AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAdditionally, our findings demonstrated that the preservice classroom teachers’ attitude toward physical education course has an important effect on determining their self-efficacy perceptions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of this study was to examine preservice classroom teachers’ attitudes and self-efficacy perceptions towards physical education course according to some demographic variables, and to determine the relationship between attitude and self-efficacy perception. The study was conducted on 528 preservice classroom teachers (354 female and 174 male) who taught at different grade levels. In the study, The Physical Education Attitude Scale (Öncü, 2013) and the Physical Education Self-Efficacy Scale (İpek & Bayraktar, 2009) were administered on the participants as data collection tools. Descriptive statistical methods, t test, one-way ANOVA, correlation analysis and regression analysis were used in the data analysis. The results of analyses indicated that both attitudes and self-efficacy perceptions of the participants towards physical education course were above the middle level. There were significant differences in the scores of the participants’ attitudes towards physical education course in respect to independent variables which were gender, grade levels they taught at, and regular exercise habits. There was also statistically significant difference between the participants’ self-efficacy perceptions towards physical education course and their regular exercise habits. Additionally, our findings demonstrated that the preservice classroom teachers’ attitude toward physical education course has an important effect on determining their self-efficacy perceptions.
Özet
Bu araştırmanın amacı; sınıf öğretmeni adaylarının beden eğitimi dersine yönelik tutum ve özyeterlik algılarını bazı değişkenlere göre incelemek ve aralarındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubu, 354’ü kadın ve 174’ü erkek 528 sınıf öğretmeni adayından oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak ‘Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği’ (Öncü, 2013) ve ‘Beden Eğitimi Dersi Öz-Yeterlik Ölçeği’ (İpek ve Bayraktar, 2009) kullanılmıştır. Veriler; betimsel istatistik yöntemler, t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson Correlation testi ve regresyon analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, çalışma grubunda yer alan sınıf öğretmeni adaylarının beden eğitimi dersine yönelik tutum ve öz-yeterlik algılarının orta seviyenin üzerinde olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda, beden eğitimi dersine yönelik tutumların cinsiyet, sınıf ve düzenli olarak spor yapma durumu değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı görülürken öz-yeterlik algılarının ise düzenli olarak spor yapma durumu değişkenine göre farklılaştığı gözlenmiştir. Diğer taraftan araştırma sonuçları, sınıf öğretmeni adaylarının beden eğitimi dersine yönelik tutumlarının, beden eğitimi dersi öz-yeterlik algılarının anlamlı bir yordayıcısı olduğunu göstermektedir.