AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, the optimal exercise program for children with juvenile idiopathic arthritis should be combined with aerobic and neuromuscular training.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Arthritis, pain, muscle weakness, bone tissue defficiency, growth and developmental deficits, functional loss and inactivity are the most important problems in children with juvenile idiopathic arthritis. However, it is stated that the growing physical inactivity over time, leads fatigue, muscle weakness and dysfunction, bone resorbtion and motor control deficiency. The physical exercise has an important role in solving all these problems . The exercise protocols in literature diversified in terms of duration, frequency, time, intensity, environment and type/composition. In all studies, it was reported that exercise improves joint swelling, pain scores, range of motion, muscle strength , aerobic capacity, functional ability and quality of life. In conclusion, the optimal exercise program for children with juvenile idiopathic arthritis should be combined with aerobic and neuromuscular training. Besides that, it should be aimed reducing pain and biopsychosocial models with active participation of child, and provided functional and developmental support. The child should be encouraged to participate in recreational and sports activities, so that exercise plan should be integrated in to life plan.
Özet
Juvenil idiyopatik artritli çocuklarda artritler, ağrı, kas zayıflığı, kemik doku zayıflığı, büyüme ve gelişimsel bozukluklar, fonksiyonel kayıplar ve inaktivte en önemli sorunlardır. Ancak zaman içinde gelişen fiziksel aktivitenin yetersizliği yorgunluğa, kas zayıflığı ve fonksiyon kaybına, kemik yıkımına ve motor kontrol bozukluklarına yol açtığı belirtilmektedir. Fiziksel egzersiz ise tüm bu sorunları çözümlemede önemli role sahiptir. Literatürdeki egzersiz protokolleri süre, frekans, hastalık süresi, yoğunluk, çevre, kompozisyon özellikleri açısından çeşitlendirilmektedir. Tüm çalışmalarda egzersizin, eklem şişliğinde, ağrı skorlarında, eklem hareket açıklığında, kas kuvvetinde, aerobik kapasite, fonksiyonel yetenek ve yaşam kalitesinde iyileşmeye yol açtığı belirtilmektedir. Sonuç olarak, juvenil idiyopatik artritli çocuklar çocuklar için optimal egzersiz tedavisi programı; aerobik ve nöromusküler eğitimi içermelidir. Bunların yanı sıra, ağrıyı azaltmayı ve çocuğun aktif katılımı ile biyopsikososyal modelleri hedef almalı, fonksiyonel ve gelişimsel destek sağlanmalıdır. Çocuk, rekreasyonel ve sportif aktivitelere yönlendirilmeli, böylece egzersiz planı yaşam planı haline getirilmelidir.