Journals / Dini Araştırmalar / 2012 / Cilt: 15 - Sayı: 41

Aksaray Zinciriye Madrasa

Aksaray Zinciriye Medresesi

Pages
197–216
Publication Date
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Zinciriye Theological School in 1997 by the General Directorate of Foundations was restored and opened to the faithful

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Even a short period of time which is made in the province of Aksaray Zinciriye Madrasa of Sultan ruled the area in which the sons of Karaman was built in 1337 by Mirza Halil Bey.
📊
Key Findings & Data:Although the ' rst quarter of the century, decreased at the end of this century has increased again.Foundation’s revenue in the two main reasons for the decline in the title deed books can be found.
💡
Conclusion & Impact:Zinciriye Theological School in 1997 by the General Directorate of Foundations was restored and opened to the faithful
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Aksaray · Zinciriye Medresesi · Medrese

Abstract

Even a short period of time which is made in the province of Aksaray Zinciriye Madrasa of Sultan ruled the area in which the sons of Karaman was built in 1337 by Mirza Halil Bey. Incomes in the rich foundation in surviving the presence of the mad- rasa. XVI of the madrasa revenues. Although the ' rst quarter of the century, decreased at the end of this century has increased again.Foundation’s revenue in the two main reasons for the decline in the title deed books can be found. One of them occurred in these years of drought and famine which was connected to the decline in grain pro- duction and the reductions in population. Madrasa continued to function until the last periods of the Ottoman Empire in 1940 and used as a prison as a museum connected to the governor of Nigde in started. 1969 started operations, the General Directorate of Antiquities and Museums in 1985, was restored by the visitors as the Museum of Ak- saray Aksaray in the service of a new museum in acılmıstır.1996 that the works done here in this building was moved to the new museum building. Zinciriye Theological School in 1997 by the General Directorate of Foundations was restored and opened to the faithful

Özet

Zinciriye Medresesi, kısa bir surede olsa bolgeye hakim olan Karamanoğulları doneminde Sultan Mirza Halil Bey doneminde 1337 tarihinde Aksaray’da insa edildiği dusunulmektedir. Medrese varlığını zengin vakıf gelirleriyle surdurebilmistir. Med- resenin gelirleri XVI.yuzyılın ilk ceyreğinde azalmıs olsa da bu yuzyılın sonlarında tekrar yukselmistir. Vakıf gelirlerinde gorulen gerilemenin evkaf defterlerinden tespit edilen iki ana nedeni olabilir. Bunlardan birisi bu yıllarda meydana gelen kuraklık ve kıtlığa bağlı olarak gerceklesen hububat uretimindeki dusus ve nufustaki azalmalardır. Osmanlı Devleti’nin son donemlerine kadar faaliyetini surduren medrese 1940 yılında hapishane olarak kullanılmaya baslanmıstır.1969 yılında Niğde valiliğine bağlı muze olarak faaliyete gecmis, 1985 yılında Eski Eserler ve Muzeler Genel Mudurluğu tara- fından restore edilerek Aksaray Muzesi olarak ziyaretcilerin hizmetine acılmıstır.1996 yılında Aksaray’da yeni bir muze binası yapılarak buradaki eserler bu yeni muze bina- sına tasınmıstır. 1997 yılında Zinciriye Medresesi Vakı+ ar Genel Mudurluğu tarafın- dan aslına uygun olarak restore edilmis ve bir sure eğlence mekanı olarak kullanılmıs ancak simdilerde bos durmaktadır. Kultur ve sanat faaliyetleri acısından son derece gerilerde olan Aksaray ilinde Zinciriye Medresesi cok guzel bir kultur ve sanat merke- zi yapılabilir. Bu konuda sehrin ileri gelenlerinin adım atması gerekiyor

🔖

Cite This Article

KUTLU, İ. (2012). Aksaray Zinciriye Madrasa. Dini Araştırmalar, Cilt: 15 - Sayı: 41, 197–216. https://ajindex.com/articles/72577

