Journals / Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi / 2020 / Sayı: 49

Research on a Meaning of the Descriptive Verb Bér- in the Kultegin’s Inscription

Kültegin Yazıtı’ndaki Bér- Tasvir Fiilinin Bir Anlamı Üzerine

Pages
21–34
Publication Date
2020-03-16
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

OlurupanTürk bodunıŋ ilin, törüsin, tuta birmiş, iti birmiş.” In addition to thedescriptive verbs {-A bér-}, {-p ber-}, {-I vér-} which are frequently usedincorrectly, are classified according to their meanings.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Descriptive verbs of the Turkic language, used from the earliestperiods to our time, are constructions formed from a verb and auxiliaryverb, attached to each other through the gerund affixes.
📊
Key Findings & Data:In these structures,the main verb retains its meaning, and the descriptive verb indicatesaspects of the implementation of the action indicated by the main verb.The descriptive verb bér-, often used in Orhun texts, is often incorrectlytranslated into Turkey Turkish.
💡
Conclusion & Impact:OlurupanTürk bodunıŋ ilin, törüsin, tuta birmiş, iti birmiş.” In addition to thedescriptive verbs {-A bér-}, {-p ber-}, {-I vér-} which are frequently usedincorrectly, are classified according to their meanings.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tasvir fiili · tezlik · Eski Türkçe

Abstract

Descriptive verbs of the Turkic language, used from the earliestperiods to our time, are constructions formed from a verb and auxiliaryverb, attached to each other through the gerund affixes. In these structures,the main verb retains its meaning, and the descriptive verb indicatesaspects of the implementation of the action indicated by the main verb.The descriptive verb bér-, often used in Orhun texts, is often incorrectlytranslated into Turkey Turkish. The descriptive verb {-A bér-}, oftentranslated into Turkey Turkish by the verb {-I ver-}. But, the descriptiveverbs {-A bér-} and {-I vér-} are different origin and also their meanings aredifferent. Therefore, their use as equivalents causes translation problemsand misunderstanding of the sentences by the readers. In order to resolvethis problem within the context of our study, the necessity of taking intoconsideration such meanings, as to make beneficial, to do determinedly,perfective aspect and manner of action beside that of swiftness, of thedescriptive verb {-A bér-} in translations from both historical Turkicdialects and modern Turkic dialects into Turkey Turkish is brought tothe attention of the readers through the example of the sentence “Kişioglınta üze eçüm apam Bumın Kagan, İstemi Kagan olurmış. OlurupanTürk bodunıŋ ilin, törüsin, tuta birmiş, iti birmiş.” In addition to thedescriptive verbs {-A bér-}, {-p ber-}, {-I vér-} which are frequently usedincorrectly, are classified according to their meanings.

Özet

Türkçenin takip edebildiğimiz en eski dönemlerinden bu yana kullanılan tasvir fiilleri, zarf-fiil ekli bir esas fiil ile ona bağlı bir yardımcı fiilden kurulu yapılardır. Bu yapılarda, esas fiil anlamını korurken tasvir fiili, esas fiilin belirttiği oluş ve kılışın anlamını çeşitli yönlerden tamamlar. Eskiden beri sık kullanılan ve Türk lehçeleri arasında yapılan aktarmalarda en sık karıştırılan tasvir fiili {ber-/ver-} fiilidir. Orhon Yazıtları’ndan Türkiye Türkçesine yapılan aktarmalarda da görüldüğü üzere {-A bér-} tasvir fiili genellikle {-I ver-} tasvir fiiliyle karşılanmıştır. Ancak {-A bér- } ve {-I ver-} tasvir fiillerinin kökenleri farklı olduğu gibi anlamları da birbirinden farklıdır. Bu nedenle birbirinin eş değeri olarak kullanılmaları aktarma sorunlarına ve cümlelerin okuyucular tarafından yanlış ya da eksik anlaşılmasına neden olmaktadır. Çalışmamızda, bu sorunun giderilmesi için hem tarihî Türk lehçelerinden hem de bugünkü Türk lehçelerinden Türkiye Türkçesine yapılacak aktarmalarda {-A bér-} tasvir fiilinin tezlik anlamı dışında yarar kılınışı, irade dahilinde yapma, bitmişlik ve başlangıç kılınış/görünüş anlamlarının göz önünde bulundurulması gerektiği Kültegin Yazıtı’nda yer alan “Kişi oglınta üze eçüm apam Bumın Kagan, İstemi Kagan olurmış. Olurupan Türk bodunıŋ ilin, törüsin, tuta birmiş, iti birmiş” cümlesi örneğinde okuyucuların dikkatine sunulmuş, birbirinin yerine sıklıkla yanlış bir şekilde kullanılan {-A bér-}, {-p ber-}, {-I vér-} tasvir fiilleri anlamlarına göre tasnif edilmiştir.

