SavedAdd your journal

Journals / Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2021 / Cilt: 7 - Sayı: 1

MİTOLOJİK, KÜLTSEL VE İKONOGRAFİK AÇIDAN ANTİK ÇAĞ’DA KHARİTLER

Serdal GÜNDOĞDU
Nurettin KOÇHAN
Ahmet TERCANLIOĞLU
Pages
89–105
Publication Date
2021-04-16
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Antik çağ toplumlarında önemli bir yere sahip olan Kharitler’in adına söylenmiş mitleri, insanlarca saygı gördükleri kült anlayışları ve tapınım şekilleri ve toplum üzerindeki algılanış şekilleri değerlendirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Türkçeye “Üç güzeller” diye aktarılan tanrıçalar, yani ismi ‘Χαρις‘ sözcüğünün çoğulu olan ‘Χαριτες‘ den türetilen “Kharitler” incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Latince Gratia denen üç güzellerin kelime anlamı zarafet, çekicilik, şefkat ve lütuftur.
💡
Conclusion & Impact:Antik çağ toplumlarında önemli bir yere sahip olan Kharitler’in adına söylenmiş mitleri, insanlarca saygı gördükleri kült anlayışları ve tapınım şekilleri ve toplum üzerindeki algılanış şekilleri değerlendirilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kharitler · Mitoloji · Kült

Özet

Bu çalışmada Türkçeye “Üç güzeller” diye aktarılan tanrıçalar, yani ismi ‘Χαρις‘ sözcüğünün çoğulu olan ‘Χαριτες‘ den türetilen “Kharitler” incelenmiştir. Latince Gratia denen üç güzellerin kelime anlamı zarafet, çekicilik, şefkat ve lütuftur. Genel olarak, Aglaia, Thalia, Euphrosyne olarak adlandırılan Kharitlerin, Zeus ve Euryomene’nin kızları olduğu düşünülür. Kharitler sayesinde insanlar, ahlaki ilkeleri, bağışlama ve cömertliği öğrenmişlerdir. İnsanlara, şiir ve müzikte esin kaynağı olmuş ve onların kaderlerini belirlemede önemli rol üstlenmişlerdir. Kharitler, bereketi, doğurganlığı, güzelliği ve ilkbaharı temsil etmelerinin yanı sıra yer altı dünyasıyla bağlantılı birçok fonksiyonları olan tanrıçalardır. Antik çağ toplumlarında önemli bir yere sahip olan Kharitler’in adına söylenmiş mitleri, insanlarca saygı gördükleri kült anlayışları ve tapınım şekilleri ve toplum üzerindeki algılanış şekilleri değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜNDOĞDU, S., KOÇHAN, N., TERCANLIOĞLU, A. (2021). MİTOLOJİK, KÜLTSEL VE İKONOGRAFİK AÇIDAN ANTİK ÇAĞ’DA KHARİTLER. Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 89–105. https://ajindex.com/articles/729493

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Amandry, P., & Théodora, S. (1974). Monuments chorégiques d'Orchomène de Béotie. Bulletin de Correspondance Hellénique, 98(1), 171-246.
  2. Apollodorus. (1921). The Library (Çev. S. J. G. Frazer). Cambridge, MA, HUP, London: Loeb Classical Library,. Bachofen, J. J. (1992).
  3. Myth, Religion, and Mother Right (Çev. R. Manhaim). New Jersey: Princeton Universtiy Press.
  4. Berens, E. M. (2007). Myths and Legends of Ancient Greece and Rome [Electronic version]. Buckler, J. (1984). The Charitesia at Boiotian Orchomenos. The American Journal of Philology, 105(1), 49-53.
  5. Callimachus. (1921). Lycophoron Aratus, (Çev. G. R. M. A. W. Mair ). London: William Heinemann. Cameron, A. (2004). Greek Mythograpy in the Roman World. New York: OUP. Can, Ş. (1994). Klasik Yunan Mitolojisi (3 ed.). İstanbul:
  6. İnkılap Kitapevi. Cicero. (1967). De Natura Deorum Academica (Çev. H. Rackham). London: William Heinemann LTD. Coleman, J. A. (2007). The Greek Mythograpy in the Roman World. London: Arcturus Publishing Limited. Collignon, M. (1899). Manual of Mythology in Relation to Greek Art (Çev. J. E. Harrison). London: H. Grevel and Co. Daly, K. N. (2009). Greek and Roman Mythology A to Z (3 ed.). New York: Chelsea House. Erhat, A. (1989). Mitoloji Sözlüğü (2 ed.). İstanbul:
  7. Remzi Kitapevi. Farnell, L. R. (1896). The Cults of The Greeks States II. Oxford: Clarendon Press.
  8. Graves, R. (2010). Yunan Mitleri (Çev. U. Akpur 2 ed.). İstanbul:
  9. Say Yayınları.
  10. Grimal, P. (1997). Mitoloji Sözlüğü: Yunan ve Roma (Çev. S. Tamgüc). İstanbul:
  11. Sosyal Yayınlar. Hamilton, E. (2002). Mitologya (Çev. Ü. Tamer 11 ed.). İstanbul:
  12. Varlık Yayınları.
  13. Hansen, W. (2004). Handbook of Classical Mythology. California: ABC-CLIO Inc. Hardt, H. v. d. (1715). Charites, Gratiae. Academiae Luliae Civibus, 24, 1-8.
  14. Harrison, E. B. (1986a). Charites (Vol. III/1). Zurich und München: Artemis Verlag. Harrison, E. B. (1986b). Charites (Vol. III/2). Zurich und München: Artemis Verlag. Harrison, J. E. (1908). Prolegomena to the Study of Greek Religion (2 ed.). Cambridge Cambridge University Press.
  15. Harrison, J. E. (1912). Themis A study of The Social Origins of Greek Religion. London: Cambridge University Press.
  16. Harrison, J. E., & Werral, M. D. G. (1890). Mythology and Monuments of Ancient Athens. London Hesiodos. (1914). Homerica: Homeric Hymns, Epic Cycle (Çev. E. White). Cambridge, MA, Londra: Harvard University Press.
  17. Hesiodos. (1991). Theogonia (Çev. S. Eyuboğlu-A.Erhat). Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  18. Homeros. (1993). İlyada