Journals / İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 22 - Sayı: 3

Okul Öncesi Öğretmenlerinin Çocuğu Tanıma ve Değerlendirme Yöntemi Olarak Oyuna İlişkin Görüşleri

Pages
2140–2164
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuçların araştırmacılara ışık tutması beklenmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Okul öncesi eğitimi öğretmenlerinin çocukları oyunla tanıma ve değerlendirmeye ilişkin görüşlerini almayı amaçlayan bu araştırma, tarama modelinde olup nitel yöntem kullanılarak gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma kapsamında Burdur ilindeki devlet okullarında görev yapan 45 okul öncesi öğretmeninin görüşüne başvurulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuçların araştırmacılara ışık tutması beklenmektedir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Okul öncesi · erken çocukluk · çocuğu tanıma teknikleri

Özet

Okul öncesi eğitimi öğretmenlerinin çocukları oyunla tanıma ve değerlendirmeye ilişkin görüşlerini almayı amaçlayan bu araştırma, tarama modelinde olup nitel yöntem kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırma kapsamında Burdur ilindeki devlet okullarında görev yapan 45 okul öncesi öğretmeninin görüşüne başvurulmuştur. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre okul öncesi öğretmenleri için oyun; öğrenciyi tanıma ve yönlendirme, eğitimi planlama ve öğrenciyle iletişim kurabilme açısından önemlidir. Öğretmenler genellikle öğrenciyi tanıma ve değerlendirme yöntemlerinden gözlem, aileyle iletişim ve oyunu tercih etmektedir. Oyun çocuğun dünyası, esas işi, öğrenme ve keşfetme aracı olarak görülmektedir. Öğretmenler daha çok eğitim ve çocuğu tanıma aracı olarak oyunu tercih etmektedir. Öğretmenlere göre öğrenciler oyun sırasında daha çok mutluluk, neşe, heyecan ve rahatlama gibi olumlu duyguları yaşamakla beraber kaybetme, kızgınlık, korku gibi olumsuz duyguları da yaşamaktadır. Çocuklar oyunlarda daha çok paylaşma, liderlik, rol dağılımı gibi konularda sorun yaşarken, bu sorunları konuşarak ya da öğretmene baş vurarak çözmektedir. Çocuklar oyunlarında daha çok aile bireylerinin rollerini üstlenmektedir. Çocukların tercih ettikleri oyun, oyuncak ve roller cinsiyete göre farklılaşmaktadır. Çocuklar gerçek hayatta yaşadıkları, gözlemledikleri olayları oyuna yansıtmaktadır. Öğretmenler çocuğun gelişimini etkileyebilecek önemli bilgileri oyun aracılığıyla öğrenebilmektedir. Sonuçların araştırmacılara ışık tutması beklenmektedir.

🔖

Cite This Article

OKATAN, Ö., TAGAY, Ö. (2021). Okul Öncesi Öğretmenlerinin Çocuğu Tanıma ve Değerlendirme Yöntemi Olarak Oyuna İlişkin Görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 3, 2140–2164. https://ajindex.com/articles/671687

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Alabay, E. (2020). “Kahramanın kim?”: Okul öncesi dönem çocuklarının kahramanlarının incelenmesi. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 4(1), 152-171.
  2. Alessandri, S. M. (1991). Play and social behavior in maltreated preschoolers. Development and Psychopathology, 3(2), 191-206.
  3. Adak Özdemir, A., & Ramazan, O. (2014). Okul öncesi öğretmenlerinin oyuna ilişkin görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(4). Akdağ, F. (2015). Çocukta beyin gelişimi ve erken müdahale. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 2. Aktepe, V. (2005). Eğitimde bireyi tanımanın önemi. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi, 6 (2), 15-24.
  4. Asımoğlu, S. (2012). Yaratıcı drama ve orff yaklaşımı çerçevesinde okul öncesi eğitimde oyun kavramı (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  6. Ayan, S., & Memiş, U. A. (2012). Erken çocukluk döneminde oyun. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14(2), 143-149.
  7. Bergen, D. (2015). Play as a Method of assesing young children’s development and learning: Past, Present, Future. Contemporary Perspectives on Research in Assessment and Evaluation in Early Childhood Education (Olivia Saracho Ed.) s. 221. Charlotte, NC: Information Age Publishing Bertan, M., Haznedaroğlu, D., Yurdakök, K., & Güçiz, B. D. (2009). Ülkemizde erken çocukluk gelişimine ilişkin yapılan çalışmaların derlenmesi (2000-2007). Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 52 (1). Bozan, N. (2014). Okul öncesi eğitimde oyunun öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum. Buldu, M. (2010). Making learning visible in kindergarten classrooms: Pedagogical documentation as a formative assessment technique. Teaching and Teacher Education 26(7), 1439-1449.
  8. Buldu, M., Şahin, F., & Yılmaz, A. (2018). Okul öncesi dönem çocuklarının gelişim ve öğrenmelerinin desteklenmesinde pedagojik dokümantasyonun katkısının öğretmen görüşlerine göre incelenmesi. Elementary Education Online, 17(3). Candan, Ç., Tuncer, B., & Karatas, H. (2015). Program değerlendirme sürecinde bireysel farklılıkların önemi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(3). Cherney, I. D., & London, K. (2006). Gender-linked differences in the toys, television shows, computer games, and outdoor activities of 5-to 13-year-old children. Sex roles, 54(9), 717-726.
  9. Creswell, J. W. (1998). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five tradition