Journals / Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi / 2009 / Sayı: 2

ODONTOMETRIC ANALYSIS OF THE KARAGÜNDÜZ EARLY IRON AGE SKELETONS

KARAGÜNDÜZ ERKEN DEMİR ÇAĞ İSKELETLERİNE AİT DİŞLERİN ODONTOMETRİK ANALİZİ

Pages
1–1
Publication Date
2009-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The skeletons excavated from Karagunduz necropolis, from this period, which were important tombs in early Iron Age, are used for odontometric analysis, and these results help us to explain biological distance with other ancient Anatolian populations.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Size, shape and structure of teeth, usually are determined by our genes.
📊
Key Findings & Data:Because of the periodical changes in the climate, the major part of the populations, who lived in the East of Anatolia from early B.C. 2000 to middle B.C. 900, travelled with their domestic animals and used to live in their tents.
💡
Conclusion & Impact:The skeletons excavated from Karagunduz necropolis, from this period, which were important tombs in early Iron Age, are used for odontometric analysis, and these results help us to explain biological distance with other ancient Anatolian populations.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Dental Antropoloji · Odontometri · Diş Biçimi

Abstract

Size, shape and structure of teeth, usually are determined by our genes. This contains not only crown and root, but also numberless specials of teeth. On the contrary of bone structure, the tooth dentine, which hasn’t got living tissues, doesn’t take on a shape again related to decreasing or increasing functions. Often metric measurements have been referred in order to the determination of degree of biological closeness among ancient populations. Metric measurements had used for understanding diversity of the ancient populations, because the differences of measurements were much smaller than appearing. Because of the periodical changes in the climate, the major part of the populations, who lived in the East of Anatolia from early B.C. 2000 to middle B.C. 900, travelled with their domestic animals and used to live in their tents. The skeletons excavated from Karagunduz necropolis, from this period, which were important tombs in early Iron Age, are used for odontometric analysis, and these results help us to explain biological distance with other ancient Anatolian populations.

Özet

Dişlerin iriliği, biçimi ve tüberküllerin yapısı temelde genlerimiz tarafından belirlenir. Bu sadece taç ve kökü değil, aynı zamanda bir dişin sayısız özelliklerini de kapsar. Kemiklerin aksine, diş minesi yaşayan bir doku olmadığından bireyin yaşamı boyunca artan ya da azalan fonksiyonlara bağlı olarak yeniden şekillenmez. Eski insan toplulukları arasındaki biyolojik yakınlık derecelerini belirlemede metrik ölçülere sıkça başvurulmuştur. Ölçü farklılığı genellikle çıplak gözle görülenden çok daha az olduğundan aralarındaki bu hassas farklılığı anlamak için metrik ölçüler kullanılmıştı. M.Ö. 2000 başlarından M.Ö. 900 ortalarına kadar Doğu Anadolu Bölgesinde mevcut nüfusun önemli bir bölümü evcil hayvan sürüleriyle birlikte mevsimlik olarak hareket ederek, yaşamlarını çadırlarda sürdürüyorlardı. Bu çağa ilişkin mezarlıklardan biri olan Karagündüz nekropolüne ait iskeletlerde kullanılan odontometrik analiz Erken Demir Çağ yerleşme yerlerinin diğer Eski Anadolu toplundan ile olan biyolojik yakınlık ve uzaklık ilişkisini açıklamada yardımcı olmuştur.

🔖

Cite This Article

ERKMAN, A., ÇIRAK, A., ŞİMŞEK, N., ÖZGÜN, G. (2009). ODONTOMETRIC ANALYSIS OF THE KARAGÜNDÜZ EARLY IRON AGE SKELETONS. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, Sayı: 2, 1–1. https://ajindex.com/articles/683948

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. AÇIKKOL A. (2000), Küçükhöyük Eski Tunç Çağı İnsanlarının Paleoantropolojik Açıdan İncelenmesi, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara ATAMTÜRK D., DUYAR L, (2008), Adramytteion (Örentepe) İskeletlerinde Ağız ve Diş Sağlığı, Gaziantep Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt 25 Sayı 1 (Haziran 2008)
  2. BELLİ O., KON YAR E. (2003), Doğu Anadolu Bölgesi’nde Erken Demir Çağı Kale ve Nekropolleri, Arkeoloji ve Sanat Yayınları:
  3. İstanbul BOSTANCI E. Y. (1963), Human Fosil Remains in Beldibi and belbaşı Rock Shelters on the Mediterranean Coast of Anatolia, Antropoloji, 1(1): 17-36.
  4. BOSTANCI E. Y. (1971), Kanal Mağarasında Levalloiso-Mousterien Seviyede Keşfedilen Bir Süt Canin ile, Alt Aurignacien Seviyede Bulunan Mandibulae Molar Hakkında İnceleme, Antropoloji, 5: 9-44.
  5. BRACE C.L. (1964),
  6. The Probable Mutation Effect, American Naturalist, 98: 453- 455 BROTHWELL D. R., (1963), The Macroscopic Dental Pathology of Some Earlier Human Populations, D.R. Brothwell (Ed.), Dental Anthropology. Pergamon Press, 271- 288 BUNYARD M. W. (1972), Effects of High Sucrose Cariogenic Diets with Varied Protoction-Calorie Levels on the Bones and Teeth the Rat, Calcified Tissue Resarch, 8: 217-227.
  7. CALGANO J. M., GİBSON K. R. (1988), Human Dental Reduction: Natural Selection or Probable Mutation Effect, American Journal of Physical Anyhropology, 77: 505-517.
  8. ÇİN ER R. (1965), Ayatekla Kazısından Çıkarılan İskeletin Tetkiki, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 22 (3-4): 251-271. ÇİNER R. (1966a),
  9. Acemhöyük İskeleti, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 23 (1-2): 2-23. ÇİNER R. (1966b), Bodrum Müskebi Kazısı İskelet Kalıntılarının Tetkiki, Antropoloji, 1 (2): 56-80.
  10. ÇİNER R. (1969), Ilıca-Ayaş İskelet Kalıntılarının Tetkiki, Antropoloji, 4: 195-237.
  11. ÇİNER R. (1971), İstanbul (Kocamustafa Paşa)da Çıkan İskelet Kalıntılarının Tetkiki, Antropoloji, 5: 171-201.
  12. ÇİNER R. (1974), Yarımburgaz Mağarası’nda Çıkan İskelet Kalıntılarının Tetkiki”, Cumhuriyetin 5O.Yıl Dönümü Anma Kitabı, sf: 476-500, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Yayınlan: Ankara.
  13. ÇİNER R. (1975), İstanbul Darüşşafaka Sitesi Temel Kazılarında Çıkarılan İmparator Tiberius Zamanına (MÖ 14-37)
  14. Ait İskelet Kalıntılarının Tetkiki, Antropoloji, 7: 107-163,
  15. Ankara.
  16. ERDAL Y. S. (1996), İznik Geç Bizans Dönemi İnsanlarının Çene ve Dişlerinin Antropolojik Açıdan İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Antropoloji Anab