Journals / Ombudsman Akademik / 2020 / Sayı: 13

YURTTAŞTAN PAYDAŞA GEÇİŞİN ÖNÜNDEKİ ENGELLERİN ORTADAN KALDIRILMASI: KÖTÜ YÖNETİŞİMİN KARŞISINDA KAMU DENETÇİLİĞİ KURUMU

Pages
121–155
Publication Date
2021-01-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu doğrultuda önce kötü yönetişim olgusunun literatürdeki özellikleri saptanacak ve içerik yöntemi ile Kamu Denetçiliği Kurumu’nun kararları gözden geçirilecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yönetişim, 1990’lardan sonra hızla değişen kamu yönetimi disiplininin idare eylemleri yerine koyduğu yeni bir olgudur.
📊
Key Findings & Data:Literatüre bakıldığında iyi yönetişim ve kötü yönetişim gibi iki farklı kavramın da bu paradigmadan doğduğu görülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu doğrultuda önce kötü yönetişim olgusunun literatürdeki özellikleri saptanacak ve içerik yöntemi ile Kamu Denetçiliği Kurumu’nun kararları gözden geçirilecektir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ombudsman · Kötü Yönetişim · Yeni Kamu Yönetimi

Özet

Yönetişim, 1990’lardan sonra hızla değişen kamu yönetimi disiplininin idare eylemleri yerine koyduğu yeni bir olgudur. Yönetişim en yalın anlamıyla kamu hizmeti üretilirken kamu hizmeti alan grupların da bu üretim sürecinin karar aşamasına dahil olması, fikrinin sorulması, taleplerinin alınması gibi öğeleri içeren bir paradigmadır. Literatüre bakıldığında iyi yönetişim ve kötü yönetişim gibi iki farklı kavramın da bu paradigmadan doğduğu görülmektedir. İyi yönetişim, açık, hesap verebilen, yurttaştan gelen talebi dinleyen ve hizmet alan tüm gruplar ile etkileşim halinde olan bir yönetim anlayışını ifade eder. Yeni Kamu Yönetimi ekolünün de söylediği etkin, etkili ve verimli bir kamu yönetiminin tahsis edilebilmesi için gerekli ortamı da sağlayabilen bu yönetim anlayışı demokratik bir yönetim için de olmazsa olmaz görünmektedir. Buna karşın kötü yönetişim ise iyi yönetişimin tam tersi bir noktada gelişen bir yapıdır. Hukukun üstünlüğünün zedelendiği, karar alma mekanizmalarından hizmet alanların dışlandığı, bireylerin bilgi alma haklarının kısıtlandığı, yönetimsel istikrarsızlık ve yozlaşmanın arttığı bir yönetim sorunudur. Bu çalışmanın amacı da ülkemizde faaliyet gösteren Kamu Denetçiliği Kurumu’nun aldığı kararların incelenerek kötü yönetişim olgusunun ortadan kaldırılması konusundaki işlevini gözlemleyebilmektir. Bu doğrultuda önce kötü yönetişim olgusunun literatürdeki özellikleri saptanacak ve içerik yöntemi ile Kamu Denetçiliği Kurumu’nun kararları gözden geçirilecektir.

🔖

Cite This Article

GÜNAL, C. N., MÜLAZIMOĞLU, M. E. (2021). YURTTAŞTAN PAYDAŞA GEÇİŞİN ÖNÜNDEKİ ENGELLERİN ORTADAN KALDIRILMASI: KÖTÜ YÖNETİŞİMİN KARŞISINDA KAMU DENETÇİLİĞİ KURUMU. Ombudsman Akademik, Sayı: 13, 121–155. https://ajindex.com/articles/694388

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Abdioğlu, H. (2007). “Yönetişim İlkelerinin Uygulanmasında Kamu Denetçiliği (Ombudsmanlık) Kurumu ve Avrupa Birliği Sürecinde Türkiye Açısından Önemi”. http://acikerisim.ticaret.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/11467/330/M00161.pdf?sequence=1&isAllowed=y (Erişim Tarihi: 01.10.2020).
  2. Al-Wahab, I. (1979). The Swedish Institution of Ombudsman: An Instrument of Human Rights. Liberforlag, Stockholm. Assa, B. S. K. (2018). Foreign direct investment, bad governance and forest resources degradation: evidence in Sub-Saharan Africa. Economia Politica, 35(1), 107-125.
  3. Atay, E. E. (2014). “Hukuk Devleti İlkesi Işığında İdarenin Denetimi Ve Kamu Denetçiliği Kurumu”, Ombudsman Akademik, (1), 1-30.
  4. Balkan, A. ve Kahraman, M. (2020). “Kamu Denetçiliği Kurumu Kararlarında Denetim Ölçütü Olarak Kullanılan İyi Yönetim İlkeleri”, Ombudsman Akademik, (12), 71-101.
  5. Buhari-Gulmez, D. (2011). “Ombudsmanship and Turkey's Europeanization in World Society”, Journal of Contemporary European Studies, 19(4), 475-487.
  6. Carothers, T. (1998). The rule of law revival. Foreign Affairs, 77, 95-106.
  7. Cheung, A. B. (2009). “Evaluating The Ombudsman System Of Hong Kong: Towards Good Governance And Citizenship Enhancement” Asia Pacific Law Review, 17(1), 73-94.
  8. Crouch, M. A. (2007). “The Yogyakarta Local Ombudsman: Promoting Good Governance Through Local Support”, Asian Journal of Comparative Law, 2, 1-30.
  9. De Francesco, F. (2014). “Transfer Agents, Knowledge Authority and Indices of Regulatory Quality: A Comparative Analysis of The World Bank and The Organisation For Economic Co-Operation and Development”. Journal of Comparative Policy Analysis: Research and Practice, 18(4), 350-365.
  10. Derin, C. ve Coşkun, B. (2017). “Kamu Denetçiliği Kurumunun Tavsiye Kararı Üzerine Disiplin Cezasının Geri Alınması”. Ombudsman Akademik, (7), 173-196.
  11. Doğan, K. C. (2017). “Yönetişim Kavramı ve Türkiye’de Demokratikleşme Reformları: Kamu Denetçiliği Kurumu (Ombudsman) Örneği, https://pdfs.semanticscholar.org/de1d/7081f7954ed84e64fc066bed66dee0212fb7.pdf (Erişim Tarihi: 01.10.2020).
  12. Fendoğlu, H. T. (2011), Kamu Denetçiliği (Ombudsmanlık), Yetkin Yayınları,
  13. Ankara.
  14. Fombad, C. M. (2001). “The Enhancement Of Good Governance In Botswana: A Critical Assessment Of The Ombudsman Act,1995”, Journal of Southern African Studies, 27(1), 57-77.
  15. Giddings, P. (2000). “The Future Of The Ombudsman”, https://books.google.com.tr/books?hl=tr&lr=&id=wXdc3HPUzMsC&oi=fnd&pg=PA389&dq=what+is+the+ombudsman&çots=F6PjXrQX-P&sig=mn2WHUE--mTKGt2DCd