AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt has been suggested that parents who have low age, educational level, income engaged, self-employment more number of children with disabilities and other children, substance abuse, and experience violence must be supported in terms of marital adjustment and life satisfaction, and development of wellness programs.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of the present research was to evaluate marital adjustment and life satisfaction in parents with children with disabilities and to determinate affecting factors. The research applied in descriptive type, was carried out between August-December 2013, in a special education and rehabilitation center, in Malatya city center. Population of the study have been created by parents of children with disabilities. Parents (N=123) agreed to participate in the research and selected by simple random sampling method were studied in the research. In data collection, a question form, Marital Adjustment and Life Satisfaction Scales have been applied. The acquired data was analyzed with percentage distributions, average, variance and t test. It has been obeyed to the ethical principals in the research. It has been determined that there are the lower level of marital adjustment and less level of life satisfaction in parents with disabled children. It has been found that a strong positive relationship is between marital adjustment and life satisfaction. It has been determined that a significant difference among marital adjustment of groups according to the state of occupation, economic status, substance use, and violence. It has been found that a significant difference among life satisfaction of groups according to the state of education, occupation, economic status, number of children, substance abuse and violence. It has been suggested that parents who have low age, educational level, income engaged, self-employment more number of children with disabilities and other children, substance abuse, and experience violence must be supported in terms of marital adjustment and life satisfaction, and development of wellness programs.
Özet
Araştırma, engelli çocuğu olan ebeveynlerde evlilik uyumunu ve yaşam doyumunu değerlendirmek ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Tanımlayıcı olan araştırma, Ağustos-Aralık 2013 tarihleri arasında, Malatya’da bir özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, engelli çocukların ebeveynleri oluşturmuş, basit rasgele örnekleme yöntemi ile seçilen ve araştırmaya katılmayı kabul eden 123 ebeveyn ile çalışılmıştır. Verilerin toplanmasında, ebeveynlerin özelliklerini belirleyen bir soru formu, Evlilik Uyumu ve Yaşam Doyumu Ölçekleri kullanılmıştır. Elde edilen veriler, yüzdelik dağılımlar, ortalama, varyans analizi ve t testi ile analiz edilmiştir. Araştırmada etik ilkelere bağlı kalınmıştır. Engelli çocuğu olan ebeveynlerin evlilik uyumunun düşük düzeyde ve yaşam doyumu açısından yaşamlarından az memnun oldukları belirlenmiştir. Evlilik uyumu ve yaşam doyumları arasında pozitif yönde güçlü bir ilişki olduğu saptanmıştır. Meslek, ekonomik durum, madde kullanma ve şiddet görme durumuna göre evlilik uyumu arasında ve öğrenim durumu, meslek, ekonomik durum, çocuk sayısı, madde kullanımı ve şiddet görme durumuna göre yaşam doyumu arasında önemli fark olduğu tespit edilmiştir. Yaşı, eğitim seviyesi, geliri düşük, serbest meslekle uğraşan, engelli ve diğer çocuklarının sayısı fazla olan, madde bağımlılığı olan ve şiddet gören ebeveynlerin evlilik uyumu ve yaşam doyumu yönünden desteklenmeleri için sağlıklı yaşam programlarının geliştirip uygulanması önerilmiştir.