Journals / Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2022 / Cilt: - Sayı: 48

Pers Minyatürlerinde Mimari Mekânın Olay ve Eylem Bağlamında Bir Analizi

Pages
357–372
Publication Date
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda, mimari mekânı tarihsel ve biçimsel bakış açısıyla ele alan yöntemlere alternatif bir yöntem önerilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Resim sanatında mimari bir yapının salt biçimsel ve teknik özelliklerinin bir analizi, mekânın nasıl biçimlendiğini anlamaya yardımcı olsa da eylem ve mekân arasındaki yakın ilişkinin de ihmal edilmesine neden olabilir.
📊
Key Findings & Data:Dolayısıyla nakkaş Kemaleddin Behzad’ın iki minyatürü ve Le Corbuser’in Bursa Yeşil Cami eskizinde mekânı temsil yöntemi tarihsel, biçimsel veya tekniğe dayalı olmayan bir stratejiyle izlenmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda, mimari mekânı tarihsel ve biçimsel bakış açısıyla ele alan yöntemlere alternatif bir yöntem önerilmektedir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mimarlık · Minyatür Sanatı · Mekânsal Deneyim

Özet

Resim sanatında mimari bir yapının salt biçimsel ve teknik özelliklerinin bir analizi, mekânın nasıl biçimlendiğini anlamaya yardımcı olsa da eylem ve mekân arasındaki yakın ilişkinin de ihmal edilmesine neden olabilir. Bu durum, mekânı geometrik ilişkiler ağında idealize edilmiş normlarla sınırlandırmakta ve o mekânın nasıl deneyimlendiği hakkında fikir vermemektedir. Fakat bir mekân deneyimi, ancak beden ile mekân arasında kurulan ilişki ve iletişimle sağlanabilir. Bu makale, tarihsel sürecin bir kesitinde Pers kültürünün mekânı nasıl anladığına ve bir tür resim sanatı olan minyatürlerinde nasıl ifade ettiğine ışık tutmayı amaçlamaktadır. Dolayısıyla nakkaş Kemaleddin Behzad’ın iki minyatürü ve Le Corbuser’in Bursa Yeşil Cami eskizinde mekânı temsil yöntemi tarihsel, biçimsel veya tekniğe dayalı olmayan bir stratejiyle izlenmektedir. Resim sanatında mekân deneyiminin anlaşılabilmesi için bu çalışmada fenomenoloji tabanlı bir yorumlama yöntemi tercih edilmiştir. Martin Heidegger tarafından geliştirilen bu yorumlama yöntemi, Kartezyen düşünce geleneğini eleştirir ve insanın mekân ile olan ilişkisini bütüncül bir ontolojiye çıkarmayı hedefler. Bu bağlamda, bir mekânın bilinçsel bir inşasının ve temsilinin o mekânın nasıl deneyimlendiğine bağlı olduğu fikri bu makalenin temel argümanıdır. Bu yaklaşım şekli, Pers minyatürlerini olay, eylem ve mekân yönünden araştırmak için bir model olabilir. Bu bağlamda, mimari mekânı tarihsel ve biçimsel bakış açısıyla ele alan yöntemlere alternatif bir yöntem önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

DÜNDAR, Z., DEMİREL, E. (2022). Pers Minyatürlerinde Mimari Mekânın Olay ve Eylem Bağlamında Bir Analizi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: - Sayı: 48, 357–372. https://ajindex.com/articles/653902

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Altuntaş, H. (2005). Kur'an-ı Kerim Meâli (Vol. 30). Diyanet İşleri Başkanlığı. Aşrafi, M. (1988). İran'da Resmin Edebiyatla Eşzamanlılığı. Çev: Rouin Pakbaz. Tahran: Negah Yayınları.
  2. Barry, M. A. (2004). Figurative art in medieval Islam and the riddle of Bihzad of Herat (1465-1535).
  3. Flammarion. Brend, B. (2014). The Khamsah of Nizami: a Timurid masterpiece. https://blogs.bl.uk/asian-and-african/2014/05/the-khamsah-of-nizami-a-timurid-masterpiece.html [Accessed: 25 May 2019].
  4. Corbusier, L., & Gresleri, G. (2002). Voyage d'Orient: carnets. Electa architecture. Çüçen, A. K. (2012). Martin Heidegger: varlık ve zaman. Sentez Yayıncılık. Demirel, E., & Dündar, Z. (2018). Bihzâd’ın Minyatürleri: Minyatür Sanatında Zaman ve Mekânın İnşasına Dair İki Örnek. Sanat Yazıları 39, 249-262.
  5. Emir, N. E. (2018). Lifting the veil from the face of depiction: Middle Eastern miniature painting in light of sufism and phenomenology. Doktora Tezi, University of Amsterdam. Ettehad, A. Iranian Storytellers. http://www.contemporarypractices.net/essays/volume%20XVI/V16_05_IRANIAN%20STORY%20TELLERS.pdf [Accessed: 12 January 2021].
  6. Ganjavi, N. Khamsah. Digitised manuscripts. https://www.bl.uk/manuscripts/Viewer.aspx?ref=or_6810_f098v [Accessed: 20 September 2021].
  7. Grignon, I. (1996). Remarks on the concept of pictorial space in Islamic painting.” METU JFA 16 45-57.
  8. Günaltay, Ş. (1922). Islam tarihi. Evkav-i İslamiye Matbaası. Hattstein, M. (Ed.). (2007). İslam: sanatı ve mimarisi. Literatür Yayıncılık. Hillenbrand, R. (1992). The Uses of Space in Timurid Painting. Timurid Art and Culture: Iran and Central Asia in the Fifteenth Century, 76-102. https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bursa/gezilecekyer/yesil-cami [Accessed: 5 February 2022]. İbn Arabî, M. (1971). Fususu'l-Hikem, çev. M. Gençosman, İstanbul.
  9. Kahraman, B. (1994). Heft Peyker Çevirileri ve Ali Şir Nevai’nin Seb’ai Seyyare’si. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, (9-10), 345-366.
  10. Khan, O., & Hannah, D. (2008). Performance/architecture: an interview with Bernard Tschumi. Journal of Architectural Education, 61(4), 52-58. DOI: 10.1111/j.1531-314X.2008.00187.x Le Corbusier. (2018).
  11. Mimarlık Öğrencileriyle Söyleşi, Çev: Samih Rifat. Yapı Kredi Yayınları,
  12. İstanbul.
  13. Leatherbarrow, D. (2015). Topographical stories: studies in landscape and architecture. University of Pennsylvania Press.
  14. Subtelny, M. E. (1988). Socioeconomic Bases of Cultural Patronage under the Later Timurids. International Journal of Middle East Studi