Journals / Kader / 2016 / Cilt: 14 - Sayı: 2

YARATMA VE GÂYELİLİK BAĞLAMINDA MUTEZİLENİN FAYDA TEORİSİ

Journal
Kader
Pages
343–360
Publication Date
2016-09-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu fayda nihai anlamda öteki dünyada insanın sonsuz nimetlere kavuşması şeklinde kendini gösterir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu makalede Mutezile kelam ekolünde yaratma ve gâyelilik sorunu ve bu sorunun çözümü olarak sunulan fayda teorisi incelenmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu teoriye göre Allah bir varlığı ya “faydalandırmak” veya kendisinden “faydalanılmak” veyahut her iki gayeyi birlikte gerçekleştirmek için yaratır.
💡
Conclusion & Impact:Bu fayda nihai anlamda öteki dünyada insanın sonsuz nimetlere kavuşması şeklinde kendini gösterir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mutezile · Yaratılış · Gaye

Özet

Bu makalede Mutezile kelam ekolünde yaratma ve gâyelilik sorunu ve bu sorunun çözümü olarak sunulan fayda teorisi incelenmektedir. Bu teoriye göre Allah bir varlığı ya “faydalandırmak” veya kendisinden “faydalanılmak” veyahut her iki gayeyi birlikte gerçekleştirmek için yaratır. Dünyevi ve uhrevi bütün faydaları içine alan bu teori, en geniş anlamıyla cömert ve iyilik sahibi tanrının bütün yaptıklarında insanın faydasını, iyiliğini ve mutluluğunu amaçladığını ifade eder. Mutezile ekolü Allah’ın fiillerinde mutlaka bir gaye ve hikmetin bulunması gerektiğini söyler. Çünkü onlara göre, gaye ve hikmetten yoksun fiiller boş ve anlamsızdır. Mutezile, Allah’ın yaratmasındaki gaye ve hikmetin fayda olabileceğini savunur. Ancak Allah her bakımdan tam ve mükemmeldir. Bu sebeple Allah faydalanmaya muhtaç değildir. Öyle ise yaratmadaki fayda insanlara aittir. Bu fayda nihai anlamda öteki dünyada insanın sonsuz nimetlere kavuşması şeklinde kendini gösterir.

🔖

Cite This Article

ARSLAN, H. (2016). YARATMA VE GÂYELİLİK BAĞLAMINDA MUTEZİLENİN FAYDA TEORİSİ. Kader, Cilt: 14 - Sayı: 2, 343–360. https://ajindex.com/articles/64859

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Arslan, Hulusi, ‚Mutezileye Göre İyilik ve Kötülük (Husn ve Kubh) Problemi‛, doktora tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2000.
  2. Arslan, Hulusi, Mâturidî’de İnsan’ın Yaratılış Hikmeti, Malatya: 2013.
  3. Aslan, İbrahim, Kadı Abdulcebbar’a Göre Dinin Akli ve Ahlaki Savunusu, Ankara: Otto yay., 2014.
  4. Atay, Hüseyin, Arapça Türkçe Büyük Lügat, Ankara: 1964
  5. Aydın, Hüseyin, Yaratılış ve Gâyelilik, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2004.
  6. Cihad, Tunç, ‚Bişr b. Mu’temir‛, Diyanet İslam Ansiklopedisi (DİA), VI, 223- 224. Cüveynî, İmâmu’l-Harameyn Ebi’l-Meâlî Abdilmelik, Kitâbu’l-İrşâd, thk. Esad Temim, Beyrut: 1992. Eşarî, Ebu’l-Hasan, EMâkâlâtu’l-İslâmiyyîn ve İhtilâfu’l-Musallîn, thk. Muhammed Muhiddîn Abdulhamîd, Beyrut, 1995. Eşarî, Ebu’l-Hasan, el-Makâlâtu’l-İslâmiyyîn ve İhtilâfu’l-Musallîn, tsh. Helmut Ritter, Wıezbaden, 1980.
  7. İbn Hümam, Kemal, Kitâbu’l-Müsâyere, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1979. İbn Manzûr, Lisanu’l-Arab, Kâhire: Dâru’l-Meârif, ts. İbn Murtazâ, Ahmed b. Yahyâ, Kitâbu’l-Kalâid fî Tashîhi’l-Akâid, thk. Alber Nasri Nâder, Beyrut: Dâru’l-Meşrık, 1986. İbn Sîde, Ebulhasen Ali b. İsmail b. Seyde, el-Muhkem ve’l-Muhîtu’l-A‘zam, thk. Abdulhamid Hendâv’i, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2000.
  8. İbrahim Mustafa, Mu’cemu’l-Vasît, Tahran: ts. Kadı Abdulcebbâr, el-Muğnî XIV, (el-Aslah, İstihkâku’z-Zemm, et-Tevbe), thk. Mustafa es-Sîkâ,, Kâhire: el-Müessesetü’l-Mısrıyyetü’l-Âmme, 1965. Kadı Abdulcebbâr, el-Muğnî XI, (et-Teklîf), thk. Muhammed Ali en-Neccâr- Abduhalîm en-Neccâr, Kâhire: el-Müessesetü’l-Mısrıyyetü’l-Âmme, 1965. Kadı Abdulcebbâr, el-Muğnî XIII, (Lütuf), thk. Ebulleylâ Afîfî, Kâhire: Dâru'l- Kütübi’l-Mısrıyye, 1962. Kadı Abdulcebbâr, el-Muğnî VI/I, (et-Ta’dîl ve’t-Tecvîr) thk. Ahmed Fuâd el- Ehvânî, Kâhire: el-Müessesetü’l-Mısrıyyetü’l-Âmme, 1962. Kadı Abdulcebbâr, el-Muhît bi’t-Teklîf, thk. Ömer es-Seyyid Azmi, Kâhire, 1965. Kadı Abdulcebbâr, Şerhu’l-Usûli’l-Hamse, thk. Abdulkerim Osman, Kâhire: Mektebetu’l-Vehbe,1988.
  9. Öge, Sinan, Allah’tan Âleme İlâhî Fiiller, Ankara: Araştırma Yay., 2009.
  10. Özdemir, Metin, İslâm Kelamında Kötülük Problemi, İstanbul: 2001. Sâbûnî, Nureddîn, Mâturîdiyye Akâidi, çev. Bekir Topaloğğlu, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1979. Şâtıbî, İbrahim b. Musâ b. Muhammed, el-Muvâfkât (İslâmî İlimler Metodolojisi), çev. Mehmed Erdoğan, İstanbul: İz Yayınları, 1990. Şehristânî, Muhammed Abdulkerîm b. Ebî Bekir Akmed, Nihâyetü’l-İkdâm, tsh. Alfred Gaülasme, London: 1934. Şehristânî, Muhammed b