Journals / Sufiyye / 2019 / Sayı: 6

Sabûhi Ahmed Dede and His Commentary of Masnavi Named İhtiyârât-i Sabûhi

Sabûhi Ahmed Dede’nin İhtiyârât-ı Sabûhi Adlı Mesnevi Şerhi

Journal
Sufiyye
Pages
127–168
Publication Date
2019-06-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article, we will try to introduce the Ihtıyarat-ı Masnavi to the world of science.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İn this article, The work named İhtiyarat-ı Sabuhi of Sabûhi Ahmed Dede, one of the third Ahmed Dedeman sheikhs of the Mevleviite dervish lodges and of the Mevlevihite Mevlevi dwelling is dealt with.
📊
Key Findings & Data:After thirteen years of service for Ebu Bakr Chalabi, he was appointed by him to the sheikhdom of Damascus Mevlevi Lodge in 1026/1617.
💡
Conclusion & Impact:In this article, we will try to introduce the Ihtıyarat-ı Masnavi to the world of science.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sabûhi Ahmed Dede · Mevlevî · İhtiyârât-ı Mesnevî

Abstract

İn this article, The work named İhtiyarat-ı Sabuhi of Sabûhi Ahmed Dede, one of the third Ahmed Dedeman sheikhs of the Mevleviite dervish lodges and of the Mevlevihite Mevlevi dwelling is dealt with. Sabûhi Ahmed Dede is a prominent figure from the seventeenth century Mevlevi sheikhs. Sabuthi Ahmed Dede, who was understood to have received a good education in his works, then joined Kasım Dede, a Bektashi sheikh, and shortly after traveled to Konya after the death of Kasım Dede and there he joıned to the First Bostan Celebi and Abu Bakr Chalabi. He continued Mesnevi lessons in Konya. After thirteen years of service for Ebu Bakr Chalabi, he was appointed by him to the sheikhdom of Damascus Mevlevi Lodge in 1026/1617. After he had been czech in Damascus for more than thirteen years,he was dismissed and then he was appointed as a sheikh in the Yenikapi Mevlevihhane in Istanbul. During the period of the sheikhs of Damascus of Damascus, the dervishan demanded the annotation of the poets from Sabûhi Ahmed Dede which were difficult to understand.İhtiyarat-ı Masnavî, which appeared as an artefact as a result of the Mesnevî lessons taught by Sabûhi Ahmed Dede for many years, is an important work in terms of demonstrating the Sufi personality of Sabûhi Ahmed Dede and showing that he is a Sufi and Kalenderî Sufi from the sources he fed.It is mentioned in some sources that some copies of this work were burned in the fires of Istanbul Yenikapı Mevlevihhane fire and the fith and sixth notes were lost. We have tried to correct the copies we have identified in this article and the wrong information about this issue. In this article, we will try to introduce the Ihtıyarat-ı Masnavi to the world of science.

Özet

Bu makalede Yenikapı Mevlevîhanesi üçüncü Ahmed dedesi, Sabûhi Ahmed Dede’nin günümüzde kütüphanelerde yazma halinde bulunan eseri İhtiyârât-ı Sabûhi ele alınmıştır. Sabûhi Ahmed Dede onyedinci yüzyıl mevlevî şeyhlerinden önemli bir isimdir. Eserlerinden iyi bir eğitim aldığı anlaşılan Sabûhi Ahmed Dede, ilk önce Bektâşî şeyhi olan Kasım Dede’ye intisap etmiş, intisabından kısa bir sonra Kasım Dede vefat etmiştir. Kasım Dede’nin vefatından sonra Konya’ya seyahat etmiş ve orada Birinci Bostan Çelebi ve Ebû Bekir Çelebi’ye intisab etmiş, iradet getirmişlerdir. Konya’da iken âsitânede Mesnevî derslerine devam etmiştir. On üç yıl Ebû Bekir Çelebi’nin bir hizmetinden bulunduktan sonra, Ebû Bekir Çelebi tarafından 1026/1617 yılında Şam Mevlevihanesi şeyhliğine tayin edilmiştir. On üç yıldan fazla Şam’da postnişin olduktan sonra azledilmiştir. Akabinde İstanbul Yenikapı Mevlevîhanesi şeyhi olarak gönderilmiştir. Şam Mevlevihanesi şeyhliği döneminde dervişân, Sabûhi Ahmed Dede’den Mesnevi’de geçen anlaşılması güç beyitleri şerh etmesini istemişlerdir. Sabûhi Ahmed Dede’nin uzun yıllar okuttuğu Mesnevî dersleri neticesi telif eser olarak ortaya çıkan İhtiyârât-ı Mesnevî, Sabûhi Ahmed Dede’nin tasavvufî kişiliğini yansıtması ve beslendiği kaynaklar itibariyle melâmî ve kalenderî bir mevlevî sûfî olduğunu göstermesi açısından önemli bir eserdir. Eserin İstanbul Yenikapı Mevlevîhanesi yangınlarında bazı nüshalarının yandığı ve beşinci, altıncı defterlerinin kayıp olduğu iddiaları kaynaklarda geçmektedir. Biz bu makalemizde tespit ettiğimiz nüshaları ve bu konuyla ilgili hatalı bilgileri tashih etmeye çalıştık. Bu makalemizde gayemiz İhtiyârât-ı Mesnevî’yi ilim dünyasına tanıtmaktır.

