Journals / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 2

A RESEARCH ON THE VIEWS OF THE TURKISH PUBLIC ABOUT THE HOCALI GENOCIDE - HOCALI SOYKIRIMI İLE İLGİLİ TÜRK KAMUOYUNUN GÖRÜŞLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

HOCALI SOYKIRIMI İLE İLGİLİ TÜRK KAMUOYUNUN GÖRÜŞLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA - A RESEARCH ON THE VIEWS OF THE TURKISH PUBLIC ABOUT THE HOCALI GENOCIDE

Pages
457–472
Publication Date
2020-07-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this context, Content Analysis is conducted on the texts obtained as a result of the structured interviews with the help of NVivo 12 Package Program and comments are made thanks to the frequency distributions and concept maps obtained.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:On 25-26 February 1992, Armenian armed forces and the Russian 366th motorized force attacked Khojali which had a population of 10 thousand. 613 people were killed, including 83 children, 106 women and more than 70 elderly people, and 487 people were seriously injured.
📊
Key Findings & Data:Khojaly massacre is a “genocide” according to every article of the 1948 United Nations Convention on Prevention and Punishment of Genocide which defines the genocide as the biggest crime against humanity in terms of international law.
💡
Conclusion & Impact:In this context, Content Analysis is conducted on the texts obtained as a result of the structured interviews with the help of NVivo 12 Package Program and comments are made thanks to the frequency distributions and concept maps obtained.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hocalı Soykırımı · Türkiye · Azerbaycan

Abstract

On 25-26 February 1992, Armenian armed forces and the Russian 366th motorized force attacked Khojali which had a population of 10 thousand. 613 people were killed, including 83 children, 106 women and more than 70 elderly people, and 487 people were seriously injured. Moreover, many people were taken hostage and some of the Khojaly residents were lost. The perpetrators of this disaster, which Human Rights Watch described as the most comprehensive "civilian" massacre since the Nagorno-Karabakh War, are still an important issue that undermines the belief in international law. Khojaly massacre is a “genocide” according to every article of the 1948 United Nations Convention on Prevention and Punishment of Genocide which defines the genocide as the biggest crime against humanity in terms of international law. However, this event, which is ignored by international community, is also not commonly known in Turkic World and Turkey. This study is carried out to determine the direction of Turkish public opinion regarding the Khojaly Genocide. In this context, Content Analysis is conducted on the texts obtained as a result of the structured interviews with the help of NVivo 12 Package Program and comments are made thanks to the frequency distributions and concept maps obtained.

Özet

25-26 Şubat 1992 tarihinde, Ermeni silahlı kuvvetleri ve Rus 366. motorize gücünün, 10 bin nüfuslu Hocalı kasabasına gerçekleştirdiği saldırıda; 83 çocuk, 106 kadın ve 70’den fazla yaşlı dahil olmak üzere toplam 613 kişi öldürülmüş, 487 kişi ise ağır yaralanmıştır. İnsanlık dışı işkence yöntemleriyle öldürülen bu insanların dışında çok sayıda kişi rehin alınmış ve bazı Hocalı sakinleri ise kaybolmuştur. İnsan Hakları İzleme Örgütü’nün “Dağlık Karabağ Savaşı’ndan bu yana gerçekleştirilen en kapsamlı “sivil” katliam olarak nitelendirdiği bu facianın faillerinin, hala hiçbir ceza almamaları uluslararası hukuka olan inancı zedeleyen önemli bir husustur. Uluslararası hukuk açısından en büyük insanlık suçu olarak kabul edilen “soykırım”ı tanımlayan 1948 tarihli Birleşmiş Milletler Soykırımın Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi’nin her maddesine göre Hocalı’da yaşananlar bir “soykırım”dır. Ancak Batılı ülkeler başta olmak üzere dünyanın görmezden geldiği bu olay, Türk Dünyası’nda hatta Türkiye’de dahi tam olarak bilinmemektedir. Bu çalışma, Hocalı Soykırımı ile ilgili olarak araştırma örneklemi nispetinde Türk kamuoyunun algısının ne yönde olduğunun tespit edilebilmesi için yapılmıştır. Bu çerçevede, NVivo 12 Paket Programı yardımıyla yapılandırılmış görüşmeler neticesinde elde edilen metinler üzerinde İçerik Analizi (Temasal Analiz) yapılmış ve elde edilen frekans dağılımları ve kavram haritaları sayesinde yorumlara gidilmiştir.

