AI Summary & Key Takeaways
AI InsightYüzyıl başlarına uzanan süreçte Osmanlı egemenliği altındaki bölgenin ekonomik, sosyal ve politik yapısına odaklanarak söz konusu tartışmanın teorik öncüllerini eleştirel bir gözle değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Türkiye tarımında süregelen küçük meta üretiminin egemenliğine karşın Güneydoğu Anadolu Bölgesi 20. Yüzyıl sonlarına kadar genellikle ortakçılık temelinde işlenen, göreli olarak büyük toprak mülkiyetinin hakim olduğu bir tarımsal yapıya sahiptir. Bölgedeki tarımsal yapıların farklılığı Türkiye’deki tarım ve köylülük tartışmalarının önemli bir başlığını oluşturmuş ve bu farklılık 1960’lı yıllardan itibaren feodalizm-yarı feodalizm tartışmaları bağlamında ele alınmıştır. Bu çalışma 16. Yüzyıldan 20. Yüzyıl başlarına uzanan süreçte Osmanlı egemenliği altındaki bölgenin ekonomik, sosyal ve politik yapısına odaklanarak söz konusu tartışmanın teorik öncüllerini eleştirel bir gözle değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Özet
In spite of the prevailing hegemony of petty commodity production over the structure of Turkish agriculture, Southeastern Anatolia Region of the country had been characterized by relatively high share of large scale agricultural estates usually cultivated by small tenants on a sharecropping basis until late 20th century. The peculiarity of the region was at the heart of the debates around agrarian question of Turkey and it was interpreted in the context of feudalism or semi-feudalism from 1960s onwards. This study aims to evaluate the theoretical premises of this debate through a critical approach by focusing on the economic, social and political aspects of Ottoman rule in the region from 16th century onwards to the early 20th century.