Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 46

Engelli Çocuğa Sahip Annelerin Duygusal Deneyimleri: Bir Olgubilim Çalışması

Pages
1–25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bu sonuçlar, alanyazın ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada engelli çocuğa sahip annelerin duygusal deneyimleri konu edinilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın temel amacı, annelerin yaşadıkları duygusal deneyimlerin ve destek gereksinimlerinin ortaya konarak, anneler için etkili olabileceği öngörülen bir grupla psikolojik danışma müdahale programının içeriğinde yer alması gereken temaların belirlenmesidir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bu sonuçlar, alanyazın ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:engelli anneleri · duygusal yaşantılar · gereksinim

Özet

Bu araştırmada engelli çocuğa sahip annelerin duygusal deneyimleri konu edinilmiştir. Araştırmanın temel amacı, annelerin yaşadıkları duygusal deneyimlerin ve destek gereksinimlerinin ortaya konarak, anneler için etkili olabileceği öngörülen bir grupla psikolojik danışma müdahale programının içeriğinde yer alması gereken temaların belirlenmesidir. Bu nitel çalışmanın deseni olgubilim desenidir. Çalışmada, maksimum çeşitleme örneklemesi kullanılmış ve çalışmada beş farklı tanı grubundan toplam yedi çocuğun anneleri katılımcı olarak yer almıştır. Araştırmada temel veri toplama yöntemi olarak görüşme yöntemi kullanılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler ise içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Yapılan analizlerde, engelli çocuğu olan annelerin çocuklarının engelli olduğunu öğrendikleri ilk dönemde olumsuz duygusal yaşantıların ön plana çıktığı, ancak kabullenmenin başlamasıyla birlikte olumsuz duyguların yoğunluğunda azalma olduğu ve olumlu duygular da yaşamaya başladıkları belirlenmiştir. Annelerin yaşantılarının her döneminde eş, aile, sosyal çevre, uzman ve devlet desteğine gereksinim duydukları bulgulanmıştır. Uzman desteğinin bir boyutu olan psikolojik danışma grubunda ise hem eğitsel hem de duygusal temalara yer verilmesi gerektiği ortaya konmuştur. Elde edilen bu sonuçlar, alanyazın ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

YÜZBAŞI, D. V. (2019). Engelli Çocuğa Sahip Annelerin Duygusal Deneyimleri: Bir Olgubilim Çalışması. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 46, 1–25. https://ajindex.com/articles/354955

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Özürlü ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü (2010). Özürlü Çocuğa Sahip Aileler için Aile Rehberliği Hizmetleri Çalıştayı Sonuç Raporu. 11.06.2014 tarihinde http://www.eyh.gov.tr/tr/8257/Ozurlu-Cocuga Sahip-Aileler-Icin-Egitim-Rehberi adresinden alınmıştır. Akçamete, G. ve Kargın, T. (1996). İşitme engelli çocuğa sahip annelerin gereksinimlerinin belirlenmesi. Özel Eğitim Dergisi, 2(2), 7-24.
  2. Altındağ, Ö., İşcan, A., Akcan, S., Köksal, S., Erçin, M. ve Ege, L. (2007). Anxiety and depression levels in mothers of children with Cerebral Palsy. Türk Fiziksel Tıp Rehabilitasyon Dergisi, 53, 22-24.
  3. Ardıç, A. (2018). Özel Gereksinimli Çocuk Aileleri ve Özellikleri. V. Aksoy (Ed.), Özel eğitim (2. baskı) içinde (213-237).
  4. Ankara,
  5. Pegem Akademi. Ardıç, A. (2010). Özel Gereksinimli Çocuk ve Aile. A. Cavkaytar (Ed.). Özel eğitimde aile eğitimi ve rehberliği (s.19-49). Ankara:
  6. Maya Akademi. Bahar, A., Bahar, G., Savaş, H. A. ve Parlar, S. (2009). Engelli çocuklarin annelerinin depresyon ve anksiyete düzeyleri ile stresle basa çikma tarzlarinin belirlenmesi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 4(11), 97-112
  7. Bogdan, R. C. ve Biklen, S. K. (1998). Qualitative Research for Education: An Introduction to Theory and Methods. Boston: Allyn and Bacon. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (15. baskı). Ankara:
  8. PEGEM Akademi. Çengelci, B. (2009). Otizm ve down sendromlu çocuğa sahip annelerin kaygı, umutsuzluk ve tükenmişlik duygularının karşılaştırılması. Ege Eğitim Dergisi,10(2), 1–22.
  9. Çetinkaya, Z. ve Öz, F. (2000). Serebral palsili çocuğu olan annelerin bilgi gereksinimlerinin karşilanmasina planli bilgi vermenin etkisi. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 4(2), 44-51.
  10. Coşkun, Y. ve Akkaş, G. (2009). Engelli çocuğu olan annelerin sürekli kaygı düzeyleri ile sosyal destek algıları arasındaki ilişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 213-227.
  11. Creswell, J. W. (2003).
  12. Nitel, Nicel ve Karma Yöntem Yaklaşımları: Araştırma Deseni. (S. B. Demir, çev. ed.). Ankara:
  13. Eğiten Kitap. Demir, G., Özcan, A. ve Kızılırmak, A. (2010). Zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin depresyon düzeylerinin belirlenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi,13(4), 53-58.
  14. Dereli, F. ve Okur, S. (2008). Engelli çocuğa sahip olan ailelerin depresyon durumunun belirlenmesi. Yeni Tıp Dergisi, 25, 164-168.
  15. Dhar, R. L. (2009). Living with a developmentally disa