Journals / ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 16

ÖZEL GÜVENLİK HİZMETLERİNİN DEMOKRATİK KONTROLÜ: KONTROLÜN DEVLET DIŞINA TAŞINMASI

Pages
80–105
Publication Date
2020-04-23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak genelde ordu üzerinden gelişen demokratik kontrol kavramının, devlet aygıtı dışında yer alan ve piyasa kurallarına tabi olan özel güvenlik şirketlerine doğrudan uygulanamayacağı anlaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çalışmada, ordunun demokratik kontrolünü inceleyen çalışmalardan farklı olarak, güvenliğin özelleştirilmesi sonucu ortaya çıkan güvenlik sektörü bileşenlerinden, özel güvenlik şirketlerinin sundukları hizmetlerin demokratik kontrolünün sağlanmasına yönelik kontrol mekanizmalarının genel hatlarıyla betimlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Modern devlet ile güvenlik arasındaki yaşanan değişim ve dönüşüme paralel şekilde, kamusal güvenlik örgütleri üzerinde gerçekleştirilen ve sivil otorite ile hesap verebilirlik ilişkilerine dayanan demokratik kontrolün niteliğinin de değiştiği anlaşılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ancak genelde ordu üzerinden gelişen demokratik kontrol kavramının, devlet aygıtı dışında yer alan ve piyasa kurallarına tabi olan özel güvenlik şirketlerine doğrudan uygulanamayacağı anlaşılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Özel Güvenlik Hizmetleri · Sivil Kontrol · Demokratik Kontrol

Özet

Çalışmada, ordunun demokratik kontrolünü inceleyen çalışmalardan farklı olarak, güvenliğin özelleştirilmesi sonucu ortaya çıkan güvenlik sektörü bileşenlerinden, özel güvenlik şirketlerinin sundukları hizmetlerin demokratik kontrolünün sağlanmasına yönelik kontrol mekanizmalarının genel hatlarıyla betimlenmesi amaçlanmıştır. Modern devlet ile güvenlik arasındaki yaşanan değişim ve dönüşüme paralel şekilde, kamusal güvenlik örgütleri üzerinde gerçekleştirilen ve sivil otorite ile hesap verebilirlik ilişkilerine dayanan demokratik kontrolün niteliğinin de değiştiği anlaşılmıştır. Bu bakımdan çalışmada, demokratik kontrol öznesinin devlet dışındaki tarafları da içerecek şekilde genişlemesinin yanında, kontrol konusunun da ordunun yanında özel güvenlik şirketlerini de içerecek şekilde çeşitlendiği görülmüştür. Kontrolün özelleşmesi olarak nitelenebilecek bu durum, demokratik kontrolü incelerken, devlet yanında devlet aygıtı dışında yer alan tarafların ve kamusal güvenlik örgütlenmeleri yanında kamusal olmayan güvenlik sağlayıcılarının da ele alınması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle kavram, kamu-özel ortaklığını içermektedir. Ancak genelde ordu üzerinden gelişen demokratik kontrol kavramının, devlet aygıtı dışında yer alan ve piyasa kurallarına tabi olan özel güvenlik şirketlerine doğrudan uygulanamayacağı anlaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

KARADUMAN, İ. C. (2020). ÖZEL GÜVENLİK HİZMETLERİNİN DEMOKRATİK KONTROLÜ: KONTROLÜN DEVLET DIŞINA TAŞINMASI. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, Cilt: 7 - Sayı: 16, 80–105. https://ajindex.com/articles/734952

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Avant, D, ve Sigelman, L. (2010). “Private Security and Democracy: Lessons from the US in Iraq”. Security Studies, 19(2): 230-265.
  2. Barbak, A. (2015a). “Sivil Kontrol Kavramının 17’nci Yüzyıldan Günümüze Gelişimi”. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, 70(4): 869-902.
  3. Barbak, A. (2015b). Türkiye'de Askeri Yönetim Alanının Dönüşümü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  4. Beer, S. H. (1999). “Strong Government and Democratic Control”. The Political Quarterly, 70(2): 146-151.
  5. Born, H. (2002). Democratic Oversight of the Security Sector: What does it mean?. Geneva: The Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF). Born, H. ve Caparini, M. ve Haltiner, K. (2002). Models of Democratic Control of Armed Forces: A Multi-country Study Comparing “Good Practices” of Democratic Control, Geneva: The Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF). Caparini, M. (2004). Media and the Security Sector: Oversight and Accountability. Media in Security and Governance: The Role of the News Media in Security, (ed. Marina Caparini), Geneva: The Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF), s.15-49.
  6. Caparini, M. (2006). Applying a Security Governance Perspective to the Privatisation of Security. Private Security and Security Governance, (ed. A. Bryden, M. Caparini), Geneva: The Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF), s.263-282.
  7. Caparini, M. (2010). Civil Society and the Future of Security Sector Reform. The Future of Security Sector Reform, (ed. Mark Sedra), Canada: The Centre for International Governance Innovation, s.244-262.
  8. Coletta, D. (2008). “There are Several Principals: Each One Worthy of Research”. Armed Forces & Society, 34(3): 503-508.
  9. Cottey, A. ve Edmuns, T. ve Forster, A. (2002). “The Second Generation Problematic: Rethinking Democracy and Civil-Military Relations”. Armed Forces & Society, 29(1): 399-417.
  10. Danopoulos C. P. ve Skandalis K. S. (2011). “The Military and Its Role in Albania’s Democratization”. Armed Forces & Society, 37(3): 399-417.
  11. Droz-Vincent, P. (2014). “Prospects for ‘‘Democratic Control of the Armed Forces’’?: Comparative Insights and Lessons for the Arab World in Transition”. Armed Forces & Society, 40(4): 696-723.
  12. Dudley, D. (2016). “Civil–Military Relations in Bosnia and Herzegovina: State Legitimacy and Defense Institutions”. Armed Forces & Society, 42(1): 119-144.
  13. Feaver, P. D. (1996). “The Civil-Military Problemat