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Akyüz, Yahya (1994),
  2. Türk Eğitim Tarihi, İstanbul.
  3. Aslanapa, Oktay Ernst Diez, Ernst ve Koman, Mahmut Mesut (1950),Karaman Devri Sanatı, İstanbul, s. 177. Aslanapa, Oktay (1984),
  4. Türk Sanatı II, İstanbul.
  5. Berki, A.Hikmet (1941), Vakıfl ar, İstanbul.
  6. Berki, A.Hikmet (1966), Vakfa Dair Yazılan Eserlerle VakŞ ye ve benzeri Vesikalarda Geçen Istılah ve Tabirler, Ankara.
  7. Cansel, Erol (1988), “Vakıf, Kuruluşu, İşleyişi ve Amacı”, Vakıfl ar Dergisi XX,, s. 321. Çetintürk, Nihal (1986), Aksaray (Niğde) ve Çevresindeki Türk eserleri,(Doktora tezi), Ankara Çay, Abdulhaluk (1984), “Anadolu Selçukluları’nda Medreseler “ Hacettepe Üniver- sitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, c.II, sayı I., Ankara.
  8. Çayçı, Ahmet; Anadolu Selçukluları Döneminde Medrese Uleması, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. Çiftçioğlu, İsmail (2001), “VakŞ yelere ve Tahrir Defterlerine göre Karamanlı Eğitim – Öğretim Müesseseleri “, SDÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Doktora tezi),Isparta. Doğan, Nermin Şaman (2006), Kültürel Etkileşim Üzerine: Karaman oğulları – Mem- luklu Sanatı, Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 2006. Efl aki, Ahmet (1989), Arifl erin Menkıbeleri, I, (Çev. T.Yazıcı) İstanbul.
  9. Ethem, Halil (1327),”Karaman oğulları Hakkında Vesaik-i Mahkuke”, TOEM XI, İstanbul.
  10. Gabriel, Albert (1962), Niğde Türk Anıtları (Çev. Ahmet Akif Tütenk), Ankara.
  11. Görür, Muhammed (1991), Anadolu Selçuklu ve Beylikler Döneminde Aksaray Şehri (Hacettepe Üniversitesi Yüksek Lisan tezi), Ankara Görür, Muhammet (2006) “ Kent ve Çevre: Aksaray “, Anadolu Selçukluları ve Bey- likler Dönemi Uygarlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yay.,Ankara.
  12. Gök, Bilal (2008), “Musa Bey Medresesi ve XVI. Yüzyıldaki Vakıf Bilançoları”Hikmet Yurdu, Yıl:1, s.2, (Temmuz –Aralık) s.111-122.
  13. Güven, İsmail; Türkiye Selçukluları’nda Medreseler. Hüsnü, Muallim (1928), Hasandağı’nda İlmi Cevalan, Aksaray. Karaca, M.S (1946), Aksaray’da ki Türk Eserleri, Konya. Konyalı, İbrahim Hakkı (1967), Abideleri ve Kitabeleri ile Karaman Tarihi Ermenek ve Mut Abideleri, İstanbul.
  14. Kuran, Abdullah(1982), “ Karamanlı Medreseleri”, Vakıfl ar Dergisi, VIII. Kuran, Abdullah, “ Karamanlı Medreseleri” Vakıfl ar Dergisi, VIII. Kuban, Doğan (2006), ”Mimari tasarım”, Anadolu Selçukluları ve Beylikler Dönemi Uygarlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yay. Ankara.
  15. Konyalı, İ.Hakkı (1974), Abideleri ve Kitabeleri ile Niğde Aksaray Tarihi I-II., İs- tanbul. Uzun çarşılı, İsmail Hakkı (1937), Karamanoğlu İbrahim Beyin Karaman İmaret VakŞ yesi, Belleten