Journals / Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi / 2022 / Cilt: 25 - Sayı: 49

Hind Alt Kıtası Sühreverdiyye Literatürü (XIII-XV. Yüzyıl)

Pages
55–91
Publication Date
2022-04-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalede Hind Alt Kıtası’nda Delhi Sultanlığı’nın hükümranlık dönemini içeren 13-15. yüzyıllarda bizzat Sühreverdî mensupları tarafından kaleme alınmış olan eserler kısaca tanıtılarak, Sühreverdîlik ve bölgedeki tasavvuf kültürüne ilişkin yapılacak çalışmalar açısından ilgili literatüre katkı sunulacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sühreverdiyye tarikatı, Ebü’n-Necîb es-Sühreverdî (ö. 563/1168) tarafından tesis edilerek yeğeni ve halifesi Ebû Hafs Şihâbüddin Ömer es-Sühreverdî’nin (ö. 632/1234) halifeleri vasıtasıyla geniş bir coğrafyaya ulaşmıştır.
📊
Key Findings & Data:Hind Alt Kıtası’nda 7./13. yüzyılda tarikatı yaymaya başlayan ve pek çok açıdan başarılı faaliyetler gösteren Sühreverdîler, aynı zamanda ortaya koydukları eserler ile mezkûr coğrafyanın telif-tercüme geleneğine de önemli değerler katmışlardır.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalede Hind Alt Kıtası’nda Delhi Sultanlığı’nın hükümranlık dönemini içeren 13-15. yüzyıllarda bizzat Sühreverdî mensupları tarafından kaleme alınmış olan eserler kısaca tanıtılarak, Sühreverdîlik ve bölgedeki tasavvuf kültürüne ilişkin yapılacak çalışmalar açısından ilgili literatüre katkı sunulacaktır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tasavvuf · Sühreverdiyye · Hind Alt Kıtası

Özet

Sühreverdiyye tarikatı, Ebü’n-Necîb es-Sühreverdî (ö. 563/1168) tarafından tesis edilerek yeğeni ve halifesi Ebû Hafs Şihâbüddin Ömer es-Sühreverdî’nin (ö. 632/1234) halifeleri vasıtasıyla geniş bir coğrafyaya ulaşmıştır. Sühreverdîliğin zemin bulduğu yerlerden biri de Hind Alt Kıtası’dır. Sühreverdîlik bu bölgede Şihâbüddin Sühreverdî’nin halifelerinden Bahâeddin Zekeriyyâ, Celâleddin Tebrîzî, Seyyid Nûreddin Mübârek Gaznevî, Kâdî Hamîdüddin Nâgevrî, Ziyâeddin Rûmî, Mevlânâ Mecdüddin Hâcî ve Şeyh Türk Beyâbânî ile yaygınlık kazanmıştır. Hind Alt Kıtası’nda 7./13. yüzyılda tarikatı yaymaya başlayan ve pek çok açıdan başarılı faaliyetler gösteren Sühreverdîler, aynı zamanda ortaya koydukları eserler ile mezkûr coğrafyanın telif-tercüme geleneğine de önemli değerler katmışlardır. Sühreverdiyye literatürünü oluşturan fetvâ kitapları, şerhler, melfûzât ve mektûbât türü eserler, tezkire ve dîvânlar tarikatın tarihine ilişkin bilgi sunduğu kadar orta çağ Hind Alt Kıtası’nın dinî, siyâsî ve kültürel tarihine de ışık tutmaktadır. Şeriat temelli tarikat vurgusunu içeren bu eserlerin temel referansı ise Şihâbüddin Sühreverdî’nin Avârifü’l-maârif’i olmuştur. Bu makalede Hind Alt Kıtası’nda Delhi Sultanlığı’nın hükümranlık dönemini içeren 13-15. yüzyıllarda bizzat Sühreverdî mensupları tarafından kaleme alınmış olan eserler kısaca tanıtılarak, Sühreverdîlik ve bölgedeki tasavvuf kültürüne ilişkin yapılacak çalışmalar açısından ilgili literatüre katkı sunulacaktır.

