Journals / Eskiyeni / 2012 / Sayı: 25

İmam Mâturîdî ve Mâturîdî Kelamcılığının Yeniden Keşfedilmesinde Eşariliğin Rolü

Journal
Eskiyeni
Pages
31–38
Publication Date
2012-07-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dönemindeki diğer isimlerle kıyaslandığında, onun ortaya koyduğu eserler kelamî açıdan daha derinlikliydi.1 Hanefî çevrelerde yazılmış olan sonraki eserlerde kendisine yer yer atıfta bulunulmuşsa da, onun keskin hatlarla çerçevesini belirlediği kelam anlayışı, takipçileri tarafından yeterince sürdürülemedi ve geliştirilemedi.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kendi yaşadıkları dönemde gelenekleri içerisinde sahip oldukları konum bakımından Ebû Mansûr el-Mâturîdî, Ebû’l-Hasan el-Eş‘arî’den daha ön plandaydı.
📊
Key Findings & Data:Kendi yaşadıkları dönemde gelenekleri içerisinde sahip oldukları konum bakımından Ebû Mansûr el-Mâturîdî, Ebû’l-Hasan el-Eş‘arî’den daha ön plandaydı.
💡
Conclusion & Impact:Dönemindeki diğer isimlerle kıyaslandığında, onun ortaya koyduğu eserler kelamî açıdan daha derinlikliydi.1 Hanefî çevrelerde yazılmış olan sonraki eserlerde kendisine yer yer atıfta bulunulmuşsa da, onun keskin hatlarla çerçevesini belirlediği kelam anlayışı, takipçileri tarafından yeterince sürdürülemedi ve geliştirilemedi.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:imam maturudi · kelam · eşarilik

Özet

Kendi yaşadıkları dönemde gelenekleri içerisinde sahip oldukları konum bakımından Ebû Mansûr el-Mâturîdî, Ebû’l-Hasan el-Eş‘arî’den daha ön plandaydı. Dönemindeki diğer isimlerle kıyaslandığında, onun ortaya koyduğu eserler kelamî açıdan daha derinlikliydi.1 Hanefî çevrelerde yazılmış olan sonraki eserlerde kendisine yer yer atıfta bulunulmuşsa da, onun keskin hatlarla çerçevesini belirlediği kelam anlayışı, takipçileri tarafından yeterince sürdürülemedi ve geliştirilemedi.

🔖

Cite This Article

KALAYCI, M. (2012). İmam Mâturîdî ve Mâturîdî Kelamcılığının Yeniden Keşfedilmesinde Eşariliğin Rolü. Eskiyeni, Sayı: 25, 31–38. https://ajindex.com/articles/664593

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Avcu, Ali, “Karmatîler: Ortaya Çıkışları, Fikirleri, Edebiyatı ve İslam Düşüncesine Katkıları”, Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi [www.dinbilimleri.com], 2010, c. 10: 3, s. 199-246.
  2. Barthold, V. V., Moğol İstilasına Kadar Türkistan, çev. Hakkı Dursun Yıldız, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayın¬ları, 1990. Ebû Bekr el-Fûrekî(Ö.478/1085), en-Nizâmîfı Usûli'd-Dîn, SUleymaniye-Ayasofya, Nu: 2378. Ebû’l-Yüsr Muhammed b. Muhammed el-Pezdevî (Ö.493), Ehl-i Sünnet Akaidi, çev. Ş. Gölcük, İstanbul: Kayhan Ya¬yınlan, 1988.
  3. Güner, Ahmet, “Nasr b. Ahmed”, DİA, c. 32, s. 413. Halm, Heinz, Die Ausbreitung der safıitischen Rechtssc- hule von den Anfeangen bis zum 8./I4. Jahrhundert, Wies- baden: Ludsvig Reichart Verlag, 1974. Hasîrî, Ebû Bekr Muhammed b. İbrahim (Ö.505/1111), el- Hâvîft ’I-Fetâvâ, SUleymaniye-Hekimoğlu, Nu: 402. Kalaycı, Mehmet, “Eşarîliğin Tarihsel Arka Plânı: Küllabîlik”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (2010), c. 51:2, ss. 399-431.
  4. Kuegelgen, Anke Von-Muminov, Ashirbek, “Maturidî Döneminde Semerkand İlahiyatçıları”, sad. S. Kutlu, İmam Maturidî ve Maturidî!ik, haz. S. Kutlu, 2. Baskı, Ankara 2011, s. 279-292.
  5. Kutlu, Sönmez, “Bilinen ve Bilinmeyen Yönleriyle İmam Mâturîdî”, İmam Maturidî ve Matııridîlik, haz. S. Kutlu, Ankara: Kitabiyat, 2003, ss. 17-55.
  6. Madelung, Wilferd, “Abu l-Muin al-Nasafı and Ashari Theology”, Studies in Honour of Clifford Edmund Bosworth Volüme II/The Sultan ’s Turret; Studies in Persian and Turkish Culture, ed. Carole Hillenbrand, Leiden 2000. Mâturîdî, Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed (Ö.333/945), Kildbu’t-Tevhîd Tercümesi, trc. Bekir Topaloğlu, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı İSAM Yayınları, 2005. Nesefî, Ebû’l-Mu’in Meymun b. Muhammed, (Ö.508/1114), Tabsıratu ’l-Edilleft Usûlü d-Dîn, thk. H. Atay, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınlan, 1993. Nizâmülmülk, Ebû ‘Ali Haşan b. ‘Ali (ü.485/1092), Siya- setname, çev. N, Bayburtlugil, İstanbul: Dergah Yayınlan, 1987.
  7. Rudolph, Ulrich, “Maturidîliğin Ortaya Çıkışı", İmam Mâ¬turîdî ve Maturidîlik, çev. A. Dere, haz. S. Kutlu, Ankara 2003, ss. 295-304.
  8. Rudolph, Ulrich, al-Mâturîdî und die sunnitische Theologie in Samarkand, Leiden: Briil 1997.
  9. Salimi, Ebû Şekûr Muhammed b. ‘Abdüsseyyid el-Keşşî, Kiıâbu't-Temhîd. Hacı Selim Ağa, Nu: 587. Tan, Muzaffer, “Horasan ve Maveraünnehir’de İlk İsmâilî Faaliyetler”, Dini Araştırmalar (2008), c. 30, ss. 55-74.
  10. Yavuz, Yusuf Ş., “Ebû Mansûr el-Eyyûbî”, DİA, c. 10, s. 180.