SavedAdd your journal

Journals / Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 17 - Sayı: 1

ZİHİNSEL ENGELLİ ÇOCUĞA SAHİP ANNELERİN İYİ OLUŞLARININ BAŞA ÇIKMA TARZLARI, AİLE GEREKSİNİMLERİ VE SOSYAL DESTEK DEĞİŞKENLERİYLE MODELLENMESİ

Demet VURAL YÜZBAŞI
Pages
107–134
Publication Date
2019-03-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgular alanyazın temelinde tartışılmış ve hem uygulayıcılara hem de araştırmacılara yönelik bazı öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin iyi oluşlarını, stresle başa çıkma tutumları, aile gereksinimleri ve algılanan sosyal destek değişkenleriyle açıklamaya yönelik yapısal bir model geliştirmektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma örneklemini İzmir ilinde yaşayan ve yaş aralığı 15-25 olan 365 zihinsel engelli çocuğun anneleri oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bulgular alanyazın temelinde tartışılmış ve hem uygulayıcılara hem de araştırmacılara yönelik bazı öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:iyi oluş · yapısal eşitlik modellemesi · zihin engelli

Özet

Bu araştırmanın amacı, zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin iyi oluşlarını, stresle başa çıkma tutumları, aile gereksinimleri ve algılanan sosyal destek değişkenleriyle açıklamaya yönelik yapısal bir model geliştirmektir. Araştırma örneklemini İzmir ilinde yaşayan ve yaş aralığı 15-25 olan 365 zihinsel engelli çocuğun anneleri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Aile Gereksinimleri Belirleme Aracı kullanılmıştır. Yapılan yapısal eşitlik modeli analizinde, psikolojik iyi oluş ile problem odaklı baş etme ve algılanan sosyal desteğin pozitif yönde, duygu odaklı baş etme ve aile gereksinimlerinin ise negatif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Buna ek olarak, algılanan sosyal desteğin, problem odaklı baş etme ve aile gereksinimleri değişkenleri ile psikolojik iyi oluş arasında aracılık rolü üstlendiği görülmüştür. Bulgular alanyazın temelinde tartışılmış ve hem uygulayıcılara hem de araştırmacılara yönelik bazı öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

YÜZBAŞI, D. V. (2019). ZİHİNSEL ENGELLİ ÇOCUĞA SAHİP ANNELERİN İYİ OLUŞLARININ BAŞA ÇIKMA TARZLARI, AİLE GEREKSİNİMLERİ VE SOSYAL DESTEK DEĞİŞKENLERİYLE MODELLENMESİ. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 107–134. https://ajindex.com/articles/69623

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. ALAEE, N., Shahboulaghi, F. M., Khankeh, H., ve Kermanshahi, S. M. K. (2015), “Psychosocial challenges for parents of children with cerebral palsy: A qualitative study”, Journal of Child and Family Studies, 24(7), 2147-2154.
  2. AVŞAROĞLU, S. (2012), “Zihinsel yetersizliğe sahip çocuğu olan anne babaların kaygı düzeylerinin incelenmesi”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 9(1), 533-549.
  3. AYDOĞAN, A.A. (1999), “Özürlü çocuğu sahip olan anne babaların umutsuzluk düzeylerinin belirlenmesi”, Hacettepe Üniversitesi, (Yayınlanmamış doktora tezi), Sağlık Bilimleri Enstitüsü. BAHAR, A., Bahar, G., Savaş, H. A. ve Parlar, S. (2009), “ Engelli çocukların annelerinin depresyon ve anksiyete düzeyleri ile stresle basa çıkma tarzlarının belirlenmesi”, Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 4(11), 97-112.
  4. BAILEY, D. B., ve Simeonsson, R. J. (1988), “Assessing needs of families with handicapped infants”, The Journal of Special Education, 22(1), 117-127.
  5. BARLOW, J. H., Cullen‐Powell, L. A., ve Cheshire, A. (2006), “Psychological well‐being among mothers of children with cerebral palsy”, Early Child Development and Care, 176(3-4),421-428.
  6. BOYRAZ, G., ve Sayger, T. V. (2010), “Psychological well-being among fathers of children with and without disabilities: the role of family environment and paternal self efficacy”, American Journal of Men's Health, 5(4), 286–296.
  7. BUMİN, G., Günal, A., ve Tükel, Ş. (2008), “Anxiety, depression and quality of life in mothers of disabled children”, Medical Journal of Suleyman Demirel University, 15(1), 6-11.
  8. CANARSLAN, H., ve Ahmetoğlu, E. (2015), “Engelli çocuğa sahip ailelerin yaşam kalitesinin incelenmesi”, Trakya University Journal of Social Science, 17(1), 13-31.
  9. CAVKAYTAR, A., Ardıç, A., ve Aksoy, V. (2014), “Aile gereksinimlerini belirleme aracının geçerlik ve güvenirliğinin güncellenmesi”, Özel Eğitim Dergisi,15(2), 1-12.
  10. CHANG, E. C., D’Zurilla, T. J., ve Sanna, L. J. (2009), “Social problem solving as a mediator of the link between stress and psychological well-being in middle adulthood”, Cognitive Therapy and Research, 33(1), 33-49.
  11. COLOMEISCHI, A. A. (2015), “Predictors for well being: Emotional factors and expectancy for success”, Procedia Social and Behavioral Sciences, 190, 48-53.
  12. COOKE, B. D., Rossmann, M. M., McCubbin, H. I., ve Patterson, J. M. (1988), “Examining the definition and assessment of social support: A resource for individuals and families”, Family Relations, 37(2), 211-216.
  13. COŞKUN, Y. ve Akkaş, G. (2009), “Engelli çocuğu