Araştırma bulgularından bazıları şunlardır: Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği programlarına devam eden öğretmen adaylarının program akreditasyonlarına ilişkin görüşlerinde cinsiyete göre (Kız: 34, Erkek: 41), nitelik (t=-1.011, p>0.05), mekan (t=-0.854, p>0.05), kütüphane (t=-1.460, p>0.05) ve kalite (t=-0.638, p>0.05) temalarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı, sınıf öğretmeni adaylarının programların akreditasyonuna ilişkin görüşlerinin belirlenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Tarama modeli kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma bulgularından bazıları şunlardır: Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği programlarına devam eden öğretmen adaylarının program akreditasyonlarına ilişkin görüşlerinde cinsiyete göre (Kız: 34, Erkek: 41), nitelik (t=-1.011, p>0.05), mekan (t=-0.854, p>0.05), kütüphane (t=-1.460, p>0.05) ve kalite (t=-0.638, p>0.05) temalarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sınıf öğretmeni adayları · Sınıf eğitimi · Akreditasyon
Özet
Araştırmanın amacı, sınıf öğretmeni adaylarının programların akreditasyonuna ilişkin görüşlerinin belirlenmesidir. Tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma bulgularından bazıları şunlardır: Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği programlarına devam eden öğretmen adaylarının program akreditasyonlarına ilişkin görüşlerinde cinsiyete göre (Kız: 34, Erkek: 41), nitelik (t=-1.011, p>0.05), mekan (t=-0.854, p>0.05), kütüphane (t=-1.460, p>0.05) ve kalite (t=-0.638, p>0.05) temalarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır.
SEMERCİ, Ç. (2017). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Programlarının Akreditasyonuna İlişkin Görüşleri. Bartın Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 1–5. https://ajindex.com/articles/740484
Akal, Z. (1995). Toplam kalite yönetimi ve performans ölçme ve değerlendirme sistemleri, Verimlilik Dergisi, Toplam Kalite Özel Sayısı, 86-88.
Aslan, B. (2009). Çeşitli ülkelerde yükseköğretimde akreditasyon ve Türk yükseköğretimindeki gelişmeler. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi dergisi, 42(1), 287-309.
Bakioğlu, A. ve Ülker, N. (2017). Üniversitede akreditasyon, (2. Basım). Ankara:
NOBEL Yayıncılık. Di Nauta, P., Omar, P.L., Schade, A. & Scheele, J.P. (2004). Accreditation models in higher education: experiences and perspectives. Helsinki: ENQA Workshop Reports 3. Erkuş, L. (2003). Eğitim fakültelerinin akreditasyon sürecine hazır olma durumlarına ilişkin öğretim elemanlarının görüşlerinin değerlendirilmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi,
Kırıkkale. Gencel, V. (2001). Türkiye’de yükseköğretim hizmetlerinin sunumunda toplam kalite yönetimi ve akreditasyon; Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü uygulamaları, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
İzmir.
Harvey, L. (2004). The power of accreditation: Views of academics, Journal of Higher Education Policy and Manegement, 26 (2), 207-224.
Melek, M. (2003). Yükseköğretim kurumlarında kalite yönetimi, akreditasyon ve bir vakıf üniversitesinde kalite kontrol aracı olarak öğrenci geribildiriminden yararlanmaya yönelik bir araştırma, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi,
İstanbul.
Ünal, F.; Semerci, N. ve Semerci Ç. (2017). Öğretmen adaylarının programların akreditasyonuna ilişkin algıları. Uluslararası Öğretmen Eğitimi ve Akreditasyon Kongresi (19-21 Mayıs 2017), (EPDAD, Marmara ve Yıldız Teknik Üniversitesi İşbirliğiyle), İstanbul.
YÖK. (1999). Türkiye’de Öğretmen Eğitiminde Standartlar ve Akreditasyon. Ankara:
YÖK Yayınları.
YÖK. (2007). Öğretmen Yetiştirme ve Eğitim Fakülteleri (1982-2007). Ankara: YÖK Yayınları.