SavedAdd your journal

Journals / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2013 / Cilt: 13 - Sayı: 1

The Early Muslim Society’s Attitude towards the Handicapped

Saadet Asrı Model Toplum Tecrübesinin Engellilere İlişkin Kodları

Yusuf ACARA
Pages
131–171
Publication Date
2013-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is possible to summarize the teachings of the Prophet (pbuh) on handicapped in three points: Keeping them connected and inside social life, developing awareness about them, providing a functional integrity between them and society.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article tries to determine the early Muslim society’s attitude towards the handicapped.
📊
Key Findings & Data:We have established a base on real life stories of handicapped during that time to revive the spirit of this early generation by means of principles.
💡
Conclusion & Impact:It is possible to summarize the teachings of the Prophet (pbuh) on handicapped in three points: Keeping them connected and inside social life, developing awareness about them, providing a functional integrity between them and society.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Engelli sahâbîler · Hz. Peygamber · model toplum

Abstract

This article tries to determine the early Muslim society’s attitude towards the handicapped. We have established a base on real life stories of handicapped during that time to revive the spirit of this early generation by means of principles. Therefore, we have briefly mentioned the life story of handicapped companions of the Prophet (pbuh), their family life, marriage, children (if any), how they made a living, their psychological situation and if they fall into a depression and lastly how their disability affected their social life. It is possible to summarize the teachings of the Prophet (pbuh) on handicapped in three points: Keeping them connected and inside social life, developing awareness about them, providing a functional integrity between them and society.

Özet

Bu makalede, bizzat Allah’ın vahiyle müdahale ederek Hz. Muhammed’in önderliği ve örnekliğinde şekillendirdiği ve insanlığa ‘model toplum’ olarak sunduğu saadet asrı İslam cemaatinin engellilere ilişkin kodları tespit edilmeye çalışılmaktadır. Saadet asrı toplumunun günümüzde yeniden üretilebilmesi için gerekli olan temel ilkeler belirlenirken, daha ziyade yaşanmış engelli hayat hikâyelerinden hareket edilmiştir. Bunun için öncelikle engelli sahâbîlerin kısa hayat öyküleri araştırılarak, onların aile hayatları, evlilikleri, çocukları olup olmadıkları, maişetlerini nasıl temin ettikleri, özellikle sonradan engelli olanların psikolojik durumları, herhangi bir bunalıma düşüp düşmedikleri, sakatlıklarının sosyal ilişkilerini ne şekilde etkilediği gibi hususlar ortaya çıkarılmaya gayret edilmiştir. Hz. Peygamberin öğretisindeki engelliliğe ilişkin kodları, engellilerin sosyal hayatın içerisinde tutulması, toplumda engelli duyarlılığının oluşturulması ve engellilerin toplumla işlevsel bütünlüğünün sağlanması şeklinde üç madde halinde özetlemek mümkündür.

🔖

Cite This Article

ACARA, Y. (2013). The Early Muslim Society’s Attitude towards the Handicapped. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 131–171. https://ajindex.com/articles/657522

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Abdurrazzâk, Ebû Bekr İbn Hemmâm es-San'ânî, el-Musannef, Thk. Habîbu'r-Rahmân elA'zamî, II. Baskı, Beyrut 1403. Acar, Yusuf, Ölülere İbadet ve Kur’an, Konya 2011.
  2. Açıkel, Yusuf, ‘Hadisler Işığında Görme Engelliler ve Bazı Öneriler’, Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Yıl: 2010/2, Sayı: 25, s. 15-44.
  3. Aydınlı, Abdullah, ‘İbn Ümmi Mektûm’, DİA, İstanbul 1999, XX, 434-5. Aynî, Ebû Muhammed Mahmud b. Ahmed Bedruddîn, Umdetü’l-kârî şerh Sahîhı’l-Buhârî, Neşreden: Dâru İhyâi’-t-Türâsi’l-Arabî, Beyrut ts. Belâzurî, Ahmed b. Yahyâ, Ensâbü’l-eşrâf, Thk. Süheyl Zekkâr-Riyâd Ziriklî, I. Baskı, Beyrut 1996. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyn, es-Sünenü’l-kübrâ, Beyrut ts. Bezzâr, Ebû Bekr Ahmed b. Amr, el-Müsned (el-Bahru’z-zahhâr), Thk. Mahfûzurrahmân Zeynullah- Adil b. Sa’d, I. Baskı, Medine 1998-2009. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail, el-Câmiu’s-Sahîh, İstanbul 1981. ________, et-Târîhu’l-kebîr, Neşreden: Muhammed Abdulmuhit Hân, Dâiratü’l-Meârifi’lOsmâniyye, Haydarâbâd ts. ________, el-Edebü’l-müfred, Thk. Sümeyr b. Emin ez-Zührî, I. Baskı, Riyad 1998. Câhız, Ebû Osman Amr b. Hacer, el-Bursân ve’l-urcân ve’l-umyân ve’l-havlân, I. Baskı, Beyrut 1410. Çağrıcı, Mustafa, “Emir bi’l-Ma’ruf Nehiy ani’l-Münker”, DİA, İstanbul 1995, XI, 139. Çakan, İsmail L., ‘Amr b. Tufeyl’, DİA, İstanbul 1991, III, 93. ________, Seçme Hadisler, İstanbul 2008.
  4. Çakın, Kamil, ‘İtbân b. Mâlik’, DİA, İstanbul 2001, XXVII, 454. Çiçekana, Mehmet, Muaz b. Cebel: Hayatı ve Şahsiyeti, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslam Bilimleri Anabilimdalı İslam Tarihi Bilim Dalı, Konya 200 Dârakutnî, Ebu'l-Hasen Ali b. Ömer, es-Sünen, Thk. Abdullah Haşim Yemânî, Beyrut 19 Dârimi, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahmân, es-Sünen, Thk. Hüseyn Selim Esed, I. Baskı, Sudi Arabistan 2000.
  5. Döndüren, Hamdi, “İslâm’ın Engellilere Tanıdığı Kolaylıklar ve Ruhsatlar”, DİB “Engelliler Gerçeği ve İslam Sempozyumu”, Ankara 2003. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş’as, es-Sünen, İstanbul 1992. Ebû Nuaym, Ahmed b. Abdillah el-Isbahânî, Marifetü’s-sahâbe, Adil b. Yusuf, I. Baskı, Riyad 1998. Ebû Ya’lâ, Ahmed b. Ali el-Mevsılî, el- Müsned, Thk. Hüseyn Selim Esed, I. Baskı, Dımeşk 19 Ebû Yusuf, Yakub b. İbrahim, el-Âsâr, Thk. Ebu’l-Vefa, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut ts. Elbânî, Muhammed Nâsıruddin, Sahîh Câmi’i’s-Sağîr ve ziyâdetuh, el-Mektebü’l-İslamî, Beyrut ts. ________, Ehâdîs Mişkâti’l-Mesâbîh, III. Baskı, Beyrut 1985.
  6. Erul, Bünyamin, ‘Engelliler İle İlgili Hadislerin Analizi’, D