Journals / Eskiyeni / 2014 / Sayı: 28

The Relationship between Science of Society and Religious Sciences (Fıqh and Kalam) in al-Fârâbî’s Philosophical System

Fârâbî’nin Felsefî Sisteminde İlm-i Medenî, Kelâm ve Fıkıh İlişkisi

Journal
Eskiyeni
Pages
97–136
Publication Date
2014-05-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This article examines al-Fârâbî’s descriptions of the two religious sciences, attributes of specialists of two sciences, and methods of two sciences.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article examines al-kalam (Islamic theology) and fiqh (Islamic law; jurisprudence) in al-Fârâbî’s philosophical system.
📊
Key Findings & Data:The two science are investigated initially as religious sciences in traditional classificition of sciences in Islamic thought.
💡
Conclusion & Impact:This article examines al-Fârâbî’s descriptions of the two religious sciences, attributes of specialists of two sciences, and methods of two sciences.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Fârâbî · İlm-i Medenî · Siyaset

Abstract

This article examines al-kalam (Islamic theology) and fiqh (Islamic law; jurisprudence) in al-Fârâbî’s philosophical system. The two science are investigated initially as religious sciences in traditional classificition of sciences in Islamic thought. But, Al-Fârâbî firstly classified sciences as theoretical philosophy and practical philosophy on the ground of traditional philosophical division of theoretical intellect and practical intellect based on Aristotle. The practical sciences consist of politics, ethic, and management of home. In this context, Al-Fârâbî nominated the sciences under the science of society as universial in respect with their themes, methods, and principles. Because of fiqh and kalam are following conditions of a specific religion, they are not formulated as the same status in terms with their sources, methods, and themes. This article examines al-Fârâbî’s descriptions of the two religious sciences, attributes of specialists of two sciences, and methods of two sciences.

Özet

Bu makale Fârâbî’nin felsefî sisteminde kelâm ve fıkıh ilmini incelemektedir. Bu iki ilim İslâm düşüncesinin geleneksel ilimler sınıflandırmasında büyük oranda dinî-İslâmî ilimler başlığı altında sıralanmış ve tahlil edilmiştir. Fârâbî ise ilimleri öncelikle nazarî akıl ve amelî akıl zemininde nazarî felsefe ve amelî felsefe olarak genel bir bölümlemeye tabi tutmuş; dil bilimi, mantık, matematik, fizik ve ilahiyatı nazarî ilimler, ev ekonomisi, ahlak ve siyaseti ise amelî ilimler şeklinde kümelendirmiştir. Amelî felsefe kapsamındaki anılan ilimler ise ilm-i medenî üst başlığı altında tetkik etmiştir. Fârâbî, ilkeleri, metotları ve konuları bakımından ilm-i medenî kapsamındaki ilimleri evrensel ve tümel ilimler olarak telakki etmiş, kelam ve fıkıhı ise bunlara yardımcı ilimler olarak konumlandırmıştır. Bu bağlamda bu makale, öncelikle Fârâbî’nin kelâm ve fıkıh ilmine dair yaptığı tanımları, kelamcı ve fıkıhçı için belirlenmiş şart ve nitelikleri ve bu iki ilmin yöntemlerini irdelemiştir.

🔖

Cite This Article

KORKUT, Ş. (2014). The Relationship between Science of Society and Religious Sciences (Fıqh and Kalam) in al-Fârâbî’s Philosophical System. Eskiyeni, Sayı: 28, 97–136. https://ajindex.com/articles/664554

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Aristoteles, Retorik, çev. Mehmet H. Doğan, İstanbul:1995.
  2. Aydın, Mehmet, Müslümanların Hıristiyanlığa Karşı Yazdığı Reddiyeler ve Tartışma Konuları, Konya: 1989.
  3. Aydınlı, Yaşar, “Fârâbî’de İlm-i Kelam ve Fıkıh”, Uluslararası Fârâbî Sempozyumu Bildirileri, ed. F. Terkan, Ş. Korkut, Ankara: 2005, ss.25-45. Bodéüs, Richard, The Political Dimensions of Aristotle’s Ethics, Trans. by Jan Edward Garrett, New York: 1993.
  4. Colmo, Cristopher A., Breaking With Athens, Alfarabi as Founder, New York: 2005. van Ess, Josef, “Al-Fârâbî and Ibn al- Rewandî”, Hamdard Islamicus, III: 4, ss.1-15. van Ess, Josef, “İslam Kelamı’nın Başlangıcı”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, çev. Şaban Ali Düzgün, 2000, ss.399-423.
  5. Görgün, Tahsin, “Kur’an ve Fıkıh”, İlahi Sözün Gücü, İstanbul: 2003. Fârâbî, Fusûl Münteze’a, nşr. Fevzî M. Neccâr, Beyrut:1986, Fusulu’l-medeni, çev. Hanifi Özcan, İzmir: 1987. Fârâbî, İhsâu’l-Ulûm, nşr. Ali Bumelham, Beyrut:1996, İlimlerin Sayımı, çev. Ahmet Arslan, Anka-ra: 2011. Fârâbî, Kitab al-Hataba, Deux Ouvrages Inédits sur la Réthorique, Ed. J. Langhade et M. Grignaschi, Beyrouth: 1971. Fârâbî, Kitâbu’l-Burhân, çev. Ömer Türker, Ömer Mahir Alper, İstanbul: 2008. Fârâbî, Kitâbu Tahsîli’s-Saâde, nşr. Ali Bumelham, Beyrut:1995; Mutluluğun Kazanılması, çev. Ah-met Arslan, Ankara: 1999. Fârâbî, “Kitâbü’l-Cedel”, el-Mantık inde’l-Fârâbî-III, ed. Refik el-Acem, Beyrut: 1986. Fârâbî, Kitâbü’l-Hurûf, nşr. Muhsin Mehdî, Beyrut: 1990; Harfler Kitabı, çev. Ömer Türker, İstan-bul: 2008. Fârâbî, Kitâbü’l-Mille, nşr. Muhsin Mehdî, Beyrut:1968, “Kitâbü’l-Mille”, çev. Fatih Toktaş, Dîvân İlmî Araştırmalar Dergisi, 12 (2001), ss.258-273. Fârâbî, Kitâbü Mebâdii Ârâi Ehli’l-Medîneti’l-Fâzıla, nşr. Elbîr Nasrî Nâdir, Beyrut: 1985; İdeal Devlet, çev. Ahmet Arslan, Ankara: 1990. Fârâbî, Kitâbüs-Siyaseti’l-Medeniyye, nşr. Fevzi Mitrî Neccar, Beyrut, 1993; es-Siyasetü’l-Medeniyye, çev. Mehmet Aydın, Abdülkadir Şener, M. Rami Ayas, İstanbul: 1980. Fârâbî, “Küçük Kıyas Kitabı”, Farabi’nin Bazı Mantık Eserleri, çeviri ve edisyon, Mübahat Türker Küyel, Ankara: 1990.
  6. Fazlıoğlu, İhsan, “Osmanlı Düşünce Geleneğinde ‘Siyasî Metin’ Olarak Kelâm Kitapları”, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 1: 2 (2003), ss.379- 398. Hoyland, Robert G., “The Earliest Christian Writings on Muhammad: an Appraisal”, The Biography of Muhammad, ed. Harald Motzki, Leiden: 2000.
  7. Karaman, Hayreddin, “Fıkıh”, TDV İslâm Ansiklopedisi, İstanbul: 1996, c.13, ss.1-14
  8. Karaman, Hüseyin, “Dehriyyûn ve