SavedAdd your journal

Journals / Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi / 2018 / Sayı: 8

Al-Farabi’s Concept of Justice: Right, Merit and The Theory of Shares

Farabi’nin Adalet Anlayışı (Hak, Liyakat ve Pay Teorisi)

Mehmet Kasım ÖZGEN
Pages
43–63
Publication Date
2018-01-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Happiness is the aim of life, and reaching this aim is onlypossible through the actualization of justice.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Al-Farabi’s concept of justice is based on principles of right, competence and share.
📊
Key Findings & Data:If thebeing abides by principles of right, competence and share; the World in which there arehuman affairs should also be built upon the principles of right, competence and share.
💡
Conclusion & Impact:Happiness is the aim of life, and reaching this aim is onlypossible through the actualization of justice.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Adalet · Hak · Erdem

Abstract

Al-Farabi’s concept of justice is based on principles of right, competence and share. If thebeing abides by principles of right, competence and share; the World in which there arehuman affairs should also be built upon the principles of right, competence and share. Whenthe balance of right-competence and share system is disturbed in a society, injustice emergesinstantly. In Al-Farabi’s view, justice is always tied to love. In another saying, justice followslove. In virtuous societies, love firstly arises when people act virtuously. Increasing suchmanners with love equals to increasing virtues. Al-Farabi is of the opinion that justice is hardto come out as long as everyone is afraid of each other and adds that justice can emerge quicklyin societies where people are attached to each other with sincere love. Al-Farabi establishes alink between justice and happiness. Happiness is the aim of life, and reaching this aim is onlypossible through the actualization of justice.

Özet

Farabi’nin adalet anlayışı hak-liyakat-pay ilkesine dayanmaktadır. Varlık, hak-liyakat-payilkesine göre çalışıyorsa; bu durumda insani işlerin olduğu bu dünyanın da hak-liyakat-payilkesine göre inşa edilmesi gerekir. Bir toplumda hak-liyakat-pay dengesi bozulduğundaadaletsizlik hemen baş gösterir. Farabi’ye göre adalet her zaman sevgiye tâbidir. Eş deyişleadalet, sevgiyi izler. Erdemli toplumda sevgi, öncelikle erdeme olan iştiraklerle meydanagelir. İştirakleri sevgi ile çoğaltmak, erdemleri çoğaltmak demektir. Farabi herkes herkestenkorktuğu sürece adaletin o toplumda zor tecelli edeceği, birbirine iradî sevgi bağı ile bağlıtoplumlarda ise adaletin hızla tecelli edeceği görüşündendir. Farabi, adalet ve mutlulukarasında ilişki kurar. Mutluluk, yaşamın amacıdır. Bu amaca ulaşmak için adalet erdemininmutlaka gerçekleşmesi gerekir.

🔖

Cite This Article

ÖZGEN, M. K. (2018). Al-Farabi’s Concept of Justice: Right, Merit and The Theory of Shares. Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, Sayı: 8, 43–63. https://ajindex.com/articles/703796

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Aydınlı, Y. Farabi’de Kozmik Uyum, Bağlılık ve Düzenin İnsani Alana Yansıması, Kur’an ve Sosyal Adalet, Bursa, 2016
  2. Bayraklı, B. Farabi’nin Eğitim Felsefesinde Adalet Kavramı,,M.Ü.İ.F. Dergisi, Sayı, 5-6, İstanbul, 1993
  3. Farabi, El Medinetül Fazıla, çev. Ahmet Arslan, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara,1990.
  4. Farabi, Es- Siyaset ul Medeniyye, Çev. M. Aydın, Kültür Bakanlığı Yay., Ankara, 1992.
  5. Farabi, Mutluğun Kazanılması, Çev. A. Arslan, Vadi Yayınları, Ankara, 1999.
  6. Farabi, Mutluluk Yoluna Yöneltme Çev. H. Özcan, Dokuz Eylül Ü. Yayınları, İzmir, 1993.
  7. Farabi, Siyaset Felsefesine Dair Görüşler, Çev. H. Özcan, MÜİV Yayınları, İstanbul, 2014.
  8. Güriz, A., Adalet Kavramı, Türkiye Felsefe Kurumu, Ankara, 1994.
  9. Güriz, A., Hukuk Felsefesi, A. Ü. Yayınları, Ankara, 1996.
  10. Ksenophon, Sokrates’ten Anılar, Çev. C. Şentuna, Ankara, 1997.
  11. Kamil, A. C. İbn Miskeveyh’te Adaletin Sosyal Boyutu, Kur’an ve Sosyal Adalet, Bursa, 2016.
  12. Platon, Devlet, Çev. H. Demirhan, Palme Yayıncılık, Ankara, 2007.
  13. Platon, Sokrates’in Savunması, Çev. F. İlkderin, Say Yayınları, İstanbul, 2017.
  14. Skirbekk, G. Felsefe Tarihi, Çev. E. Akbaş, Üniversite Kitapevi Yay., İstanbul, 1971.
  15. Soccio, Douglas J., Felsefeye Giriş, Kaknüs Yayınları, İstanbul, 2010.
  16. Thilly, F., Bir Felsefe Tarihi, Çev. N. Küçük, İdea Yayınları, İstanbul, 2010.
  17. Topakkaya, A., Adalet Kavramı Bağlamında Aristoteles – Platon Karşılaştırılması, FLSF Dergisi, Sayı 6, Cilt,6, 2008, ss.27-49.
  18. Topakkaya, A., Hukuk ve Adalet, Adalet Yayınevi, Ankara, 2017.
  19. Topakkaya, A.; “İdeoloji Kavramının Tarihsel Gelişim Sürecine Kısa Bir Bakış”, Erzincah Ünv. Hukuk Fak.Dergisi, Cilt XI, sayı:1-2 (2007), ss.163-180.
  20. Topakkaya, A.; “Aristoteles’te Adalet Kavramı”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, cilt II/6, Kış 2009, ss.628-634
  21. Turan, R. Farabi Düşüncesinde Adalet: Dağıtıcı ve Düzeltici Adalet kavramlarının Yansımaları, E. Ü. Sos. Bil. Dergisi, XL,2016 s.53-71
  22. Wright, H. W., The Classification of the Virtues, The Journal of Philosophy, Volume 4, 1907, s.155-160.
  23. Yayla, A., Adalet Teorilerine Bir Bakış, Yeni Form, Ankara, 1991.
  24. Yayla, A., Özgürlük Yolu: Hayek’in Sosyal Teorisi, Turhan Yayınları, Ankara, 1993.
  25. Zeller, E., Grek Felsefe Tarihi, çev. Ahmet Aydoğan, İz Yayıncılık, İstanbul, 2001.