Journals / Biotech Studies / 2017 / Cilt: 26 - Sayı: 2

Aday Hibrit Mısır Genotiplerinin Diyarbakır Ana Ürün Koşullarında Adaptasyonlarının Belirlenmesi

Pages
153–160
Publication Date
2017-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak; P31G98, DKC6589, ADA 523, ADA-9.7, SASA-95, SASA-84, SASA-71, SASA-87, ADA-11.19, SASA-75, ADA-11.17, ADA-11.20, ADA-11.7 ve SASA-96genotiplerinin Diyarbakır ana ürün koşullarında daha yüksek verim verdikleri saptanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, Ülkesel Mısır Entegre Ürün Yönetimi Projesi bölge verim ve adaptasyon araştırmalarıkapsamında geliştirilen hibrit mısır genotiplerinin performanslarının değerlendirilmesi amacıylayürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada, 2012 yılında 19 genotip ve 2013 yılında 27 genotip kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak; P31G98, DKC6589, ADA 523, ADA-9.7, SASA-95, SASA-84, SASA-71, SASA-87, ADA-11.19, SASA-75, ADA-11.17, ADA-11.20, ADA-11.7 ve SASA-96genotiplerinin Diyarbakır ana ürün koşullarında daha yüksek verim verdikleri saptanmıştır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2012 Verileri
⚙️Variables:Ana ürün · genotip · hibrit mısır

Özet

Bu çalışma, Ülkesel Mısır Entegre Ürün Yönetimi Projesi bölge verim ve adaptasyon araştırmalarıkapsamında geliştirilen hibrit mısır genotiplerinin performanslarının değerlendirilmesi amacıylayürütülmüştür. Araştırmada, 2012 yılında 19 genotip ve 2013 yılında 27 genotip kullanılmıştır. Araştırma,2012–2013 yıllarında, GAP Uluslararası Tarımsal Araştırma ve Eğitim Merkezi deneme tarlasında, tesadüfblokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Araştırmada, 2012 yılında elde edilenverilere göre; bitki boyu (245.0–343.8 cm), ilk koçan yüksekliği (89.5–144.5 cm), tepe püskülü çıkarmasüresi (72.7–80.3 gün), 1 tane/koçan oranı (%84.7–88.7), 1000 tane ağırlığı (283.2–365.0 g), nem (%10.6–13.1), hektolitre ağırlığı (76.93–81.43 kg), ham yağ oranı (%3.07–4.17), ham protein oranı (%9.03–11.23),nişasta oranı (%70.27–72.63) ve tane verimi (936.1–1307.7 kg/da) arasında değişmiştir. 2013 yılında; bitkiboyu (260.7–363.2 cm), ilk koçan yüksekliği (96.5–169.0 cm), çiçeklenme gün sayısı (63.0–74.3 gün), tane/koçan oranı (%78.6–91.4), 1000 tane ağırlığı (247.0–395.0 g), nem (%8.10–11.8) ve tane verimi (685.4–1318.9 kg/da) arasında değişim göstermiştir. Sonuç olarak; P31G98, DKC6589, ADA 523, ADA-9.7, SASA-95, SASA-84, SASA-71, SASA-87, ADA-11.19, SASA-75, ADA-11.17, ADA-11.20, ADA-11.7 ve SASA-96genotiplerinin Diyarbakır ana ürün koşullarında daha yüksek verim verdikleri saptanmıştır.

🔖

Cite This Article

KAHRAMAN, Ş., ATAKUL, Ş., Kılınç, S. (2017). Aday Hibrit Mısır Genotiplerinin Diyarbakır Ana Ürün Koşullarında Adaptasyonlarının Belirlenmesi. Biotech Studies, Cilt: 26 - Sayı: 2, 153–160. https://ajindex.com/articles/721929

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Anonim, 1997.
  2. D.S.İ. Genel Müdürlüğü, Toprak Analiz Laboratuvar Sonuçları. Ankara Anonim, 2010. Diyarbakır Meteoroloji Müdürlüğü Kayıtları Babaoğlu Y., 2003. Farklı kökenli mısır (Zea mays L. ) genotiplerinin çeşitli agronomik ve kalite karakterleri bakımından karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi. Doktora tezi, Trakya Üniversitesi,
  3. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Tekirdağ Çetin A., 2009. Mısırda Verim ve Verim Unsurları Yönüyle Genotip X Cevre İnteraksiyonunun Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi,
  4. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Konya FAO, 2013. www.faostat.fao.org. (Erişim Tarihi: 12.08.2014) Kalkan M., 2008. Farklı Olum Grupları ve Hasat Tarihlerinde Verim, Verim Öğeleri ile Besin Değerleri ve Aflatoksin Düzeylerinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi,
  5. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Konya Kahraman Ş., 2016.
  6. Doktora tezi. Dicle Üniversitesi,
  7. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Diyarbakır Kün E., 1985.
  8. Sıcak İklim Tahılları, A.Ü. Z.F. Yayınları. Yayın No:953, Ankara Özcan G., Tezel M., Güneş A., Işık Ş., Aksoyak Ş. ve Sade B., 2013. Yeni Geliştirilen Bazı Mısır Genotiplerinin Konya Şartlarına Uygunluğunun Belirlenmesi. Türkiye 10. Tarla Bitkileri Kongresi, 10-13 Eylül 2013,
  9. Konya, Türkiye, Cilt 1, s. 654-659 Özsisli B., 2010. Kahramanmaraş Koşullarında Birinci Ve İkinci Ürün Olarak Yetiştirilen Farklı Mısır Çeşitlerinde Verim Ve Kalite Özelliklerinin İncelenmesi. Doktora Tezi, Sütçü İmam Üniversitesi,
  10. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Kahramanmaraş Soylu S., Akman H. ve Gürbüz, B., 2008. Konya Sarayönü Koşullarında Tane Mısır Yetiştiriciliği Üzerine Bir Araştırma. Ülkesel Tahıl Sempozyumu.2-5 Haziran 2008, Konya, s. 776-781 Şanlı H.M., 2013. Kendilenmiş Atdişi Mısır (Zea Mays İndentata Sturt.) Hattının Diallel Melezlerinde Bazı Tarımsal ve Kalite Özelliklerinin Kalıtımı. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi,
  11. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Konya TUİK, 2015. https://biruni.tuik.gov.tr (Erişim Tarihi: 12.08.2016) Vartanlı S. ve Emeklier Y., 2007. Ankara koşullarında hibrid mısır çeşitlerinin verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi. 25–27 Haziran 2007 Erzurum, s. 37-42