SavedAdd your journal

Journals / Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 17 - Sayı: 34

Öğretmen Adayları İçin Biyofili Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Abdurrahman SEFALI
Esra ÖZAY KÖSE
Pages
669–687
Publication Date
2022-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgular ışığında, Biyofili Ölçeği’nin çeşitli biyofili seviyelerindeki öğretmen adaylarının biyofili düzeylerini belirlemede geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu ortaya konmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, öğretmen adaylarının biyofili düzeylerini belirlemeye yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirmek amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Biyofili ölçeği için Bayburt Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde 2013-2014 ve 2017-2018 eğitim öğretim yıllarında öğrenim gören fen bilgisi öğretmenliği ve sınıf öğretmenliği olmak üzere iki programdan veriler toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bulgular ışığında, Biyofili Ölçeği’nin çeşitli biyofili seviyelerindeki öğretmen adaylarının biyofili düzeylerini belirlemede geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu ortaya konmuştur.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2013-2014 Verileri
⚙️Variables:biyofili · biyofili ölçeği · geçerlik ve güvernirlik

Özet

Bu çalışmada, öğretmen adaylarının biyofili düzeylerini belirlemeye yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirmek amaçlanmıştır. Biyofili ölçeği için Bayburt Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde 2013-2014 ve 2017-2018 eğitim öğretim yıllarında öğrenim gören fen bilgisi öğretmenliği ve sınıf öğretmenliği olmak üzere iki programdan veriler toplanmıştır. İlk olarak madde analizi ve açımlayıcı faktör analizinin yapılması amacıyla 599 öğrenciye deneme formu uygulanmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda elde edilen modelin sınanması amacıyla 269 öğrenciden veri toplanarak doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ölçeğin geçerlik aşamalarında yapılan madde analizi, açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi sonrasında ölçeğin toplam varyansın %50.41’ini açıklayan ve 25 maddeden oluşan dört faktörlü bir yapıya sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, faktör yapısının verilerle uyumlu olduğunu göstermiştir. Ölçeğin güvenirliğini belirlemek için hesaplanan Cronbach Alpha iç tutarlık katsayısı ise 0.88 olarak hesaplanmıştır. Bulgular ışığında, Biyofili Ölçeği’nin çeşitli biyofili seviyelerindeki öğretmen adaylarının biyofili düzeylerini belirlemede geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu ortaya konmuştur.

🔖

Cite This Article

SEFALI, A., KÖSE, E. Ö. (2022). Öğretmen Adayları İçin Biyofili Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 34, 669–687. https://ajindex.com/articles/713715

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Bandalos, D. L., & Finney, S. J. (2010). Exploratory and confirmatory factor analysis. Quantitative methods in the social and behavioral sciences: A guide for researchers and reviewers. New York: Routledge. Başaran, B. I. (2004). Etkili öğrenme ve çoklu zekâ kurami: Bir inceleme. Ege Eğitim Dergisi, 5(1), 7-15.
  2. Bellanca, J. (1997). Active learning handbook for the multiple ıntelligences classroom.shoebox curriculum. K-12.Arlington: IRI/Skylight Training and Publishing. Bryman, A. (2001).Social research methods. Oxford: Oxford University Press.
  3. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum. Ankara:
  4. Pegem Akademi Yayıncılık. Byrne, B. M. (2013). Structural equation modeling with LISREL, PRELIS, and SIMPLIS: Basic concepts, applications, and programming. Psychology Press.
  5. Clements, P. T., Benasutti, K. M., & Carmone, A. (2003). Support for bereaved owners of pets. Perspectives in Psychiatric Care, 39(2), 49-54.
  6. Disinger, J., F. & Howe, R. W. (1992). Environmental Education Research News, The Environmentalist, 12(1): 3-7.
  7. Dursun, M. T., & Argan, M. T., (2019).
  8. Park Ziyaret Motivasyonu, Doğaya Bağlılık ve Psikolojik İyi Oluş İlişkisi: Sazova Kültür Parkı Örneği. 2. Uluslararası Rekreasyon ve Spor Yönetimi Kongresi içinde (s. 141-146). Antalya-Bodrum: Rekreasyon Çalışmaları ve Araştırmaları Derneği. Gerlach-Spriggs, N., Kaufman, R. E., & Warner, S. B. (2004). Restorative gardens: The healing landscape. USA, New Haven:Yale University Press.
  9. Glock, J., Meyer, M., & Wertz, S. (1999). Discovering the naturalist intelligence: Science in the school yard. Zephyr Press.
  10. Grahn, P., & Stigsdotter, A.U. (2004). Landscape planing and stres. Urban Forestry, 2(1), 1-18.
  11. Gullone, E. (2000). The biophilia hypothesis and life in the 21st century: Increasing mental health or increasing pathology? Journal of Happiness Studies, 1(1), 293–321.
  12. Hartig, T., Evans, G. W., Jamner, L. D., Davis, D. S., & Gärling, T. (2003). Tracking restoration in natural and urban field settings. Journal of Environmental Psychology, 23(2), 109-123.
  13. Hartig, T., Mang, M.,& Evans, G.W. (1991). Restorative effects of natural environment experiences. Environment and Behavior, 23(1), 3–26.
  14. Haslip, J. (1960). Le Sultan: la tragédie d'Abdu