Journals / Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 16 - Sayı: 1

SALÂHADDÎN YÛSUF BİN EYYÛBÎ’NİN MARDİN MÜZESİ’NDE BULUNAN SİKKELERİ

Pages
385–416
Publication Date
2018-03-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Buna göre Salâhaddîn Eyyûbî’nin sikkelerinde dönemin halifeleri olarak el-Nâsır Li-dinillâh’ın ve el-Müstedî bi-Emrullâh’ın isimleri geçmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:532 (1138) yılında Tigrit’te doğan Salâhaddîn Eyyûbî, genç yaşına rağmen Haçlılar’a karşı yapılan seferlere katılmış ve önemli başarılar kazanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Salâhaddîn 566 (1171) yılında Mısır’a hâkim olunca Sünnî Abbasi halifesi adına hutbe okutup sikke bastırmış ve Fatımi hilafetine son vermiştir. 583 (1187) yılında Hittin’de Haçlılarla yaptığı savaşta büyük bir zafer kazanarak Haçlı ordusunu mağlup etmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Buna göre Salâhaddîn Eyyûbî’nin sikkelerinde dönemin halifeleri olarak el-Nâsır Li-dinillâh’ın ve el-Müstedî bi-Emrullâh’ın isimleri geçmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Salâhaddîn Eyyûbî · Eyyûbîler · Haçlılar

Özet

532 (1138) yılında Tigrit’te doğan Salâhaddîn Eyyûbî, genç yaşına rağmen Haçlılar’a karşı yapılan seferlere katılmış ve önemli başarılar kazanmıştır. Salâhaddîn 566 (1171) yılında Mısır’a hâkim olunca Sünnî Abbasi halifesi adına hutbe okutup sikke bastırmış ve Fatımi hilafetine son vermiştir. 583 (1187) yılında Hittin’de Haçlılarla yaptığı savaşta büyük bir zafer kazanarak Haçlı ordusunu mağlup etmiştir. Sultan bu zaferden birkaç hafta sonra Kudüs’ü kuşatmış ve Cuma günü kenti Haçlılardan geri alarak bütün İslam dünyasında bir kahraman haline gelmiştir. Salâhaddîn Kudüs’ün fethiyle Türk İslam tarihinin en tanınmış kahramanlarından biri olmuştur. Yaptığımız araştırmada Salâhaddîn Eyyûbî’nin adına basıldığını tespit ettiğimiz 15 sikkeye rastlanmıştır. Söz konusu sikkeler Mardin Müzesi sikke koleksiyonundadır. Çalışma, hakkında çok az yayın bulunan Salâhaddîn Eyyûbî dönemi sikkelerini kapsayan bir ön araştırma niteliğindedir. Ne yazık ki müzenin sikke koleksiyonunda bulunan bütün sikkeleri inceleme fırsatı olmamıştır. Şayet çok daha uzun bir sürede inceleme yapılabilirse çok daha fazla örnek bulunabilecektir. Amacımız daha sonra çalışacak araştırmacılara yol açmaktır. Yaptığımız araştırmada bakır ve gümüş olmak üzere iki farklı madenden yapılmış sikkeler bulunmuştur. Sikkelerde figürlü ve sadece yazılı şeklinde iki grup karşımıza çıkmaktadır. Figürlü olanlar bakır üzerine basılmış, gümüş sikkelerde ise figürlü örneğe rastlanmamıştır. Ortaçağ İslam sikkelerinin genelinde olduğu gibi Salâhaddîn Eyyûbî’nin sikkeleri de genellikle sikkelerin ön yüzünde Salâhaddîn’nin unvan ve lakablarına yer verilmiştir. Sikkelerin arka yüzünde ise sikkenin darp yeri ve yılı yanında dönemin halifesinin adı ve unvanlarının yazılması bir gelenek olarak sürdürülmüştür. Buna göre Salâhaddîn Eyyûbî’nin sikkelerinde dönemin halifeleri olarak el-Nâsır Li-dinillâh’ın ve el-Müstedî bi-Emrullâh’ın isimleri geçmektedir.

