SavedAdd your journal

Journals / Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2022 / Sayı: 14

DOĞU VE BATI ARASINDA: ORTA ASYA TÜRK BOZKIR KÜLTÜRÜNÜN KÖKLERİNE DAİR

Engin EROĞLU
Pages
157–177
Publication Date
2022-04-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu anlamda sahip olunan yaşam şartlarına bağlı olarak; farklı kültürlere göre ideal yaşamın nasıl olması gerektiği sorusu, insanlığa dair medeniyetin tanımı, kökeni ve gelişimi bakımından önem kazanmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Batı menşeili tarih anlayışında genel kanı, konar-göçer toplulukların kültür seviyelerinin yerleşik toplumlara göre daha düşük olduğu yönündedir.
📊
Key Findings & Data:Öyleyse kültürel algı bakımından konar-göçer ve yerleşik kavramlarının gelişmişlik seviyesini gösteren birer ifade olmadığı, medeniyetin özgün biçimlerini temsil ettikleri, gelişimin ise farklı yaşam şartlarına göre izafi bir anlam taşıdığı sürekli hatırda tutulmalıdır.
💡
Conclusion & Impact:Bu anlamda sahip olunan yaşam şartlarına bağlı olarak; farklı kültürlere göre ideal yaşamın nasıl olması gerektiği sorusu, insanlığa dair medeniyetin tanımı, kökeni ve gelişimi bakımından önem kazanmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bozkır · konar-göçer · kültür

Özet

Batı menşeili tarih anlayışında genel kanı, konar-göçer toplulukların kültür seviyelerinin yerleşik toplumlara göre daha düşük olduğu yönündedir. Bu husus doğu ile batı arasındaki kültürel çatışmaların en erken bir biçimi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu anlamda göçebe olarak adlandırılan konar-göçerler, modern toplumun gelişimine katkısı olmayan bir kültürün tem¬silcileri olarak gösterilmişlerdir. Bu yanlış ve taraflı genellemelerin aksine konar-göçerlerin kültür seviyeleri de tıpkı yerleşikler gibi durağan olmayan, özgün bir gelişim sürecinden geçmiştir. Bu özgünlüğe dair yaşam tarzı, tıpkı tarımla uğraşan yerleşikler gibi üretime dayalı ekonomik faaliyetleri zorunlu kılmıştır. Öyleyse kültürel algı bakımından konar-göçer ve yerleşik kavramlarının gelişmişlik seviyesini gösteren birer ifade olmadığı, medeniyetin özgün biçimlerini temsil ettikleri, gelişimin ise farklı yaşam şartlarına göre izafi bir anlam taşıdığı sürekli hatırda tutulmalıdır. Bu anlamda sahip olunan yaşam şartlarına bağlı olarak; farklı kültürlere göre ideal yaşamın nasıl olması gerektiği sorusu, insanlığa dair medeniyetin tanımı, kökeni ve gelişimi bakımından önem kazanmaktadır.

🔖

Cite This Article

EROĞLU, E. (2022). DOĞU VE BATI ARASINDA: ORTA ASYA TÜRK BOZKIR KÜLTÜRÜNÜN KÖKLERİNE DAİR. Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 14, 157–177. https://ajindex.com/articles/754981

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Ahmetbeyoğlu, A. (2001). Avrupa Hun İmparatorluğu. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  2. Chugunov, K., Parzinger H., Nagler A. (2004). “Chronology and Culturel Affinity of the Kurgan Arzhan-2 Complex According to Archaeological Data”. E.M.Scott, A. Y. Alekseev and G. Zeitseva(Eds.). Impact of the Environment on Human Migration in Eurasia. IV Earth and Environmental Sciences. USA: NATO Science Series, 42, 1-8.
  3. Czegledy, K. (1998). Bozkır Kavimlerinin Doğu’dan Batı’ya Göçleri. (Çev. E. Çoban). İstanbul.
  4. Danino, M. (2016). “Aryans and the Indus Civilization: Archaeological, Skeletal, and Molecular Evidence”. A Companion to South Asia in the Past. G. R. Schug-S.R. Walimbe ( Ed.). West Sussex, 205-224.
  5. Deer, J. (1954). “İstep Kültürü”. A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, XII (1-2), 159-176.
  6. Doğan, İ. (2007). “Macar Ulusal Kimliğinin Oluşumunda Türk Etkisi”. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 47 (2), 1-12.
  7. Dzhurakulov, M. D. and Avanesova, N. A. (1983). Istoriografiya Epokhi Bronzy Sredney Azii. Samarkand. Eroğlu, E. (2014). “Bozkır Kavimlerinde İktisadi ve Mesleki Yapı”. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara.
  8. Findley, C. V. (2006). Dünya Tarihinde Türkler. (Çev. Ayşen Anadol). İstanbul:
  9. Kitap Yayınevi.
  10. Gömeç, S. Y. (2016). “Türk Kültüründe At”. Geçmişten Günümüze Bozkır Sempozyumu Bildiri Kitabı. Hasan Bahar vd.(Ed.). Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü. Konya, 819-834. Gumilëv, L. N. (2011). Eski Türkler. (Çev. Ahsen Batur). İstanbul: Selenge Yayınları.
  11. Ivanov V. A. and Protsenko A. S. (2007). “Pogrebalnyy Obryad kak Indikator Geneticheskoy Preyemstvennosti Kultur Epokhi Rannego Zheleznogo Veka Prikamya i Preduralya”. Arkheologiya Yevraziyskih Stepey. Kazan, 1 (1), 117-129.
  12. Kafesoğlu, İ. (2014). Türk Milli Kültürü. İstanbul:
  13. Ötüken Neşriyat. Khazanov, A. M. (2015). Göçebe ve Dış Dünya. (Çev. Ömer Suveren). İstanbul:
  14. Doğu Kütüphanesi. Kiryuşin, Y. F. (2015). Andronovskaya Kultura na Altaye (Po Materialam Pogrebalnıh Kompleksov).Barnaul. Lattimore, O. (1962).
  15. Inner Asian Frontiers of China, Beacon Press.
  16. Boston. Legrand, S. (2006). “The Emergence of the Scythians: Bronze Age to Iron Age in South Siberia”. Antiquity, 80 (310), 843-859.
  17. Ligeti, L. (1986). Bilinmeyen İç Asya. (Çev. S. Karatay). Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  18. Marsadolov, L. S. (2002). “Milattan Önce IX-VII Yüzyıllarda Sayan-Altay Göçebeleri”. S. Koca vd.(Ed.). (Çev. A. Yılmaz). Türkler. Ankara: Se