Ankara şehir merkezinin batısında yer alan ve olasılıkla aktif olan bu kama yapısıyla
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:KB Orta Anadolu’da yer alan Ankara’nın batısındaki Neojen öncesi temel birimler, kabuktaki daralmanın etkisiyle yükselerek Neojen ve daha genç sedimanter birimleri deforme eder ve kesit görüntüsünde bir tektonik kama yapısı oluşturur.
📊
Key Findings & Data:AKTK’nin çevresinde ve kuzey ve güney devamında yer alan Neojen ve daha genç birimlerdeki daralmayla ilişkili deformasyon yapıları, bölgede Orta Pliyosen’den günümüze KB-GD yönlü bir daralma rejiminin etkin olduğunu gösterir.
💡
Conclusion & Impact:Ankara şehir merkezinin batısında yer alan ve olasılıkla aktif olan bu kama yapısıyla
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ankara · Daralma rejimi · Geç Senozoyik
Özet
KB Orta Anadolu’da yer alan Ankara’nın batısındaki Neojen öncesi temel birimler, kabuktaki daralmanın etkisiyle yükselerek Neojen ve daha genç sedimanter birimleri deforme eder ve kesit görüntüsünde bir tektonik kama yapısı oluşturur. Eş yaşlı olarak doğu kenarı bindirme/ters, batı kenarı ise normal faylarla sınırlı bu yapı Abdüsselam Kıstırılmış Tektonik Kaması (AKTK) olarak isimlendirilmiştir. AKTK’nin çevresinde ve kuzey ve güney devamında yer alan Neojen ve daha genç birimlerdeki daralmayla ilişkili deformasyon yapıları, bölgede Orta Pliyosen’den günümüze KB-GD yönlü bir daralma rejiminin etkin olduğunu gösterir. Ankara şehir merkezinin batısında yer alan ve olasılıkla aktif olan bu kama yapısıyla
Allmendinger, R.W., Reilinger, R., and Loveless, J., Tibet, Anatolia, and the Altiplano. Tectonics, 26, TC3013, doi:10.1029/2006TC002030.
Allmendinger, R.W., Cardozo, N.C., and Fisher, D., 2012. Structural Geology Algorithms: Vectors and Tensors. Cambridge University Press,
Cambridge. Benda, L., 1971. Grundzüge einer pollenanalytischen Gliederung des türkischen Jungtertiärs. Beihefte zum Geologischen Jahrbuch, 113, 46s Benda, L., Innocenti, F., Mazzuoli, R., Radicati, F., and Steffens, P., 1974. Stratigraphic and radiometric data of the Neogene in Northwest Turkey. Z. deutsch. geol. Ges., 125, 183-193
Benda, L., and Meulenkamp, J.E., 1990. Biostratigraphic correlations in the Eastern Mediterranean Neogene. Newsletters on Stratigraphy, 23(1), 1-10.
Bernor, R.L., Scott, R.S., Fortelius, M., Kappelman, J., In: Geology and Paleontology of the Miocene Sinap Formation, Turkey. Fortelius, M., Kappelman, J., Şen, Ş., Bernor, R.L. (eds.), Columbia University Press, pp.220-281.
Brelie, G.V.D., 1957. Ankara vilayetine bağlı Kayı-Bucuk linyit kömürü zuhurunun yaş durumu hakkında palinolojik tetkikler. MTA Dergisi, 50, 30-35.
Burchfiel, B.C., and Royden, L.H., 1985. North-south extension within the convergent Himalaya region. Geology, 13, 679-682.
Burchfiel, B.C., Zhiliang, C., Hodges, K.V., Yuping, L., Royden, L.H., Changrong, D., and Jiene, X., 1992.
The south Tibetan detachment system, Himalayan orogen: Extension contemporaneous with and parallel to shortening in a collisional mountain belt. Special Paper of Geological Society of America, 269, 48 pp. Burg, J.P., Brunel, M., Gapais, D. Chen, G.M., and Liu, G.H., 1984. Deformation of leucogranites of the crystalline main central sheet in southern Tibet (China). Journal of Structural Geology, 6, 535-542.
Chemenda, A.I., Mattauer, M., Malavieille, J., and Bokun, A.N., 1995. A mechanism for syncollisional rock exhumation and associated normal faulting: Results from physical modeling. Earth and Planetary Science Letters, 132, 225-232
Demirbağ, H., 2005. Çiledağ Polatlı bölgesinin tektonik Üniversitesi, Ankara (yayımlanmamış). Demirci, C.Y., 2000. Structural analysis in BeypazarıAyaş-Kazan-Peçenek Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara (yayımlanmamış) Dönmez, M., Akçay, A.E., Türkecan, A., Evcimen, Ö., Atakay, E. ve Görmüş, T., 2009. Ankara ve yakın çevresinin Tersiyer volkanitleri. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Rapor No: 11164, Ankara (yayımlanmamış) Emre, Ö., Duman, T.Y., Özalp, S., Elmacı, H., Olgu