🔖

Cite This Article

ÖZDAŞLI, E. (2020). A RESEARCH ON THE VIEWS OF THE TURKISH PUBLIC ABOUT THE HOCALI GENOCIDE - HOCALI SOYKIRIMI İLE İLGİLİ TÜRK KAMUOYUNUN GÖRÜŞLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 457–472. https://ajindex.com/articles/75287

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. ALKAN, A. (2006),
  2. Karadeniz Güvenliği, Ankara:
  3. Nobel Yayınları.
  4. ARSLAN, Ş., ÖZEN, M. (2018), Nicel Araştırmada Veri Toplama Yöntemleri ve Veri Türleri, Arslan, Ş. İçinde, Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Konya: Eğitim Yayınevi.
  5. ASKER, A. (2017), “Hocalı Soykırımı”, 21. Yüzyıl Türkiye Enstitüsü, http://www.21yyte.org/tr/arastirma/azerbaycan/2012/02/24/6106/hocalisoykirimi#_ftnref5, adresinden alındı. Erişim tarihi: 10.05.2017.
  6. ASLANLI, A. (2001),
  7. Tarihten Günümüze Karabağ Sorunu, Avrasya Dosyası, Cilt 7, Sayı 1, ss. 593-430.
  8. ATABEK, N. (2002),
  9. Kamuoyu, Medya ve Demokrasi, Kurgu Dergisi, Sayı 19, ss. 223-238.
  10. ATTAR, A. (2013), 1830-1930 Yılları Arasında Çeşitli Nedenlerden Türkiye’ye Göç Etmiş Azerbaycan Türkleri, Attar, A. ve Şimşir, S. içinde, Tarihten Günümüze Türkiye’de Yaşayan Azerbaycan Türkleri, Ankara:
  11. Berikan Yayınevi.
  12. BAGIROV, F. (2017), Hocalı Soykırımı’nın 25. Yıl Dönümü, http://ankara.mfa.gov.az/files/file/Hocali_Soykirminin_25._Yildonumu.pdf adresinden alındı. Erişim tarihi: 01.05.2017.
  13. BAZELEY, P. JACKSON, C. (2013),
  14. Qualitative Data Analysis With NVIVO, Second Edition, Los Angeles: SAGE Publications. BUNİYATOV, Z. M. (1991), “Azerbaycan”, İslam Ansiklopedisi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Cilt 4, ss. 322-324.
  15. DUGİN, A. (2005),
  16. Rus Jeopolitiği, Çev. Vügar İmanov, İstanbul:
  17. Küre Yayınları.
  18. KAPANİ, M. (1983),
  19. Politika Bilimine Giriş, Üçüncü Baskı. Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları.
  20. LEBLEBİCİ D. N. KILIÇ, M. (2004)
  21. İçerik Analizi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Yayınları.
  22. MEHMETOV, İ. (2009), Türk Kafkası’nda Siyasi ve Etnik Yapı, İstanbul:
  23. Ötüken. ÖZDAŞLI, E. (2015), Son Türk Soykırımı: Hocalı, Dergi Ayrıntı, Cilt 3, Sayı 24, ss. 12-17.
  24. ÖZDAŞLI, E. KODAMAN, T. (2016), Stratejik Ortaklık Kavramı Bağlamında İsrail Azerbaycan İlişkileri, Ankara:
  25. Orion. WEBER, P. W. (1990), Basic Content Analysis, 2nd Edition, California: Sage Publications. YEŞİLOT, O. (2008),
  26. Türkmençay Anlaşması ve Sonuçları, A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Sayı 36. YÜKSEL, E. (2007), Kamuoyu Oluşturma” ve “Gündem Belirleme” Kavramları Nerede Kesişmekte, Nerede Ayrılmaktadır?, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 7, Sayı 1, ss. 571-586.