AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe primary care physician who gives continuous, comprehensive, up-to-date services have a very important role to eliminate this anxiety and to meet the educational necessities related to parents’ knowledge, skills and attitudes toward the illnesses.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Approach to Wheezy Infant In Primary Care The term wheezy infant is a clinical diagnosis, describing the wheeze in child that lasts longer than a month, and/or three or more recurrent wheezing attacks and can be developed many of intrapulmonary or extra pulmonary reasons. Wheezing is one of the most common symptoms for children. Various studies indicate that 10-15% of the infants and 25% of the children under five years of age undergo at least once a respiratory disease associated with wheezing. The prevalence of the wheezing for children under five years old is between 15-32% in the developed countries. This ratio had been found as 15.1% in Turkey according to a research that included 46.813 children. Wheezing is more common in children than adults. This difference can be explained by the narrower airways, higher resistance exposure to air, insufficient chest expandability, lack of elastic tissue and collaterals in children. Wheezy children compose quite a large portion of the sick children seen in primary care. For this reason, the family physicians should be qualified to perform the differential diagnoses for wheezing, organize the treatment and manage the process by including consultation and referral if necessary. Especially infants with wheeze under two months, persistent wheeze, significant respiratory distress, growth retardation, children with wheezing accompanied by systemic signs should be directed to a specialist. During the disease course often a chronic disease such as asthma may develop and parents’ anxiety may change. The primary care physician who gives continuous, comprehensive, up-to-date services have a very important role to eliminate this anxiety and to meet the educational necessities related to parents’ knowledge, skills and attitudes toward the illnesses.
Özet
Birinci Basamakta Hışıltılı Çocuğa YaklaşımHışıltılı çocuk terimi, hışıltılı solunumu bir aydan daha uzun süren ve/veya üç ya da daha fazla hışıltı atağı geçiren çocuğu tarif eden klinik bir tanıdır ve çok sayıda intrapulmoner ya da ekstrapulmoner nedenle gelişebilir. Hışıltı, çocuklarda en sık rastlanan semptomlardan birisidir. Değişik çalışmalar bir yaşından küçük çocukların %10-15’inin, beş yaşından küçüklerin ise %25’inin en az bir kez hışıltı ile birlikte seyreden bir solunum yolu hastalığı geçirdiğini göstermektedir. Gelişmiş ülkelerde beş yaşından küçük çocuklarda hışıltı prevalansı %15-32 arasındadır. Türkiye’de 46.813 çocuğu kapsayan bir araştırmada bu oran %15,1 olarak bulunmuştur. Hışıltı, çocuklarda erişkinlere oranla daha sık görülmektedir. Bu fark çocuklarda hava yollarının dar olması, havanın daha fazla dirence maruz kalması, göğsün genişleme kapasitesinin yetersizliği, elastik doku ve kollaterallerin azlığı ile açıklanabilir. Hışıltılı çocuklar, birinci basamakta karşımıza çıkan çocuk hastaların oldukça büyük bir kısmını oluşturmaktadır. Bu sebeple birinci basamak hekimleri hışıltı ayırıcı tanısını iyi yapabilmeli, tedavisini düzenleyebilmeli, gerektiğinde konsültasyon ve sevki de içerecek şekilde yönetebilmelidir. Özellikle iki aylığın altında hışıltısı olan, persistan hışıltısı, belirgin solunum sıkıntısı, büyüme geriliği, hışıltıya eşlik eden sistemik bulguları olan çocuklar bir üst basamağa ya da dal uzmanına yönlendirilmelidir. Hastalığın seyrinde, sıklıkla astım gibi kronik bir hastalık geliştiğinde, ebeveynlerin endişeleri değişebilmektedir. Sürekli, kapsamlı ve güncel hizmet sunumu veren birinci basamak hizmet sunucusu, bu endişelerin giderilmesinde, bilgi, beceri ve tutumla ilgili eğitim ihtiyaçlarının karşılanmasında çok önemli bir yere sahiptir.