SavedAdd your journal

Journals / ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 11

TÜRKİYE’DE KAMU YÖNETİMİNİ GELİŞTİRME AÇISINDAN NEUMARK RAPORU

Aygül KILINÇ
Pages
15–23
Publication Date
2018-08-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda, kamu yönetimini geliştirmek adına ülkemizde yapılagelen yönetimi geliştirme çalışmalarından beklenilen verimin alındığı, savlanamaz.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Toplumsal gelişme sürecinde her yönetim, mevcut yasal mevzuatı ve örgütsel yapısı konusunda yenilik yapma çabası içinde olur.
📊
Key Findings & Data:Bu etkinlikten amaç, toplumsal değişim karşısında kamu örgütünün uyum kabiliyetini artırmak ve örgüte, değişen toplumsal talepleri ve beklentileri karşılama gücü kazandırmaktır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda, kamu yönetimini geliştirmek adına ülkemizde yapılagelen yönetimi geliştirme çalışmalarından beklenilen verimin alındığı, savlanamaz.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kamu Yönetimi · Kamu Yönetimini Geliştirme · Neumark Raporu

Özet

Toplumsal gelişme sürecinde her yönetim, mevcut yasal mevzuatı ve örgütsel yapısı konusunda yenilik yapma çabası içinde olur. Bu etkinlikten amaç, toplumsal değişim karşısında kamu örgütünün uyum kabiliyetini artırmak ve örgüte, değişen toplumsal talepleri ve beklentileri karşılama gücü kazandırmaktır. Neumark Raporu, Türk kamu yönetiminde yönetimi geliştirmeye ilişkin olarak yapılan çok sayıdaki çalışmalardan sadece biridir. Bu Rapor, kamu yönetimine ilişkin önemli tespitleri nedeniyle öne çıkmıştır. Rapor’da bir dönemin kamu yönetiminin yapısal sorunlarına ışık tutulmaktadır. Rapor, bizlere, dönemin kamu yönetiminin yapısal sorunları bağlamında günümüz kamu yönetimini değerlendirme fırsatı vermektedir. Sonuç olarak 1949 tarihinde hazırlanan bu Rapor’da vurgulanan sorunların, günümüz kamu yönetiminin esaslı sorunları arasında varlığını koruduğunu söylemek mümkündür. Bu bağlamda, kamu yönetimini geliştirmek adına ülkemizde yapılagelen yönetimi geliştirme çalışmalarından beklenilen verimin alındığı, savlanamaz.

🔖

Cite This Article

KILINÇ, A. (2018). TÜRKİYE’DE KAMU YÖNETİMİNİ GELİŞTİRME AÇISINDAN NEUMARK RAPORU. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, Cilt: 5 - Sayı: 11, 15–23. https://ajindex.com/articles/735025

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (31)

  1. 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu 1982
  2. Anayasası. Acar, A. ve Sevinç İ. (2008). “1980 Sonrası Türk Kamu Yönetiminin Merkez Örgütünde Yapılan Reform Çalışmaları”, http://www.sosyalbil.selcuk.edu.tr/sos_mak/ (erişim tarihi 13.10.2008).
  3. Altuntaş, N. (2007). “Türkiye’de Yeniden düzenleme Yönetimi”, Ankara: Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, http://acikarsiv.ankara.edu.tr/ (erişim tarihi 13.10.2008).
  4. Ataay, F. (2007). “Neoliberalizm, Kamu Reformu ve Demokrasi”, Kamu Yönetimi Yöntem ve Sorunlar (Edi: Şinasi Aksoy; Yılmaz Üstüner), Ankara: Nobel Yayın, s.163-173.
  5. DPT- Devlet Planlama Teşkilatı (2000). “Kamu Yönetiminin İyileştirilmesi ve Yeniden Yapılandırılması”, Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Ankara: Devlet Planlama Teşkilatı Yayın No: 2507. Ergun, T. (2004).
  6. Kamu Yönetimine Giriş, Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları.
  7. Eryılmaz, B. (2014).
  8. Kamu Yönetimi, Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
  9. Fişek, K. (2005).
  10. Yönetim, Ankara:
  11. Paragraf Yayınevi.
  12. Gözübüyük, Ş. (1998).
  13. Yönetim Hukuku, Ankara:
  14. Turhan Kitabevi.
  15. Güler, B. A. (2005).
  16. Devlette Reform Yazıları, Ankara:
  17. Paragraf Yayınları.
  18. Güler, B. A. ve Keskin, N. E. (2007). “Devlet Reformunu Tarihten Çalışmak”, Kamu Yönetimi: Yöntem ve Sorunlar (Edi: Şinasi Aksoy; Yılmaz Üstüner), Ankara:
  19. Nobel Yayın, S. 101-153.
  20. Kara, B. (2006). “Türkiye’de Personel Reformu Çalışmalarının Altyapısı: 1930-1960 Yılları Arasında Yabancı Uzmanların Kamu Yönetimine İlişkin Hazırladıkları Raporlar”, http://www.cumhuriyet.edu.tr/edergi/ (erişim tarihi 13.10.2008).
  21. Leblebici, D. N. (2005). “Küresel Değişim Baskısına Karşı Türk Bürokrasisindeki Yapısal Uyum Çalışmalarının Yapısal Adalet Kavramı Açısından Değerlendirilmesi”, http://www.cumhuriyet.edu.tr/edergi/ (erişim tarihi 13.10.2008).
  22. Ömürgönülşen, U. (2003). “Kamu Sektörünün Yönetimi Sorununa Yeni Bir Yaklaşım: Yeni Kamu İşletmeciliği”, Çağdaş Kamu Yönetimi, (Ed. Muhittin Acar, Hüseyin Özgür), Ankara: Nobel Yayınevi, s.3-43.
  23. Özer, M. A. (2005).
  24. Yeni Kamu Yönetimi, Teoriden Uygulamaya, Ankara:
  25. Platin Yayınları.
  26. Parlak, B. ve Sobacı Z. (2005).
  27. Kuram ve Uygulamalarda Kamu Yönetimi, Ulusal ve Global Perspektifler, İstanbul:
  28. Alfa Aktüe Yayınları.
  29. Saran, U. (2004).
  30. Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma, Ankara:
  31. Atlas Yayıncılık. Sürgit, K. (1972). Türkiye’de İdari Yeniden Düzenleme, Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No:128. Tortop, Nuri vd. (1999).