🔖

Cite This Article

UYKUR, R. (2018). SALÂHADDÎN YÛSUF BİN EYYÛBÎ’NİN MARDİN MÜZESİ’NDE BULUNAN SİKKELERİ. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 1, 385–416. https://ajindex.com/articles/69739

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. ALAADDİN ATA MELİK CÜVEYNÎ (2013),
  2. Tarih-i Cihan Güşa, Çeviren M. Öztürk, TTK, Ankara.
  3. ALTAN Ebru (2003),
  4. İkinci Haçlı Seferi, TTK, Ankara.
  5. ARTUK İbrahim (1979), “Sikke, Sikka”, İA, C. 10, MEB, Ankara, s. 621-640.
  6. ARTUK İbrahim ve Cevriye Artuk (1970), İstanbul Arkeoloji Müzeleri Teşhirdeki İslami Sikkeler Katalogu, C. I, MEB, İstanbul.
  7. ARTUK İbrahim ve Cevriye Artuk (1993),
  8. Artukoğulları Sikkeleri, Sümer Kitabevi,
  9. İstanbul.
  10. BAADJ Amar(2014), “The Political Context of the Egyptian Gold Crisis during the Reign of Saladin”, The International Journal of African Historical Studies, Vol. 47, No. 1 pp. 121-138. Erişim: http://www.jstor.org/stable/24393332 (23.02.2018)
  11. BABAYAR Gaybullah (2007),
  12. Köktürk Kağanlığı Sikkeleri Kataloğu, TİKA, Ankara.
  13. BALOG Paul (1960), Dinars of al-Muʿaẓẓam Shams al-Dīn Tūrānshāh, and al-ʿAzīz Ṭughtegīn, Ayyūbid Princes of the Yemen, American Numismatic Society, Vol. 9, pp. 237-240. Erişim: http://www.jstor.org/stable/43574118 (22.02.2018) BALOG Paul (Dec. 1966), “The Ayyūbid Glass Jetons and Their Use”, Journal of the Economic and Social History of the Orient, Vol. 9, No. 3, pp. 242-256. Erişim: http://www.jstor.org/stable/3595944 (23.02.2018)
  14. BUTAK Behzad (1947), XI. XII. ve XIII. Yüzyıllarda Resimli Türk Paraları, Pulhan Matbaası, İstanbul.
  15. ÇORUHLU Yaşar (2007),
  16. Erken Devir Türk Sanatı, İç Asya’da Türk Sanatının Doğuşu ve Gelişimi, Kabalcı Yayınevi,
  17. İstanbul.
  18. DEMİRKENT Işın (2002), “Kudüs (Haçlılar Dönemi”, DİA, C. 26, s. 329-332. EHRENKREUTZ Andrew S. (Jul.-Sep. 1956), “The Crisis of Dinâr in the Egypt of Saladin”, Journal of the American Oriental Society, Vol. 76, No. 3, pp. 178-184. Erişim: http://www.jstor.org/stable/596289 (22.02.2018)
  19. EL-MAKRİZİ (1946), Eski ve İslâmî Paralar, Çev. İ. Hakkı Konyalı, Gavsi Ozansoy Basımevi, İstanbul.
  20. ERKİLETLİOĞLU Halit ve Oğuz Güler (1996), Türkiye Selçuklu Sultanları ve Sikkeleri, Kayseri. ESİN Emel (1978), İslâmiyetten Önceki Türk Kültür Târihi ve İslâma Giriş, Edebiyat Fakültesi Matbaası, İstanbul.
  21. ESİN Emel (2004), Orta Asya’dan Osmanlıya Türk Sanatında İkonografik Motifler, Kabalcı Yayınevi,
  22. İstanbul.
  23. ESİN Emel (2006),
  24. Türklerde Maddi Kültürün Oluşumu, Kabalcı Yayınevi,
  25. İstanbul.
  26. GÖKALP Demirel Zeliha (2007), Yalvaç ve Isparta Arkeoloji Müzelerinde Bulunan Bizans Sikkeleri, Anadolu Üniversitesi Sos. Bil. Ens. (Doktora Tezi), Eskişehir. GRABAR Oleg (1964), “Islamic Art and Byzantium”, DOP, Vol. 18, s. 80-81. I. GHALİB EDHEM (1894), Catalogue des Monnaies Turcomanes, Beni Ortok, Beni Zengu