SavedAdd your journal

Journals / IBAD Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 2 - Sayı: 2

LİSE BAHÇELERİNİN GENÇLER TARAFINDAN ALGISAL AÇIDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Tuğba DÜZENLİ
Elif Merve ALPAK
Sinem KIZILASLAN
Pages
154–164
Publication Date
2017-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuçta; mekânsal özellikler iyileştikçe lise bahçeleri olumlu algısal özellikler ile tanımlanmış, bu da gençlerin o mekâna karşı beğeni düzeyini arttırmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Genç gelişiminin çok boyutlu olması (biyolojik, psikolojik, kişisel ve toplumsal) gençliğin sınırlarının net bir şekilde belirlenmesini engellemektedir.
📊
Key Findings & Data:Gençlik için yaş sınırı, genelde 12-21 yaş arası kabul edilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuçta; mekânsal özellikler iyileştikçe lise bahçeleri olumlu algısal özellikler ile tanımlanmış, bu da gençlerin o mekâna karşı beğeni düzeyini arttırmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Lise bahçeleri · Gençler · Çevresel özellikler

Özet

Genç gelişiminin çok boyutlu olması (biyolojik, psikolojik, kişisel ve toplumsal) gençliğin sınırlarının net bir şekilde belirlenmesini engellemektedir. Gençlik için yaş sınırı, genelde 12-21 yaş arası kabul edilmektedir. Bu çalışmada lise gençliği ele alınarak, lise öğrencilerinin mekânın özelliklerine göre orayı algıla ve beğenme ilişkisi ortaya konmuştur. Lise gençliği üzerinde çalışma yapmak ve onların sorunlarını, ihtiyaçlarını mekânsal algılarını belirlemek, için, bulunulan toplumun hem mevcut durumunun hem de geleceğinin daha iyi anlaşılması önem taşımaktadır. Lise gençliği genel olarak 13-18 yas grubunu oluşturan ve kendine özgü kültürü olan bir toplumsal kesim olarak tanımlanır. Zamanlarının çoğunu okulda geçirmek zorunda olan lise gençleri, okul ve bahçesiyle yakın ilişki içerisinde oldukları için okul bahçelerinin onların gelişimi üzerinde büyük bir etkisi vardır. Bu nedenle çalışmada önce Trabzon kentindeki farklı mekânsal özelliklere sahip iki lisenin bahçesi puantaj tablosuna göre değerlendirilerek sınıflandırılmıştır. Daha sonra gençlere sıfat çiftleri verilerek okul bahçeleri 5 li likert skalasıyla algısal açıdan değerlendirilmiştir. Bu sayede gençlerin gözünde lise bahçeleri tanımlanmıştır. Sonuçta; mekânsal özellikler iyileştikçe lise bahçeleri olumlu algısal özellikler ile tanımlanmış, bu da gençlerin o mekâna karşı beğeni düzeyini arttırmıştır.

🔖

Cite This Article

DÜZENLİ, T., ALPAK, E. M., KIZILASLAN, S. (2017). LİSE BAHÇELERİNİN GENÇLER TARAFINDAN ALGISAL AÇIDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 154–164. https://ajindex.com/articles/764448

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Blos, P. (1962).
  2. On Adolescence. Glencoe, IC: The Free Press.
  3. Casey, T. (2003)
  4. Grounds for Learning, Sportsscotland and Play Scotland: School Grounds Literature Review. Phase One of the Scottish Schools Ground Research Project Düzenli T., Mumcu S., ve Akyol D. (2017). Üniversite kampüsü açık mekânlarının gençler tarafından kullanım amaçlarının belirlenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi / The Journal of International Social Research, 10: 766-772.
  5. Düzenli T., Mumcu S., ve Özdemir Işik B. (2016). Gençlerin ihtiyaçlarına bağlı olarak kampüs açık mekân tasarımı. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 6:121-130.
  6. Düzenli T., Mumcu S., Yilmaz S., ve Özbilen A. (2012). Analyzing youth's activity patterns in campus open spaces depending on their personal and social needs. Journal of Adult Development, 19:201-214.
  7. Düzenli T., Yilmaz S., ve Var M. (2016). Gençlere yönelik peyzaj tasarımı: Trabzon haluk ulusoy spor tesisleri. İnönü Üniversitesi Sanat Ve Tasarım Dergisi, 6:(14), 1-15.
  8. Dwyer, K., Osher, D., and Warger, C. (1998).
  9. Early Warning, Timely Response: A Guide to Safe Schools. Department of Education Washington DC. Elkind, D. (1999). Çocuk ve Toplum (çev. D. Öngen; yay. B. Onur). Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi. Elkind, D. (1967). Egocentrism in Adolescence. In Readings in Developmental Psychology, 2nd Ed., pp. 383-90. Eds: Gardner, Judith Krieger and Gardner, Ed. Boston: Little, Brown and Company. From David Elkind. 1967. Egocentrism in Adolescence. Child Development, 38, 1025-33. Published by the Society for Research in Child Development. Fordyce, M.W. (1983). A program to increase happiness: Further studies. Journal of Counseling Psychology, 30(4), 483-498.
  10. Freud, A. (1958). Adolescence. Psychoanalytic Study of the Child, 13, 255-278.
  11. Hall, D.G. (1904). Semantic Constraints on World Learning: Proper Names and Adjectives, Child Development, 65, 1299-1317.-
  12. Rice, P.F.,1997,
  13. Child and Adolescent Development, New Jersey: Prentice-Hall Inc. Hall, D.G. (1997). Semantic Constraints on World Learning: Proper Names and Adjectives, Child Development, 65, 1299-1317.-
  14. Rice, P.F., Child and Adolescent Development, New Jersey: Prentice-Hall Inc. Humphrey, J.H. (2002). Teenagers Will be Teenagers. Nova Science Publishers.134. Jacobson, E. (1964). The Self and the Object World. New York: International Universities Press.
  15. Karman, M.A. ve Apaydın, H. (2006). İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Beklenti ve Sorunları. KSÜ. İlahiyat