Journals / Journal of Basic and Clinical Health Sciences / 2022 / Cilt: 6 - Sayı: 1

The effect of the motivational interview program on coping and adaptation of patients with type 2 diabetes: An action research study

Pages
33–46
Publication Date
2022-01-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Çalışma, motivasyonel görüşmelerin tip 2 diabetes mellitus tanısı alan hastaların başa çıkma ve uyum, diabetes öz yeterliklerini ve diyabet öz bakım aktivite düzeylerini artırmak için kullanılabileceğini önermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Diyabet, hem Türkiye'de hem de dünyada önemli bir halk sağlığı sorunudur ve görülme sıklığı artmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastaların çoğu, hastalıklarına uyum sorunları yaşamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Çalışma, motivasyonel görüşmelerin tip 2 diabetes mellitus tanısı alan hastaların başa çıkma ve uyum, diabetes öz yeterliklerini ve diyabet öz bakım aktivite düzeylerini artırmak için kullanılabileceğini önermektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:10 katılımcı
⚙️Variables:Type 2 Diabetes Mellitus · Adaptation · Coping

Abstract

Amaç: Diyabet, hem Türkiye'de hem de dünyada önemli bir halk sağlığı sorunudur ve görülme sıklığı artmaktadır. Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastaların çoğu, hastalıklarına uyum sorunları yaşamaktadır. Bu çalışma, motivasyonel görüşmelerin tip 2 diabetes mellitus tanılı hastaların başa çıkma ve uyum, öz yeterlik ve diyabet öz bakım düzeylerine etkisini anlamayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, nitel yöntemlerin kullanıldığı özgürleştirici tipte bir eylem çalışmasıdır. Örneklem grubu, tip 2 diabetes mellitus tanısı konmuş gönüllü yetişkin katılımcılardan oluşuyordu. Her 10 katılımcıyla 7-9 motivasyonel görüşme, toplam 89 görüşme yapılmıştır. Katılımcılarla yapılan motivasyonel görüşmelerden nitel veriler elde edilmiş ve Colaizzi'nin (1978) betimsel fenomenolojik veri analizi stratejisi ile analiz edilmiştir. Ölçeklerden nicel veriler elde edilmiş ve Friedman ve Bonferroni testi ile analizi yapılmıştır. Bulgular: Motivasyonel görüşmelerin tip 2 diabetes mellitus tanılı hastaların başa çıkma ve uyum, öz yeterlik ve diyabet özbakım düzeylerini önemli ölçüde arttırdığı bulunmuştur. Katılımcıların ön test, son test sonuçları, hemoglobin A1c, açlık plazma glukozu, düşük yoğunluklu lipoprotein ve vücut kitle indeksi arasında bir fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuç: Çalışma, motivasyonel görüşmelerin tip 2 diabetes mellitus tanısı alan hastaların başa çıkma ve uyum, diabetes öz yeterliklerini ve diyabet öz bakım aktivite düzeylerini artırmak için kullanılabileceğini önermektedir.

🔖

Cite This Article

MUSLU, L., ARDAHAN, M. (2022). The effect of the motivational interview program on coping and adaptation of patients with type 2 diabetes: An action research study. Journal of Basic and Clinical Health Sciences, Cilt: 6 - Sayı: 1, 33–46. https://ajindex.com/articles/677032

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. World Health Organization. Diabetes Update 2020, https://www.who.int/health-topics/diabetes#tab=tab_1 (Access date: 19.06.2020). Internation Diabetes Federation. Diabetes Atlas Ninth. Update 2019, https://www.diabetesatlas.org/upload/resources/material/20200106_152211 _IDFATLAS9e-final-web.pdf (Access date: 20.05.2019).
  2. Oguz A, Telci OC, Tümerdem BC. The prospective urban rural epidemiology (PURE) study: PURE Turkey. Archives of Turkish Cardiology Association. 2018; 46:613-623. Harvey JN. Psychosocial interventions for the diabetic patient. Diabetes Metab Syndr Obes. 2015;8:29–43.
  3. Lee SK, Shin DH, Kim YH, Lee KS. Effect of diabetes education through pattern management on self-care and self-efficacy in patients with type 2 diabetes. Int J Environ Res Public Health. 2019;16(18):2-12.
  4. Nazar C M J, Bojerenu MM, Safdar M, Marwat J. Effectiveness of diabetes education and awareness of diabetes mellitus in combating diabetes in the United Kigdom; a literature review. J Nephropharmacol. 2016;5(2):110-115.
  5. Miller W, Rollnick S. Motivational interview preparing people for change. Karadag F, Öğel K, Tezcan EA. (Eds.) Ankara, TR: HYB publishing press, 2002. Roy SC. The Roy Adaptation Model. Pearson Prentice Hall, US: Upper Saddle River NJ, 2008. Wisniewska D. Mixed Methods and Action Research: Similar or different? Glottodi-dactica-An International Journal of Applied Linguistics, XXXVII, Poznan: Adam Mickiewicz University Press, 2011. Gunbayi I. Action research as a mixed methods research: Definition, philosophy, types, process, political and ethical issues and pros and cons. Journal of Mixed Methods Studies. 2020;2:16-25.
  6. Creswell JW, Plano Clark VL. Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE, 2018. Roy SC. Coping and adaptation processing scale: development and testing. En prensa, 2004.
  7. Catal E, Dicle AA. validity and reliability study of the coping and adaptation processing scale in Turkey. Eur Heart J Acute Cardiovasc Care supp. 2012;1:44-44. Van Der Bijl JJ. Van Poelgeest-Eeltink A, Shortridge-Baggett L. The psychometric properties of the diabetes management self-efficacy scale for patients with type 2 diabetes mellitus. J Adv Nurs. 1999;30:352–359. Usta Yesilbalkan O. Self-efficacy, self-care powers and factors affecting the self-care of patients with type 2 diabetes. Journal of Ege University Faculty. 2004;20:11-29. Cosansu Kuzu G. Self-care activities and cognitive-social factors related to diabetes in type 2 diabetics (