🔖

Cite This Article

TURGUNBAYER, C., BARLAS, S. (2020). Research on a Meaning of the Descriptive Verb Bér- in the Kultegin’s Inscription. Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi, Sayı: 49, 21–34. https://ajindex.com/articles/705859

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (37)

  1. Argunşah, M. ve Sağol Yüksekkaya, G. (2013). Tarihi Türk Lehçeleri Karahanlıca Harezmce Kıpçakça Dersleri. İstanbul:
  2. Kesit Yayınları.
  3. Arıkoğlu, E. (2007a). Hakas Türkçesi. Ahmet Bican Ercilasun (Ed.), Türk Lehçeleri Grameri içinde. Ankara:
  4. Akçağ Yayınları.
  5. Asılgarayev, Ş. N., Ganiyev, F. A., Zakiyev M. Z., vd. (2007). Tatarça Rusça Süzlek. Cilt 1, Kazan: İbragimov Enstitüsü Yayınları.
  6. Banguoğlu, T. (2011). Türkçenin Grameri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. Berta, Á. (2010). Sözlerimi İyi Dinleyin… Türk ve Uygur Runik Yazıtlarının Karşılaştırmalı Yayını. (Çev. E. Yılmaz). Ankara:
  7. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  8. Bilgegil, M. K. (2014). Türkçe Dilbilgisi. Erzurum: Salkımsöğüt Yayınları.
  9. Bozkurt, F. (1995). Türkiye Türkçesi. İstanbul:
  10. Cem Yayınları.
  11. Clark, L. (1998). Turkmen Reference Grammar. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag. Clauson, Sir G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth-Century Turkish. Oxford: Clarendon Press.
  12. Coşkun, V. (2000). Özbek Türkçesi Grameri. Ankara:
  13. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  14. Demir, N. (1994). “Birleşik Fiiller ve Vurgu: -İver- Şeklinin Görevlerini Tespitte Vurgunun Rolü”. TDAY- Belleten, 83-94.
  15. Deny, J. (2012). Türk Dil Bilgisi, (Çev. A. U. Elöve). İstanbul:
  16. Kabalcı Yayınevi.
  17. Eckmann, J. (2009). Çağatayca El Kitabı, (Çev. G. Karaağaç). İstanbul:
  18. Kesit Yayınları.
  19. Eckmann, J. (2015). Harezm Kıpçak ve Çağatay Türkçesi Üzerine Araştırmalar, (Haz. O. F. Sertkaya). Ankara:
  20. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  21. Ediskun, H. (2017). Yeni Türk Dilbilgisi. İstanbul:
  22. Remzi Kitabevi.
  23. Eker, S. (2011). Çağdaş Türk Dili. Ankara:
  24. Grafiker Yayınları.
  25. Eraslan, K. (2012). Eski Uygur Türkçesi Grameri. Ankara:
  26. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  27. Ercilasun, A. B. (1984). Kutadgu Bilig Grameri -Fiil-. Ankara: Gazi Üniversitesi Yayınları.
  28. Ercilasun, A. B. (2016). Türk Kağanlığı ve Türk Bengü Taşları. İstanbul: Dergâh Yayınları.
  29. Erdal, M. (2004). A Grammar of Old Turkic. Leiden: Brill. Erdal, M. (2013). “Tezlik Fiilinin Kaynağı”. AİBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Semih Tezcan’a Armağan. C 13, 169-173.
  30. Ergin, M. (2009). Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Basım Yayım Tanıtım. Ergönenç Akbaba, D. (2007). Nogay Türkçesi. Ahmet Bican Ercilasun (Ed.), Türk Lehçeleri Grameri içinde. 623-678, Ankara:
  31. Akçağ Yayınları.
  32. Gencan, T. N. (1979). Dilbilgisi. Ankara:
  33. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  34. Gökçe, F. (2013). Gramerleşme Teorisi ve Türkçe Fiil Birleşmeleri. Ankara: Türk Kültürü Araştırma Enstitüsü Yayınları.
  35. Gülensoy, T. (2010). Türkçe El Kitabı. Ankara:
  36. Akçağ Yayınları.
  37. Güner Dilek, F. (20