Journals / ADYUTAYAM Dergisi / 2021 / Cilt: 9 - Sayı: 2

KONTUR KARIK DERİNLİĞİNİN YÜZEY AKIŞ VE TOPRAK KAYBINA ETKİSİ

Pages
142–152
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca, toprak özellikleri ile YA ve TK arasındaki ilişkilerde en etkili toprak özelliklerinin agregat stabilitesi (AS) ve organik madde (OM) olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, tarım topraklarında eğime dik yönde oluşturulan farklı derinliklerdeki kontur karıklarının yüzey akış (YA) ve toprak kaybına (TK) olan etkisini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Laboratuvar koşullarında yürütülen bu çalışmada Bursa ili ve civarındaki eğimli tarım topraklarından 3 farklı yerden 0-20 cm derinlikten alınan toprak örnekleri kullanılmıştır. 50x100x15 cm boyutlarındaki deneme parsellerine konulan toprak örnekleri daha sonra yağış simulatörü altındaki % 9 eğim verilen sehpa üzerine yerleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, toprak özellikleri ile YA ve TK arasındaki ilişkilerde en etkili toprak özelliklerinin agregat stabilitesi (AS) ve organik madde (OM) olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kontur karık derinliği · toprak kaybı · yağış simülatörü

Özet

Bu araştırmanın amacı, tarım topraklarında eğime dik yönde oluşturulan farklı derinliklerdeki kontur karıklarının yüzey akış (YA) ve toprak kaybına (TK) olan etkisini belirlemektir. Laboratuvar koşullarında yürütülen bu çalışmada Bursa ili ve civarındaki eğimli tarım topraklarından 3 farklı yerden 0-20 cm derinlikten alınan toprak örnekleri kullanılmıştır. 50x100x15 cm boyutlarındaki deneme parsellerine konulan toprak örnekleri daha sonra yağış simulatörü altındaki % 9 eğim verilen sehpa üzerine yerleştirilmiştir. Deneme parselleri içerisindeki toprak örneklerinde 0, 3, 6 ve 9 cm derinlikte olmak üzere 4 farklı kontur karığı oluşturulmuş ve topraklar üzerine yağış simulatörü yardımıyla ortalama 60-65 mm.h-1 şiddetinde bir saat süre ile yağış yağdırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre farklı derinliklerdeki kontur karıklarının YA’ı ve TK üzerinde etkili olduğu, karık derinliğinin artışıyla orantılı olarak meydana gelen YA’ının ve TK’nın azaldığı belirlenmiştir. 9 cm kontur karık derinliğinin YA’ı ve TK’nı azaltmada en etkili uygulama olduğu ve bu uygulamanın YA’ını % 98.8, ise % 95.6 oranında azalttığı bulunmuştur. Ayrıca, toprak özellikleri ile YA ve TK arasındaki ilişkilerde en etkili toprak özelliklerinin agregat stabilitesi (AS) ve organik madde (OM) olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

TÜMSAVAŞ, Z. (2021). KONTUR KARIK DERİNLİĞİNİN YÜZEY AKIŞ VE TOPRAK KAYBINA ETKİSİ. ADYUTAYAM Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 142–152. https://ajindex.com/articles/729205

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Aina, P.O., Lal, R. and Roose, E.J. 1991. Tillage methods and soil and water conservation in West Africa. Soil and Tillage Research, 20(2-4):165-186.
  2. Akalan, İ. 1967. Toprak fiziksel özellikleri ve erozyon. Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Yıllığı, (3-4): 490-503.
  3. Ananda, J. and Herath, G. 2003. Soil erosion in developing countries: a socio-economic appraisal. Journal of Environmental Management, 68(4): 343-353.
  4. Ben Hur, M. and Keren, R. 1997. Polymer effects on water infiltration and soil aggregation. Soil Science Society of America Journal, 61(2): 565-570.
  5. Ben-Hur, M. 2006.Using synthetic polymers as soil conditioners to control runoff and soil loss in arid and semi-arid regions-a review. Australian Journal of Soil Research, 44(3):191-204.
  6. Beskow, S., Mello, C.R., Norton, L.D., Curi, N., Viola, M.R. and Avanzi, J.C. 2009. Soil erosion prediction in the Grande River Basin, Brazil using distributed modeling. Catena, 79: 49–59.
  7. Bryan, R.B. 1969. The Relative Erodibility of Soils Developed in The Peak District of Derbyshire. Geografiska Annaler: Series A Physical Geography, 51(3): 145-159.
  8. Bryan, R.B., 1968. The development, use and efficiency of indices of soij erodibility. Geoderma, 2: 2-25.
  9. Bubenzer, G.D. and Meyer, L.D. 1965. Simulation of rainfall and soils for laboratory research. Transaction of American Society of Agricultural Engineers, 8: 73-75.
  10. Gee, G.W. and Bauder, J.W. 1986. Particle size analysis. Methods of Soil Analysis. A. Klute, (Eds.). Part 1. 2nd edn. Argon. Monogr. 9. ASA, Madison, WI, pp. 383-411.
  11. Graber, E.R., Fine, P. and Levy, G.J. 2006. Soil stabilization in semiarid and arid land agriculture. Journal of Materials in Civil Engineering, 18(2): 190-205.
  12. Green, V.S. and Stott, D.E. 2001. Polyacrylamide: A review of the use, effectiveness, and cost of a soil erosion control amendment. Sustaining The Global Farm. D.E. Stott, R.H. Mohtar, and G.C. Steinhardt (Eds.), Selected papers from the 10th International Soil Conservation Organization Meeting held May 24-29, 1999, pp. 387-392.
  13. Grewelling, T. and Peech, M. 1960. Chemical soil test. Cornell Üniversity, Agriculture Experiment Station Bulletin p. 960. Jackson, M.L. 1958. Soil chemical analysis. Prentice Hall Inc., Englewood Wood Cliffs, New Jersey. p. 498. Klute, A. 1990. Water retention: Laboratory methods. Methods of Soil Analysis. A Klute, (Eds.), Part 1. 2nd edn. Argon. Monogr. 9. ASA, Madison, WI, pp. 635-660.
  14. Lal, R. 1988. Soil erosion research methods. Soil and Water Conserva