Journals / İran ve Turan Tarihi Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 4

Moğol Tarihinin Temel Latince Kaynakları Üzerine

Pages
42–62
Publication Date
2020-06-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öte yandan inceleme, ülkemizde ilerleyen yıllarda hangi Latince kaynakların öncelikli olarak çevrilmesi hususunda tarihçilere bir rehber olarak kaleme alınmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Her ne kadar Avrupa Moğollarla çok geç bir tarihte yüzyüze gelmişse de Latin kaynakları Moğol tarihi için önemli bir mevki elde etmiştir.
📊
Key Findings & Data:Dahası Latince kaynaklar Farsça ve diğer dillerde kaleme alınan daha başka kaynaklara göre hem daha çeşitli türdedir hem de çok daha canlı tasvirlere sahiptirler.
💡
Conclusion & Impact:Öte yandan inceleme, ülkemizde ilerleyen yıllarda hangi Latince kaynakların öncelikli olarak çevrilmesi hususunda tarihçilere bir rehber olarak kaleme alınmıştır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Moğollar · Avrupa · Latin sources

Özet

Her ne kadar Avrupa Moğollarla çok geç bir tarihte yüzyüze gelmişse de Latin kaynakları Moğol tarihi için önemli bir mevki elde etmiştir. Dahası Latince kaynaklar Farsça ve diğer dillerde kaleme alınan daha başka kaynaklara göre hem daha çeşitli türdedir hem de çok daha canlı tasvirlere sahiptirler. Bununla birlikte Türk tarihçilerinin Moğol tarihi ile ilgili daha çok doğu kaynak dillerinde kaleme alınmış kaynaklara odaklandıkları ve Latin kaynaklarını ikinci plana attıkları bir gerçektir. Ancak son yıllarda bu durumun değiştiği ve Moğollarla ilgili Latince kaynakların öneminin artarak hak ettiği bir seviyeye yükseldiği görülmektedir. Bu ilginin önümüzdeki onyıllarda daha da gelişeceği anlaşılmaktadır. Bu çalışmanın kaleme alınmasının nedenlerinden birisi bu muhtemel gelecek karşısında tarihçilere Moğol tarihini alakadar eden Latince temel kaynakların neler olduğu hususunda bir çerçeve çizmektedir. Öte yandan inceleme, ülkemizde ilerleyen yıllarda hangi Latince kaynakların öncelikli olarak çevrilmesi hususunda tarihçilere bir rehber olarak kaleme alınmıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZCAN, A. T. (2020). Moğol Tarihinin Temel Latince Kaynakları Üzerine. İran ve Turan Tarihi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 4, 42–62. https://ajindex.com/articles/771210

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Aigle, D., “The Letters of Eljigidei, Hülegü and Abaqa: Mongol Overtures or Christian Ventriloquism?”, Inner Asia, Vol.7, 2005, ss.143-162.
  2. Antonii Possevini, Missio Moscovitica, Parisiis 1882. Cathay and the Way Thither being a Collection of Medieval Notices of China, Vol. II, translated and edited by H. Yule, Printed for the Hakluyt Society, London 1913. Cathay and the Way Thither being a Collection of Medieval Notices of China, Vol. III, translated and edited by H. Yule, Printed for the Hakluyt Society, London 1914.
  3. Chabot, J.B.; “Notes sur les relations du roi Argoun avec l’Occident”, Dans Revue de l’Orient Latin, II/ 1894, s.566-638.
  4. Charansonnet, A., “Du Berry en Curie: La carriére du cardinal Eudes de Châteautoux (1190 ?–1273) et son refret dans sa prédication”, Revue d’histoire du l’Eglise de France, Vol. 86/ 2000, s.5-37.
  5. Charansonnet, A., L’université, L’Eglise et l’Etat dans les sermons du cardinal Eudes de Châteauroux (1190 ?–1273), These Docteeur de’l Universite de Lyon 2, 2001.
  6. Chronicon Budense, Textum recognovit, Notis Illustravit, Lemmata ac Indices Adiecit et Praefatus est Iosephus Podhradczky, Budae 1838. Çavuşdere, S., Marino Sanudo Torsello’nun Gözünden XIV. Yüzyılın Birinci Yarısında Ege’de Egemenli Mücadelesi 1291–1353,
  7. Latinler, Denizci Türkmen Beylikleri ve Haçlılar, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensititüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara 2014.
  8. Desimoni, C., “I conti dell’ambasciata al Chan di Persia nel MCXCII”, Atti della Societa Ligure di Storia Patria, Vol.XIII, 1884, s.539-643. “Epistola Fr. Peregrini Episcopi Zaytunensis”, Sinica Franciscana, Vol. I (Itinera et Relationes Fratrum Minorum), Collegit, ad fidem codicum redegit et ad notavit P. Anastasius van den Wyangaert, Quaracchi–Firenze 1929, s.365-368. “Epistola”, Sinica Franciscana, Vol. I (Itinera et Relationes Fratrum Minorum), Collegit, ad fidem codicum redegit et ad notavit P. Anastasius van den Wyangaert, Quaracchi–Firenze 1929, s.373-377. “Epistolae Fr. Iohannis de Monte Corvino”, Sinica Franciscana, Vol. I (Itinera et Relationes Fratrum Minorum), Collegit, ad fidem codicum redegit et ad notavit P. Anastasius van den Wyangaert, Quaracchi–Firenze 1929, s.341-355. “Fr. Paschalis de Victoria Epistola”, Sinica Franciscana, Vol. I (Itinera et Relationes Fratrum Minorum), Collegit, ad fidem codicum redegit et ad notavit P. Anastasius van den Wyangaert, Quaracchi–Firenze 1929, s.501-506.
  9. Gillman, I. and Klimkeit, H.J., Christians in Asia before 1500, Routledge Pr