Journals / Bilge Strateji / 2015 / Cilt: 7 - Sayı: 12

Seçim Kuralları, Seçim Mühendisliği Ve Türkiye’de Siyasal Katılım Üzerine

Pages
101–116
Publication Date
2015-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This article also suggests that if the system is restricted, the quota solution might be little favourable to woman representation.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article highlights the impact of the electoral rules and the importance of political plurality and electoral district design is not favorable for the interests of ethnic and regional minorities.
📊
Key Findings & Data:That`s why the plurality or majority voting systems offer minorities the possibility to run with independent candidates in the Turkish dimension.
💡
Conclusion & Impact:This article also suggests that if the system is restricted, the quota solution might be little favourable to woman representation.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Seçim sistemleri · siyasal temsil · seçim barajı

Abstract

This article highlights the impact of the electoral rules and the importance of political plurality and electoral district design is not favorable for the interests of ethnic and regional minorities. That`s why the plurality or majority voting systems offer minorities the possibility to run with independent candidates in the Turkish dimension. This article also suggests that if the system is restricted, the quota solution might be little favourable to woman representation.

Özet

Bu makale seçim kurallarının Türkiye’deki siyasal katılıma olan etkisini ortaya koymayı hedeflemektedir. Çalışmanın temel sorusu ülkemizde uygulanan parti sistemlerinin siyasal ve sosyal kırılmalar ile kadınların temsili gibi konulara açıklık getirmeye çalışarak, seçim mühendisliğinin siyasal katılıma olan etkisinin ne olduğudur. Bunu saptamak için seçim sistemleri, 1982 Anayasası, 2839 sayılı 1983 tarihli Milletvekili Seçimi Kanunu ve 2820 sayılı 1983 tarihli Siyasi Partiler Kanununun ilgili maddeleri incelenmiştir. Elde edilen bulgu seçime ilişkin kanunların toplumdaki etnik ve dini kırılmaların parti sandalyesine çevrilmesinde negatif bir etki ortaya koyarken, cinsiyete dayalı temsilde kadın kotası uygulamalarının siyasi katılımı görece arttırır niteliktedir. Çalışma seçim sistemlerinin ya da oy kullanma davranışının kapsamlı ve ayrıntılı bir analizi değildir, bunun yerine seçime ilişkin kuralların siyasal katılıma olan etkisi üzerine yeni sorular açmayı ve olası tartışmaları tanımlamayı hedeflemektedir.

🔖

Cite This Article

ÇOPUROĞLU, Ö. (2015). Seçim Kuralları, Seçim Mühendisliği Ve Türkiye’de Siyasal Katılım Üzerine. Bilge Strateji, Cilt: 7 - Sayı: 12, 101–116. https://ajindex.com/articles/713773

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Aydın, M.A. (2007), ``Milletvekili Adaylarının Belirlenme Usulü ve Önseçim``, Yasama Dergisi, Sayı:5. Çağlar, N. (2011), ``Kadının Siyasal Yasama Katılımı ve Kota Uygulamaları``, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, C.3, S.4 http://edergi.sdu.edu. tr/index.php/sduvd/article/viewFile/2298/2073,
  2. Dahl, R. (1996),
  3. Demokrasi ve Eleştirileri, Ankara:
  4. Yetkin Yayınları.
  5. Erdem, T., Teziç, E., Kalaycıoğlu,, E., Batum, S., (2001), Seçim Sistemi ve Siyasi Partiler Araştırması, İstanbul:
  6. TÜSİAD. Ferree, K., G. Powell B., Scheiner, E. (2013), “How Context Shapes The Effects Of Electoral Rules?”, Political Science, Electoral Rules, and Democratic Gover- nance, American Political Science Association, Task Force Report, http://www. apsanet.org/files/Task%20Force%20Reports/ElectoralRules_Final_wCvrs_Onli- ne.pdf Kalaycıoğlu, E. (1983),
  7. Karşılaştırmalı Siyasal Katılma, İstanbul Üni. Yay, İs- tanbul Karamustafaoğlu, T. (1970),
  8. Seçme Hakkının Demokratik İlkeleri, Ankara:
  9. AÜHF Yayınları,
  10. Koçak, M. (2006),
  11. Seçim Sistemleri ve Demokrasi, Karşılaştırmalı Analiz: İHAM ve AB Ölçütleri, Anayasa Yargısı, 23, Ankara.
  12. Lijphart, A. (1994),
  13. Electoral Systems and Party Systems, Oxford: Oxford Uni- versity Press.
  14. Lijphart, A. (2006),
  15. Demokrasi Motifleri, Otuz Altı Ülkede Yönetim Biçimleri ve Performansları, İstanbul:
  16. Salyangoz Yayınları.
  17. Mardin, Ş. (2003), “Türk Siyasasını Açıklayabilecek Bir Anahtar: Merkez- Çevre İlişkileri” [(der.) M. Türköne ve T. Önder (2003), Türkiye’de Toplum ve Siyaset (Makaleler 1), içinde, İstanbul: İletişim (11. Baskı)] Norris, P. (2004), Electoral Engineering: Voting Rules and Political Behavior, Cambridge: Cambridge University Press, file:///C:/Documents%20and%20Set- tings/Ogrenci/Belgelerim/Downloads/pippa%20norris.Pdf Özbudun, E. (2002), Türk Anayasa Hukuku, 7. bası, Ankara.
  18. Sabuncu, Yavuz, ``Seçim Barajları ve Siyasal Sonuçları``, Anayasa Yargısı, 23, (2006):191-197. http://www.anayasa.gov.tr/files/pdf/anayasa_yargisi/anyarg23/ sabuncu.pdf Shils, E. (2002), “Merkez ve Çevre”, Türkiye Günlüğü, 70, Ankara.
  19. Teziç, E. (1997), Anayasa Hukuku, 4. baskı, İstanbul.
  20. Tuncel, G., Gündoğmuş B. (2012), Türkiye Siyasetinde Merkez-Çevrenin Dönüşümü ve Geleneksel Merkezin Konumlanma Sorunu, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi,14/3, Türk, H.S. (2006), ‘’Seçim, Seçim Sistemleri ve Anayasal Tercih’’, Anayasa Yar- gısı, http://www.anayasa.gov.tr/eskisite/anyarg23/turk.pdf