AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis article focuses on the emergence of the office of attaché during the first period of professionalization in the Ottoman foreign ministry.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Although the Ottoman Empire had started experiencing the transition to permanent diplomacy in the last quarter of the 18th century, the formation and development of diplomatic missions abroad had been adequately completed in the second period of the Tanzimat (1856-1876). During this period, the Ottoman State opened new diplomatic missions and formed their structure in parallel with the European style. After 1856, the office of attaché was adopted in the Ottoman embassies in accordance with the model of other European states as the lowest-ranking official in foreign missions. Initially, this post was entrusted to some Ottoman students who’d been commissioned abroad for educational purposes. Although patrimonial relations were influential in these assignments, the Sublime Porte also considered the criteria of merit. Moreover, Mehmed Emin Âli Pasha also established the office of military attaché just after 1856 during the Tanzîmât. The Sublime Porte initially assigned military officers commissioned abroad for military training as military attachés. This article focuses on the emergence of the office of attaché during the first period of professionalization in the Ottoman foreign ministry.
Özet
Osmanlı Devleti 18. yüzyılın son çeyreğinden itibaren sürekli diplomasiye geçiş tecrübesi yaşasa da yurtdışında diplomatik misyonların oluşumu ve gelişimi ancak Tanzimat'ın ikinci döneminde (1856-1876) tamamlanmıştır. Bu dönemde Osmanlı Devleti yeni diplomatik temsilcilikler açmış ve bu temsilciliklerin yapısını, Avrupa modelinde oluşturmuştur. Osmanlı elçiliklerinde 1856'dan sonra diğer Avrupa devletleri modeline göre ataşelik, elçiliklerde en düşük rütbeli memur olarak kabul edilmiştir. Başlangıçta Bâbıâli bu memûriyeti çeşitli uzmanlık dallarında eğitim almak üzere yurt dışına gönderilen Osmanlı talebelerine vermiştir. Ataşelerin atanmasında patrimonyal ilişkiler etkili olmakla birlikte, Bâbıâli liyakat kriterlerini de dikkate almıştır. Ayrıca Âli Paşa, 1856'dan hemen sonra askeri ataşeliği de kurmuştur. Babıali, önce yurtdışında askeri eğitim için görevlendirilen askeri öğrencileri ataşe olarak görevlendirmiştir. Bu makale, Osmanlı Hâriciye Nezâretinde diplomatik memurluğun uzmanlaştığı dönemde ataşeliğin ortaya çıkışına odaklanmaktadır.