Journals / İnfeksiyon Dergisi / 2004 / Cilt: 18 - Sayı: 3

Enterokokların antibiyotiklere direnç oranlarının araştırılması

Pages
287–292
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak,.hastanelerin uygun şekilde ampirik antibiyotik tedavi kullanım politikalarını oluşturabilmeleri için bakterilerin antibiyotik direnç oranlarını düzenli bir şekilde izlemeleri gerekmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, klinik kökenli enterokokların antibiyotiklere direnç durumunu saptamak idi.
📊
Key Findings & Data:Temmuz 2001-Mayıs 2002 tarihleri arasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Merkez Klinik Mikrobiyoloji Laboratuvarı'nda üretilen 100 farklı enterokok susunun 11 antimikrobiyal ilaca karşı duyarlılıkları değerlendirildi.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak,.hastanelerin uygun şekilde ampirik antibiyotik tedavi kullanım politikalarını oluşturabilmeleri için bakterilerin antibiyotik direnç oranlarını düzenli bir şekilde izlemeleri gerekmektedir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2001 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmanın amacı, klinik kökenli enterokokların antibiyotiklere direnç durumunu saptamak idi. Temmuz 2001-Mayıs 2002 tarihleri arasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Merkez Klinik Mikrobiyoloji Laboratuvarı'nda üretilen 100 farklı enterokok susunun 11 antimikrobiyal ilaca karşı duyarlılıkları değerlendirildi. Suşların %73'ü Enterococcus faecalis, %17'si E. faecium, %8'i E. duransve %2'si E. avium idi. Antimikrobiyal duyarlılık testleri disk difüzyon yöntemi ile yapıldı. Ayrıca vankomisine dirençli bulunan kökenlerde MİK değerini saptamak için agar tarama yöntemi ve direnç genotipini saptamak için polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi kullanıldı. Enterococcus faecalis ve E. faecium türlerinin, sırasıyla, antibiyotiklere direnç oranları ampisilin %11 ve %77, tetrasiklin %67 ve %71, siprofloksasin %15 ve %59, levofloksasin %8 ve %47, norfloksasin %41 ve %53, eritromisin %34 ve %77, kloramfenikol %30 ve %35, rifampin %58 ve %65 olarak saptandı. Enterococcus faecalis'te yüksek düzey gentamisin direnci %8 oranında bulunurken, £ faecium'tia %41 oranında direnç saptandı. Sadece beyin-omurilik sıvısından üretilen bir E. faecalis kökeninde vankomisin ve teikoplanine karşı direnç görüldü. Sonuç olarak,.hastanelerin uygun şekilde ampirik antibiyotik tedavi kullanım politikalarını oluşturabilmeleri için bakterilerin antibiyotik direnç oranlarını düzenli bir şekilde izlemeleri gerekmektedir.

🔖

Cite This Article

SULTAN, N., AKCA, G., KAÇMAZ, B. (2022). Enterokokların antibiyotiklere direnç oranlarının araştırılması. İnfeksiyon Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 3, 287–292. https://ajindex.com/articles/651753

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Derbentti Ş. Çoğul antibiyotik dirençli enterokoklar ve hastanelerdeki önemi. Aktüel Tıp Dergisi 2002; 1: 5-8
  2. Robert C, Moellering JR. Enterococcus species, Streptococcus bovis and Leuconostoc species. In: Mandell GL, Bennett JE, Dolin R, eds. Mandell, Douglas and Bennett's Principles and Practice of Infectious Diseases. Philadelphia: Churchill Livingstone, 2000: 2147-66
  3. Cetinkaya Y, Falk P, Mayhall CG. Vancomycin-resistant enterococci. Clin Microbiol Rev 2000; 13: 686-707
  4. Gold HS, Moellering RC. Antimicrobial-drug resistance. N EnglJ Med 1996; 335:1445-53
  5. Facklam RR, Collins MD. Identification of Enterococcus species from human infections by a conventional test scheme. J Clin Microbiol 1989; 27:731-4
  6. Perlada DE, Smulian AG, Cushion WIT. Molecular epidemiology and antibiotic susceptibility of enterococci in Cincinnati, Ohio: a prospective citywide survey. J Clin Microbiol 1997; 35: 2342-7
  7. Chenoweth CE, Schaberg DR. Enterococcus species. In: Mayhall CG, ed. Hospital Epidemiology and Infection Control. 2nd ed. New York: Lippincott Williams and Wilkins, 1999: 395-405
  8. Barisic Z, Punda-Polic V. Antibiotic resistance among strains isolated from clinical specimens. Int J Antimicrob Agents 2000; 16: 65-8
  9. Udo EE, Al-Sweih N, John P, Chugh TD. Antibiotic resistance of enterococci isolated at a teaching hospital in Kuwait. Diagn Microb Infect Dis 2002; 43: 233-8
  10. Wong AH, Wenzel RP, Edmond MB. Epidemiology of bacteriuria caused by vancomycin-resistant enterococci - a retrospective study. Am J Infect Control 2000; 28: 277-81
  11. Woodford N, Morrison D, Johnson AP, George RC. Antimicrobial resistance amongst enterococci isolated in the United Kingdom: a reference laboratory perspective. J Antimicrob Chemother 1993; 32: 344-6
  12. Gordon S, Swenson JM, Hill BC, et al. Antimicrobial susceptibility patterns of common and unusual species of enterococci causing infections in the United States. J Clin Microbiol 1992; 30: 2373-8
  13. Akan Ö, Kanra G, Ecevit Z, Ceyhan M, Seçmeer G, Berkman E. Antibiotic susceptibilities of enterococci isolated from Turkish children. Turkish Journal of Pediatrics 1997; 39:13-7
  14. Williamson R, Le Bouguenec C, Gutmann L, Horaud T. One or two low affinity penicillin-binding proteins may be responsible for the range of susceptibility of Enterococcus faeciumXo benzylpenicillin. J Gen Microbiol1985; 131:1933-40
  15. Fontana R, Aldegheri M, Ligozzi M, Lopez H, Sucari A, Satta G. Over production of a low-affin