SavedAdd your journal

Journals / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2007 / Cilt: 7 - Sayı: 1

The Relationship of the Prophet Muhammad with His Children

Hz. Muhammed’in Çocuklarıyla İlişkileri

Kenan AYAR
Pages
81–124
Publication Date
2007-02-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In addition, the Prophet emancipated his slave, Zeyd b. al-Harisa before his prophet hood, adopted him and loved him like his children

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study deals with the relationship of the Prophet Muhammad with his children and also examines the differences and similarities of his behavioral styles with the traditional understanding that the Arabic society had during his time.
📊
Key Findings & Data:The Prophet Muhammad had both boys and girls.
💡
Conclusion & Impact:In addition, the Prophet emancipated his slave, Zeyd b. al-Harisa before his prophet hood, adopted him and loved him like his children
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hz. Muhammed’in çocukları · Hz. Muhammed’in torunları · Zeyneb

Abstract

This study deals with the relationship of the Prophet Muhammad with his children and also examines the differences and similarities of his behavioral styles with the traditional understanding that the Arabic society had during his time. The Prophet Muhammad had both boys and girls. However, while his boys died in their very early ages, his girls reached at their adolescent periods and got married. While three girls died before the Prophet, the other passed away just after dying of the Prophet. Although the prophet had some grandchildren from his three girls, his lineage continued with Fâtıma. He was a good father and compassionate grandfather. In addition, the Prophet emancipated his slave, Zeyd b. al-Harisa before his prophet hood, adopted him and loved him like his children

Özet

Bu makalede, Hz. Muhammed’in çocuklarıyla ilişkileri ele alınmakta, bu ilişkilerin içinde yaşadığı toplumun geleneksel anlayışlarıyla örtüşen ve ayrışan tarafları irdelenmektedir. Hz. Muhammed’in hem erkek hem kız çocukları dünyaya gelmiş; erkek çocukları çok küçük yaşlarda hayatlarını kaybederken, kız çocukları ergenlik dönemine ulaşıp evlenmişlerdir. Kızlarının üçü kendisinden önce, biri ise kendisinden kısa bir süre sonra vefat etmiştir. Üç kızından torunları olmuş, ancak soyu sadece kızı Fâtıma ile devam etmiştir. Çocuklarına iyi bir baba, torunlarına ise müşfik bir dede olmuş, ayrıca kölesi Zeyd b. el-Hârise’yi nübüvvetten önce azat ederek evlât edinip oğlu gibi sevmiştir.

🔖

Cite This Article

AYAR, K. (2007). The Relationship of the Prophet Muhammad with His Children. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 81–124. https://ajindex.com/articles/657716

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Ahmed b. Hanbel (241/855), el-Mesâil, thk. Fazlurrahmân Dîn Muhammed, ed-Dâru‟l-İlmiyye, Delhi 1988.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillah Ahmed b. Muhammed eş-Şeybânî (241/855), el-Müsned, I-VI, İstanbul 1413/1992. Âişe Abdurrahman bint eş-Şati‟, Terâcimu Seyyidâti Beyti‟n-Nubuvve, Beyrut t.y. Ana Britannica, Ana Yayıncılık, İstanbul 2004, I, 95, XV, 579. Atar, Fahrettin, “Akîka”, DİA, İstanbul 1989
  3. Avcı, Casim, “Kaynukâ‟ (Benî Kaynukâ‟), DİA, Ankara 2002, XXV, 88. Aydın, M. Akif, “Aile”, DİA, İstanbul 1989, II, 198. Aydın, M. Akif, “Evlât Edinme”, DİA, İstanbul 1995, XI, 528. Belâzurî, Ahmed b. Yahyâ (279/892), Ensâbü‟l-Eşrâf, thk. Süheyl Zekkâr– Riyâd Ziriklî, Beyrut 1996/1417. Berrî, el-Cevhere fî Nesebi‟n-Nebî ve Ashâbihi‟l-Aşere, al-mostafa.com. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâîl (256/870), es-Sahîh, İstanbul 1413/1992.
  4. Canan, İbrahim, Aile Reisi ve Baba Olarak Hz. Peygamber, İstanbul 2005.
  5. Çağatay, Neşet, “Rukayye”, İA, İstanbul 1993, IX, 765-766.
  6. Çağatay, Neşet, İslam Öncesi Arap Tarihi ve Cahiliye Çağı, Ankara 1982.
  7. Çelikkol, Yaşar, İslâm Öncesi Mekke, Ankara 2003.
  8. Çubukçu, Asri, “Kâsım”, DİA, İstanbul 2001, XXIV, 538. Demircan, Adnan, İslâm Tarihinin İlk Asrında İktidar Mücâdelesi, İstanbul 1996.
  9. Derveze, M. İzzet, Siretu‟r-Rasul: Kur‟an‟a Göre Hz. Muhammed‟in Hayatı, çev. Mehmet Yolcu, Ekin Yayınları, İstanbul 1998. Diyarbekrî, Hüseyin b. Muhammed (990/1582), Târîhu‟l-Hamîs fî Ahvâli En- fesi Nefîs, I-II, Kahire 1302. Dûlâbî, Ebû Beşir Muhammed b. Ahmed (310/922), ez-Zürriyyetu‟t- Tâhiretu‟n-Nebeviyye, thk. Sa‟d el-Mubârek el-Hasan, ed-Dâru‟s- Selefiyye, Kuveyt 1407. Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eş‟âs es-Sicistânî (275/889), es-Sünen, İstanbul 1413/1992.
  10. Fayda, Mustafa, “Muhammed”, DİA, İstanbul 2005, XXX, 408-423. Fesevî, Ebû Yûsuf Ya‟kûb b. Süfyân (277/890), el-Ma‟rife ve‟t-Târîh, thk. Halîl el-Mansûr, I-III, Beyrut 1999/1419. Fığlalı, Ethem Ruhi, “Ali”, DİA, İstanbul 1989, II, 371. Fığlalı, Ethem Ruhi, “Hasan”, DİA, İstanbul 1997, XVI, 282-285.
  11. Fığlalı, Ethem Ruhi, “Hüseyin”, DİA, İstanbul 1998, XVIII, 518-521.
  12. Hamidullah, Muhammed, İslam Peygamberi, I-II, çev. Salih Tuğ, İstanbul 1980, I, 69. Harman, Ömer Faruk, “İsmâil”, DİA, İstanbul 2001. Humeydî, Ebû Bekir Abdullah b. Zübeyr el-Humeydî (219/834), el-Müsned, thk. Habîburrahmân el-A‟zamî, Dâru‟l-Kutubi‟l-İlmiyye, I-II, Beyrut t.y. İbn Abdilber, Ebû Ömer Yûsuf b. Abdillah b. Muhammed, el-İstî‟âb fî Ma‟rifeti‟l-Ashâb, thk. Ali Muhammed el-Bicâvî, I-IV, Kahire 1969. İbn Habîb, Ebû Ca‟fer Muhammed e