🔖

Cite This Article

AYDINLI, A., TOSUN, N. (2022). Hind Alt Kıtası Sühreverdiyye Literatürü (XIII-XV. Yüzyıl). Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 49, 55–91. https://ajindex.com/articles/702946

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Abdülhay el-Hasenî. el-İʿlâm bi-men fî târîhi’l-Hind mine’l-aʿlâm: Nüzhetü’l-havâtır ve behcetü’l-mesâmi‘ ve’n-nevâzır. 1, 2, 3. Cilt. Beyrut: Dâru İbn Hazm, 1999. ________. es-Sekâfetü’l-İslâmiyye fi’l-Hind. thk. Ebü’l-Hasan Ali el-Hasenî en-Nedvî. Dımaşk: Matbâatu Mecmai’l-lugati’l-Arabiyye, 2. Basım, 1403/1983. Abdürreşîd, Hâce. Tezkire-i Şuarâ-yı Pencab. Karaçi: İkbâl Akademi, 1967. Ahvâl ü Âsâr-ı Şeyh Bahâeddin Zekeriyyâ ve Hulâsatü’l-ârifîn. haz. Şemîm Mahmûd Zeydî. Pakistan: İntişârât-ı Merkez-i Tahkîkât-ı Fârsî, 1974.
  2. Algar, Hamid. “Bahâeddin Zekeriyyâ”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 4/462-463. İstanbul: TDV Yayınları, 1991.
  3. Alkan, Ercan. “Hacı Bayrâm-ı Velî’nin İsteğiyle Yapılan Bir Tercüme: İnce Bedreddin ve Tercüme-i Lemaât’ı”. Tasavvuf: İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi 14/31 (2013), 57-73.
  4. Ansari, Sarah. Sufi Saints and State Power: The Pirs of Sind 1843-1947. Cambridge: Cambridge University, 1992. Âryâ, Gulâm Ali. “Buhârî, Seyyid Celâl”. Dâiretü’l-maârif-i Buzurg-i İslâmî. 11/467-468. Tahran: Merkez-i Dâiretü'l-Maârif-i Büzürg-i İslâmî, 2001. _____________. “Bahâeddin Zekeriyyâ Multânî”. Dâiretü’l-maârif-i Buzurg-i İslâmî. 13/65-66.Tahran: Merkez-i Dâiretü'l-Maârif-i Büzürg-i İslâmî, 2005. Ashâbî, Ekrem es-Sâdât. “Bülbül Şâh Keşmîrî”. Dânişnâme-i Cihân-ı İslâm. 3/738-739. Tahran: Bünyâd-ı Dâiretü’l-Maârif-i İslâmî, 1990.
  5. Bahş, Mahdûm Hasan. Envâr-ı Gavsiyye.Lahor: Matba-ı Âmm, 1327 hş. Bedahşî, Mîrzâ La‘l Beg La‘lî. Semerâtü’l-kuds min Şecerâti’l-üns. nşr. Seyyid Kemâl Hâc Seyyid Cevâdî. Tahran: Pejûheşgâh-ı Ulûm-i İnsânî ve Mutâleat-i Ferhengî, 1376 hş. Berceste, Mehdî. “Sühreverdiyye: 2. Vîjegîhâ-yı Tarîka-i Sühreverdiyye”. Dânişnâme-i Zebân ve Edeb-i Fârsî der Şibh-i Kârre. 4/124-127; Tahran: Ferhengistân-ı Zebân ve Edeb-i Fârsi, 2016. Biographical Encyclopaedia of Sufis (South Asia). haz. N. Hanif. New Delhi: Sarup & Sons, 2000.
  6. Birışık, Abdülhamit. “Mehâimî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 18/360. Ankara: TDV Yayınları, 2003.
  7. Cebecioğlu, Ethem. “Hamidüddin Nâgevrî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 15/478-479. İstanbul: TDV Yayınları, 1997. _______. “Klâsiklerimiz/XI: “Avarifü’l-Ma’arif” Ebu Hafs Şihabüddin Ömer es-Sühreverdî (539/1144-632/1234)”. Tasavvuf: İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi 5/12, (2004), 239-264. Cemâlî, Hâmid b. Fazlullâh. Siyerü’l-ârifîn. haz. Mîr Seyyid Hasan. Delhi: Matba-ı Razavî, hş. 1311/m. 1893. Ceyhan, Semih. “Tebrîzî, Celâleddin”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi.