Journals / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Ankara'da Özel Bir Eğitim Ve Rehabilitasyon Merkezinde Tedavi Gören Serebral Palsi Tanılı Çocuk Sahibi Olan Ailelerde Sağlık Okuryazarlığının İncelenmesi

Pages
131–136
Publication Date
2020-09-09
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Tartışma: SOY düzeylerinin artırılması ebeveynlerin bakım verme bilincini, çocuğun sağlık düzeyini artıracağı için önemlidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Çalışma, Ankara'da özel bir eğitim ve rehabilitasyon merkezinde tedavi gören serebral palsi (SP) tanılı çocuğa sahip olan ailelerde sağlık okuryazarlığının (SOY) incelenmesi için amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Gereç ve Yöntem: Çalışmaya X Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde tedavi gören, SP’li çocuğa sahip 200 ebeveyn dâhil edildi.
💡
Conclusion & Impact:Tartışma: SOY düzeylerinin artırılması ebeveynlerin bakım verme bilincini, çocuğun sağlık düzeyini artıracağı için önemlidir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:serebral palsi · sağlık okuryazarlığı · aile

Abstract

Amaç: Çalışma, Ankara'da özel bir eğitim ve rehabilitasyon merkezinde tedavi gören serebral palsi (SP) tanılı çocuğa sahip olan ailelerde sağlık okuryazarlığının (SOY) incelenmesi için amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya X Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde tedavi gören, SP’li çocuğa sahip 200 ebeveyn dâhil edildi. Bu bireylere, Türkiye Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği-32 ve 49 soruluk anket uygulandı. Araştırma, SPSS 15,0 programıyla analiz edildi. Sonuçlar: SP’li çocuğa sahip ailelerde yetersiz - sınırlı SOY düzeyi %64 olarak bulundu. SP’li çocuklara bakım verenlerin anneler olması SOY’da anneleri ön plana çıkarmıştır. Tartışma: SOY düzeylerinin artırılması ebeveynlerin bakım verme bilincini, çocuğun sağlık düzeyini artıracağı için önemlidir.

Özet

Amaç: Çalışma, Ankara'da özel bir eğitim ve rehabilitasyon merkezinde tedavi gören serebral palsi (SP) tanılı çocuğa sahip olan ailelerde sağlık okuryazarlığının (SOY) incelenmesi için amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya X Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde tedavi gören, SP’li çocuğa sahip 200 ebeveyn dâhil edildi. Bu bireylere, Türkiye Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği-32 ve 49 soruluk anket uygulandı. Araştırma, SPSS 15,0 programıyla analiz edildi. Sonuçlar: SP’li çocuğa sahip ailelerde yetersiz - sınırlı SOY düzeyi %64 olarak bulundu. SP’li çocuklara bakım verenlerin anneler olması SOY’da anneleri ön plana çıkarmıştır. Tartışma: SOY düzeylerinin artırılması ebeveynlerin bakım verme bilincini, çocuğun sağlık düzeyini artıracağı için önemlidir.

🔖

Cite This Article

HALATCI, M. F., DEMİRKÖSE, H., İLHAN, M. N. (2020). Ankara'da Özel Bir Eğitim Ve Rehabilitasyon Merkezinde Tedavi Gören Serebral Palsi Tanılı Çocuk Sahibi Olan Ailelerde Sağlık Okuryazarlığının İncelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 131–136. https://ajindex.com/articles/663951

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Rosenbaum, P., Paneth, N., Leviton, A., Goldstein, M., Bax, M., Damiano, D., Jacobsson, B. (2007). A report: the definition and classification of cerebral palsy April 2006. Dev Med Child Neurol Suppl, 109(suppl 109), 8-14.
  2. Sade, A. (1997). Otman S. Serebral paralizide kullanılan çeşitli tedavi yöntemleri. Sade A, Otman S (Editörler). Serebral paralizide değerlendirme ve tedavi yöntemleri’nde. Ankara, 54-101.
  3. Mutlu, A., Akmeşe, P. P., & Günel, M. K. (2010). Değişik özür seviyesindeki serebral palsili çocukların annelerinin depresyon düzeyleri farklı mıdır? Yeni Tıp Dergisi, 27(2), 87-92
  4. Livanelioğlu, A., & Günel, M. (2009). Serebral palside fizyoterapi. Ankara: Yeni Özbek Matbaası, 5-12.
  5. Pruitt, D. W., & Tsai, T. (2009). Common medical comorbidities associated with cerebral palsy. Physical Medicine and Rehabilitation Clinics, 20(3), 453-467.
  6. Barry, M., Butler, C., and Gardner, J. (2001). Early diagnosis and interventiıw York: Marcel Dekker Inc, 65-72.
  7. Kasuya, R.T., Polgar-Bailey, M.P., and Robbyn Takeuchi, M. MPH. (2000). Caregiver burden and burnout a guide for primary care physicians. Postgraduate medicine, 108(7), 119. Zarit, S.H. (2004). Family care and burden at the end of life. Canadian Medical Association Journal, 170(12), 1811-1812.
  8. Morris, N. S., MacLean, C. D., Chew, L. D., and Littenberg, B. (2006). The Single Item Literacy Screener: evaluation of a brief instrument to identify limited reading ability. BioMed Central's family practice, 7(1), 21 Jovic-Vranes, A. and Bjegovic-Mikanovic, V. (2012).Which women patients have better health literacy in Serbia? Patient education and counseling, 89(1), 209-212.
  9. Kickbusch, I., Pelikan, J. M., Apfel, F., and Tsouros, A. (2013). Health literacy. WHO Regional Office for Europe, 87-92.
  10. Berberoğlu, U., Öztürk, O., İnci, M. B., and Ekerbiçer, H. Ç. (2018). Bir Aile Sağlığı Merkezine Kayıtlı 18-65 Yaş Grubu Bireylerdeki Sağlık Okuryazarlığı Durumunun Değerlendirilmesi. Sakarya Tıp Dergisi, 8(3), 575-581.
  11. Tanrıöver, M. D., Yıldırım, H. H., Ready, F. N. D., Çakır, B., and Akalın, H. E. (2014). Sağlik okuryazarliği araştirmasi. Sağlık-Sen Yayınları, 17-21.
  12. Panizzon, M. (2011). Migration and trade: prospects for bilateralism in the face of skill-selective mobility laws. Melbourne Journal of International Law, 12, 95. Okyay, P., & Abacıgil, F. (2016). Türkiye sağlık okuryazarlığı ölçekleri güvenilirlik ve geçerlilik çalışması. Avrupa sağlık okuryazarlığı ölçeği Türkçe uyarlaması (ASOY-TR). Mayıs, 24-41.
  13. Gülşen, B. and