SavedAdd your journal

Journals / Abant Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 17 - Sayı: 2

TÜRKİYE’NİN NÜKLEER SİLAHLARIN YAYILMASININ ÖNLENMESİ (NSYÖ) ANTLAŞMASINA KATILIMI: NEDENLERİ VE ETKİLERİ

Kahraman SÜVARİ
Pages
167–194
Publication Date
2017-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Diğer taraftan, Türkiye’nin kendi nükleer caydırıcılık unsurlarını geliştirmeyi güvenlik politikasında yer vermeyeceğinin taahhüt etmesi, Amerika Birleşik Devletleri’nin NATO bünyesinde Türkiye’ye sağlamış olduğu “yerinden” nükleer güvenceyi nükleer tehditleri caydırma konusunda tek seçenek olarak bırakmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Nükleer silahsızlanma konusunda en kapsamlı antlaşma olan Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi (NSYÖ) Antlaşması, 1968 yılında ortaya çıkmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin NSYÖ Antlaşması’na katılımını nedenleri ve etkileri ile incelemektir.
💡
Conclusion & Impact:Diğer taraftan, Türkiye’nin kendi nükleer caydırıcılık unsurlarını geliştirmeyi güvenlik politikasında yer vermeyeceğinin taahhüt etmesi, Amerika Birleşik Devletleri’nin NATO bünyesinde Türkiye’ye sağlamış olduğu “yerinden” nükleer güvenceyi nükleer tehditleri caydırma konusunda tek seçenek olarak bırakmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkiye’nin Nükleer Politikası · Nükleer Silahlar · NSYÖA

Özet

Nükleer silahsızlanma konusunda en kapsamlı antlaşma olan Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi (NSYÖ) Antlaşması, 1968 yılında ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin NSYÖ Antlaşması’na katılımını nedenleri ve etkileri ile incelemektir. Türkiye, antlaşmayı “nükleer silaha sahip olmayan devlet” statüsünde 1969 yılında imzalamış ancak 1980 yılında onaylamıştır. Türkiye, bu antlaşma çerçevesinde nükleer silah geliştirmeyeceğini ve bu tür silahları hiçbir şekilde elde etmeyeceğini kabul etmiştir. Türkiye, uluslararası toplumun algısı doğrultusunda nükleer silahsızlanmaya destek veren bir devlettir. Bununla birlikte, NATO kapsamında sahip olduğu nükleer güvence ve nükleer enerjiye olan ilgisi Ankara’yı bu antlaşmaya katılmaya iten başlıca faktörlerdir. Türkiye, antlaşmaya taraf olması ile nükleer enerjiyi barışçıl amaçla kullanma hakkına resmi olarak sahip olmuştur. Bu bağlamda, Türkiye’nin antlaşmadan önce başladığı nükleer faaliyetleri, NSYÖ Antlaşması’na katılmasından sonra da devam etmiştir. Diğer taraftan, Türkiye’nin kendi nükleer caydırıcılık unsurlarını geliştirmeyi güvenlik politikasında yer vermeyeceğinin taahhüt etmesi, Amerika Birleşik Devletleri’nin NATO bünyesinde Türkiye’ye sağlamış olduğu “yerinden” nükleer güvenceyi nükleer tehditleri caydırma konusunda tek seçenek olarak bırakmıştır.

🔖

Cite This Article

SÜVARİ, K. (2017). TÜRKİYE’NİN NÜKLEER SİLAHLARIN YAYILMASININ ÖNLENMESİ (NSYÖ) ANTLAŞMASINA KATILIMI: NEDENLERİ VE ETKİLERİ. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 2, 167–194. https://ajindex.com/articles/713987

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Activities of the IAEA Relevent to Article IV of the NPT. (1995). (http://www.un.org/Depts/ddar/nptconf/2156.htm 17 Aralık 2016'da erişildi.) Ami, Shlomo Ben. (2009). "Nuclear Weapons in the Middle East: The Israeli perspective." Regional Meeting of The International Commission on Nuclear Non-Proliferation and Disarmament, Cairo. Atom Silahların Men Edilmesini İstiyoruz. (23 Aralık 1954). Milliyet Gazetesi,1. Başbakanlık Atom Enerjisi Komisyonu. (1982). Çekmece Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezi 1981 İlerleme Raporu (No. ÇNAEM-R-218). İstanbul.
  2. Bayülken, Ahmet (2006). "Nükleer Çağın Türkiye’deki 50 Yılı." Nükleer Enerji. Dünya Enerji Konseyi Türk Milli Komitesi. (http://www.dektmk.org.tr/pdf/enerji_kongresi_10/ahmetbayulken.pdf 3 Aralık 2016'da erişildi.) Bunn, George & Timerbaev, Ronald M. (1993). "Security Assurances to Non-Nuclear-Weapon States." The Nonproliferation Review, 1(1), 11–21. Cumhuriyet Senatosu Tutanak Dergisi. (8 Şubat 1968). Toplantı 7,c. 45. Dagens Nyheter:«CIA,İsveç’in Türkiye’ye atom reaktörü satmasına karşı». (29 Ocak 1979). Milliyet Gazetesi,1. Fırat, Melek, M. Kıbrıs Sorunu ve İnönü. http://www.ismetinonu.org.tr/index.php/27-mayis-ihtilali-ve-sonrasi/kibris-sorunu-ve-inonu 17 Aralık 2016'da erişildi. Fischer, David (1997). History of the International Atomic Energy Agency The First Forty Years. Vienna: Intl Atomic Energy Agency. Foradori, Paolo (Ed.). (2013). Tactical Nuclear Weapons and Euro-Atlantic Security: The future of NATO. Abingdon, Oxon: Routledge. Foreign Relations of the United States, 1955–1957,
  3. Soviet Union, Eastern Mediterranean, Volume XXIV - Office of the Historian (https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1955-57v24/d355 27 Kasım 2016'da, erişildi.) Fuerth, Leon (2005). "Turkey: Nuclear Choices amongst Dangerous Neighbors." Ed. K. M. Campbell & R. J. Einhorn, M. Reiss, The Nuclear Tipping Point: Why States Reconsider Their Nuclear Choices (ss. 145–174). New Delhi: Manas Publications. Hibbs, Mark (2015a). The IAEA’s Conclusion About Turkey. (http://carnegieendowment.org/2015/04/16/iaea-s-conclusion-about-turkey-pub-59802 16 Kasım 2016'da erişildi.) Hibbs, Mark (2015b). Turkey, "The Nonproliferation Treaty, and The Nuclear Suppliers Group" Ed. G. Perkovich & S. Ülgen, Turkey’s Nuclear Future (ss. 125–154).
  4. Washington, DC: Carnegie Endowment for Int’l Peace. http://disarmament.un.org/treaties/a/sea_bed/turkey/rat/moscow 30 Ekim 2016'da erişildi. http://disarmament.un.org/treaties/t/test_ban 30 Ekim 2016'da er