🔖

Cite This Article

KIZILKAYA, M. (2019). Sabûhi Ahmed Dede and His Commentary of Masnavi Named İhtiyârât-i Sabûhi. Sufiyye, Sayı: 6, 127–168. https://ajindex.com/articles/712007

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Afifi Ebu’l-Alâ, Füsus’ül- Hikem Okumaları İçin Anahtar, çev. Ekrem Demirli, İstanbul: İz Yayıncılık, 2011.Altıntaş Ramazan, Bütün Yönleriyle Cahiliyye, Konya, Ribat Yayınevi, 1996.Arefoğlu Gökhan, Hulvî’nin Gülşen-i Râz Lâhicî Şerhi Tercümesi ve Değerlendirilmesi, Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul 2005.Arı Osman Sacid, Mehmed Vehbi Konevî’nin Hâfız Divânı Şerh’inde Tasavvufî Unsurlar, Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi,
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul 2016.A'şa Ebu BasYr Meymun b. Kays b. Cendel el-Bekri,, Divanü’l-A’şa’ el-Kebir, neşr. M. Muhammed Hüseyin, Mısır 1950.Ferîduddîn Attâr, Mantıku’t-tayr, trc. Abdülbâkî Gölpınarlı, İstanbul: İnkılap Kitabevi, 1990.Ateş Süleyman, İşârî Tefsir Okulu, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi, 1974.Ayyıldız Erol, “Ebu’l Atahiyye”, DİA, İstanbul 1994, c. X, s.294-295.Bey Hüseyin, Şerh-i Gülşen-i Râz, haz. Cengiz Gündoğdu, İstanbul: Ataç Yayınları, 2006.Beydâvî Nasırûddîn Ebu Said Muhammed, Muhtasar Beydavi Tefsiri, trc. Şadi Eren, İstanbul: Selsebil Yayınları, 2011.Muammer Cengiz, “Manzum Bir Tasavvuf Klasiği Olarak Gülşen-i Râz”, Tasavvuf: İlmî ve akademik Dergisi, sy:30/2, 2012, ss.61-86.Chittick William, Varolmanın Boyutları, çev: Turan Koç, İstanbul: İnsan Yayınları, 2008.Çubukçu İbrahim Agâh, “Sühreverdi ve İşrakiye Felsefesi”, http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/37/1700/18171.pdf.Abdulkadir
  3. Dağlar, Şem’ î Şem’ullah Mesnevi Şerhi, I.cilt (İnceleme-Tenkitli Metin-Sözlük), Doktora tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri 2011. Mehmed Demirci, “Mesnevî Şerhleri ve Şârihleri Hakkında Birkaç Not”, Kubbealtı Akademi Mecmuası, Ocak; 2004, s.21.Demirel Şener, “Mevlânâ’nın Mesnevi Şerhleri”, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, c.5, sy.10, (2007), ss. 469-504.Demirel Şener, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, Cilt S, sy: 10, 2007, s. 469-504.
  4. Gölpınarlı Abdulbaki, Gülşen-i Râz Şerhi, İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı, 1972.el-Cumâhî İbn Sellam, Tabakât’ü Fuhûlü’ş-Şua’râ, nşr. M, Muhammed Şakir, Kahire 1953, c.I, s.40, 52, 65-67.el- Gaznevî Muhammed b. Tayfur es- Secâvendî, Aynü’l- Me’ânî fî Tefsîri’s- Sebîli’l- Mesânî’dir.el-Hakîm Suad, El-Mûcemu’s-Sûfî El-Hikmetû fî Hudûdi’l-Kelime (İbnü’l-Arabî Sözlüğü), trc: Ekrem Demirli, İstanbul: Kabalcı, 2004.el-Mekkî Ebu Talip, Kalplerin Azığı (Kûtu’l-kulûb), trc. Yakup Çiçek-Dilaver Selvi, c. I-IV, İstanbul: Semerkand Yayıncılık, 2003.et-Taberi Ebu Cafer Muhammed b. Cerir, el-Camiü’l-Beyan fî Tefsîri