Journals / Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 2

İNMENİN DENGE YETENEĞİ VE POSTÜRAL SALINIMLAR ÜZERİNE ETKİSİ: KARŞILAŞTIRMALI BİR ÇALIŞMA

Pages
90–97
Publication Date
2019-05-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu yüzden; fizyoterapistler hemiparetik inmeli hastalarda statik ve dinamik denge kabiliyetini ve postural salınımı geliştirmeye yönelik eğitime odaklanmalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: İnmeli hastaları ve sağlıklı bireyleri denge yeteneği ve postüral salınımlar açısından karşılaştırmaktır.Yöntemler: Çalışmaya 20 hemiparetik (yaş ort: 48.6±10.1 yıl) ve 40 sağlıklı birey (yaş ort: 44.05±7.77 yıl) dahil edilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Dört yöndeki postüral salınımları belirlemek için katılımcıların postüral salınımları, Kinestetik Denge Cihazı (Sport-Kat 550) ile değerlendirildi.Bulgular: Bu çalışmada kullanılan tüm sonuç ölçümlerinde, hemiparetik bireyler sağlıklı kontrollere göre en düşük puanları almıştır (p<0.05).
💡
Conclusion & Impact:Bu yüzden; fizyoterapistler hemiparetik inmeli hastalarda statik ve dinamik denge kabiliyetini ve postural salınımı geliştirmeye yönelik eğitime odaklanmalıdır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:hemiparezi · denge · postüral salınım

Özet

Amaç: İnmeli hastaları ve sağlıklı bireyleri denge yeteneği ve postüral salınımlar açısından karşılaştırmaktır.Yöntemler: Çalışmaya 20 hemiparetik (yaş ort: 48.6±10.1 yıl) ve 40 sağlıklı birey (yaş ort: 44.05±7.77 yıl) dahil edilmiştir. Denge yeteneğini test etmek için Tek ayak üzerinde durma testi (gözler açık) ve Süreli Kalk Yürü Testi kullanıldı. Dört yöndeki postüral salınımları belirlemek için katılımcıların postüral salınımları, Kinestetik Denge Cihazı (Sport-Kat 550) ile değerlendirildi.Bulgular: Bu çalışmada kullanılan tüm sonuç ölçümlerinde, hemiparetik bireyler sağlıklı kontrollere göre en düşük puanları almıştır (p<0.05). Sonuç: Hemiparetik inme, bireylerin statik ve dinamik denge yeteneğini azaltır ve postural salınımlarını bozar. Bu yüzden; fizyoterapistler hemiparetik inmeli hastalarda statik ve dinamik denge kabiliyetini ve postural salınımı geliştirmeye yönelik eğitime odaklanmalıdır.

🔖

Cite This Article

ÜNAL, A., ALTUĞ, F., DURAY, M., CAVLAK, U. (2019). İNMENİN DENGE YETENEĞİ VE POSTÜRAL SALINIMLAR ÜZERİNE ETKİSİ: KARŞILAŞTIRMALI BİR ÇALIŞMA. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 90–97. https://ajindex.com/articles/728488

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Swieten, J. C., Koudstaal, P. J., Visser, M. C., Schouten, H. J., & Gijn, J. (1998). Interobserver agreement for the assessment of handicap in stroke patients. Stroke, 19, 604-607
  2. Wade, D.T., & Collin, C. (1988). The Barthel ADL Index: a standard measure of physical disability? Disabil Rehabil, 10, 64–67
  3. Altuğ, F., Kitiş, A., Tunçkır, S., Cavlak, U., & Şahiner, T. (2002). Hemiparetik hastalarda mental durum, mobilite ve depresyon düzeylerinin günlük yaşam aktiviteleri üzerine etkisi. Fizyoterapi Rehabilitasyon, 13(3), 135–139
  4. Danckert, J., & Ferber, S. (2006). Revisiting unilateral neglect. Neuropsych, 44, 987-1006
  5. Kurt, E. E., Delialioğlu, S. Ü., & Özel, S. (2010). İnmede denge ve denge değerlendirme skalaları. Turk J Phys Med Rehab, 56, 56–61
  6. Günendi, Z., Özyemişci, Ö., Uzun, M. K., Öztürk, G. T., & Demirsoy, N. (2010). Reliability of quantitative static and dynamic balance tests on kinesthetic ability trainer and their correlation with other clinical balance tests. Turk J Phys Med Rehab, 13, 1-5
  7. Rankin, L. (1957). Cerebral vascular accidents in patients over the age of 60. II. Prognosis. Scott Med J., 2, 200 –215
  8. Wade, D.T., Legh-Smith, J, & Hewer, R. L. (1986). Effects of living with and looking after survivors of a stroke. Br Med J., 293, 418-420
  9. Bohannon, R., Larkin, P., Cook, A., & Gear, J. (1984). Decrease in timed balance test scores with aging. Phys Ther, 64, 1067-1070
  10. Mathias, S., Nayak, U., & Isaacs, B. (1986). Balance in elderly patients: The “get-up and go” test. Arch Phys Med Rehabil, 67, 387–389
  11. Whitney, S., Wrisley, D., Marchetti, G., Gee, M. A., Redfern, M.S., & Furman, J. M. (2005). Clinical measurement of sit-to-stand performance in people with balance disorders: validity of data for the five-times-sit-to-stand test. Phys Ther., 85, 1034-1045
  12. Ringsberg, K., Gerdhem, P., Johansson, J., & Obrant, K. (1999). Is there a relationship between balance, gait performance and muscular strength in 75 year-old women? Age Ageing, 28, 289-293
  13. Langley, L. A. & Mackintosh, S. F. H. (2007). Functional balance assessment of older community–dwelling adults: A systematic review of literature. The Internet Journal of Allied Health Sciences and Practice, 5, 1-11
  14. Brandstater, M. E. (2007) İnme rehabilitasyonu. Delisa, J. A. (Ed.), Fiziksel tıp ve rehabilitasyon: İlkeler ve uygulamalar. 4. baskı. (ss.1655-1677). Ankara: Güneş Tıp Kitabevleri
  15. Geurts, A. C., De Haart, M., Van Nes, I. J., & Duysens,