SavedAdd your journal

Journals / Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi / 2014 / Sayı: 21

Türkiye’deki Büyük İş Örgütlerinde Halkla İlişkiler Uygulayıcılarının Profili

Fulya ERENDAĞ SÜMER
Pages
59–71
Publication Date
2014-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Günümüzde örgütlerin çevresiyle olan ilişkilerinin kapsamı artık genişlemiş, sosyal ve toplumsal

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Günümüzde örgütlerin çevresiyle olan ilişkilerinin kapsamı artık genişlemiş, sosyal ve toplumsal
📊
Key Findings & Data:Günümüzde örgütlerin çevresiyle olan ilişkilerinin kapsamı artık genişlemiş, sosyal ve toplumsal
💡
Conclusion & Impact:Günümüzde örgütlerin çevresiyle olan ilişkilerinin kapsamı artık genişlemiş, sosyal ve toplumsal
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Halkla İlişkiler · Halkla İlişkiler Uygulayıcısı · Halkla İlişkiler Mesleği

Özet

Günümüzde örgütlerin çevresiyle olan ilişkilerinin kapsamı artık genişlemiş, sosyal ve toplumsal

🔖

Cite This Article

SÜMER, F. E. (2014). Türkiye’deki Büyük İş Örgütlerinde Halkla İlişkiler Uygulayıcılarının Profili. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı: 21, 59–71. https://ajindex.com/articles/732157

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Akım, F. (2009). “Halkla İlişkiler Uygulamacılarının Görev Dağılımlarının Kurumların Stratejik Karar Alma Fonksiyonuna Etkisi ve Metateorik Açıdan Değerlendirilmesi”, Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı, İstanbul.
  2. Baskin, O. ve Aranoff C.; Lattimore Dan. (1997). Public Relations: The Profession And The Practice. Mc Graw Hill. Bowen, S. A. (2006). “Autonomy in Communication”, Journal of Communication Management. 10(4): 330-352.
  3. Broom, G. M. ve Dozier, D. M. (1986). “Advancement for public relations role models”, Public Relations Review. Vol. 12, 37-56.
  4. Cutlip, S. M.; Center, A. H. ve Broom, G. M. (2000). Effective Public Relations. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall. Dozier, D. M. (1992). “The Organizational Roles of Communications and Public Relations Practitioners”, Excellence in Public Relations and Communication Management. Ed. By James E. Grunig, 329-331,
  5. Hillsdale, Lawrence Erlbaum Associates: New Jersey. Dozier, D.M. (1984). “Program Evaluation and Roles of PR Practitioners”, Public Relations Review. 10(2): 13- 21. Dozier, D. M. ve Grunig, L. (1992). “The Organization of The Public Relations Function” Excellence in Public Relations and Communication Management. Ed. By James E. Grunig, 395-415,
  6. Hillsdale, Lawrence Erlbaum Associates, New Jersey. Dönmez Kesgin, D. (2006). “Halkla İlişkiler Mesleği Profili: Antalya’da 4 ve 5 Yıldızlı Otel İşletmelerindeki Halkla İlişkiler Uygulamacılarına Yönelik Bir Araştırma”, Yüksek Lisans Tezi. Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Halkla İlişkiler Anabilim Dalı, Antalya. Durkheim, E. (2006), Toplumsal İşbölümü. Çev. Ö. Ozankaya. İstanbul:
  7. Cem. Ehling, W. P.; White, J. ve Grunig, J. E. (1992). “Public Relations and Marketing Practices”, Excellence in Public Relations and Communication Management. Ed. James E. Grunig, 357-394,
  8. Hillsdale, Lawrence Erlbaum Associates: New Jersey. Giddens, A. (2005).
  9. Sosyoloji. Çev. H. Özel ve C. Güzel, Ankara:
  10. Ayraç. Grunig, J. E. ve Hunt, T. (1984). Managing Public Relations. Thomson-Wadsworth Learning Inc, ABD. Grunig, J. E.; Grunig, L. A. ve Ehling, W. P. (1992). “What is an Effective Organization”, Excellence in Public Relations and Communication Management. Ed. James E. Grunig, 65-90,
  11. Hillsdale, Lawrence Erlbaum Associates: New Jersey. Guth, D. W. ve Marsh, C. (2003). Public Relations, a Values Driven Approach. Allyn and Bacon, Boston. Hon, C. L. ve Grunig, J. E. (1999). “Guidelines for Measuring Rel