Journals / Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 58 - Sayı: 1

From Consultation to Solidarity: Shūrā as an Activation Code of Individual and Social Potentials

‘Danışma’dan Dayanışma’ya: Bireysel ve Sosyal Potansiyellerin Aktivasyon Kodu Olarak Şûrâ

Pages
109–146
Publication Date
2022-11-04
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Here I attempt to show the key role that shūrā, when realized, can assume in finding out and resolving the problems of humanity in general and those of the Muslim part of the world in particular

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Potentials Shūrā amounts to consulting someone else’s knowledge and experience in situations where it becomes challenging to find a solution to problems.
📊
Key Findings & Data:It appears to be an active power in achieving “the right knowledge leading to the right act,” which is in a dormant state in both the individual and the society.
💡
Conclusion & Impact:Here I attempt to show the key role that shūrā, when realized, can assume in finding out and resolving the problems of humanity in general and those of the Muslim part of the world in particular
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Potentials Shūrā amounts to consulting someone else’s knowledge and experience in situations where it becomes challenging to find a solution to problems. It appears to be an active power in achieving “the right knowledge leading to the right act,” which is in a dormant state in both the individual and the society. Such a multifaceted concept of shūrā must be considered in connection with certain fundamental principles in the Qur’an such as tawhid, justice, trustworthiness, freedom and responsibility. The indispensability of shūrā can be based on the strong Qur’anic urge to implement it, the nature of man, and the social needs. Taken as such, it is not only a concept that works in the political arena, but it proves to be effective in almost every aspect of life. Here I attempt to show the key role that shūrā, when realized, can assume in finding out and resolving the problems of humanity in general and those of the Muslim part of the world in particular

Özet

Karşılaşılan sorunların çözümünün zorlaştığı durumlarda bir başkasının bilgi ve tecrübesine danışmayı ifade eden şûrâ, İslam siyaset düşüncesi bağlamında sıklıkla referansta bulunulan bir kavram olagelmiştir. Bununla birlikte anlam çerçevesi sosyo-politik bir bağlama hapsedilemeyecek ölçüde geniştir. Kur'an'daki kullanımı iyice tetkik edildiğinde, şûrânın hem birey hem de toplumda gizil ve sönük bir durumda bulunan "doğru amele yönlendirecek doğru bilgiyi" elde etmede son derece önemli aktif bir güç olarak konumlandırıldığı görülmektedir. Bu haliyle şûrâ, tevhid, adalet, emanet, hürriyet ve sorumluluk gibi temel Kur'anî ilkelerle birlikte düşünülmesi gereken çok yönlü bir olgudur. Bu makalede şûrâ kavramının, bütün bu delalet çerçevesi dikkate alınarak temellendirilmesinden pratik uygulamalara kadar çok yönlü olarak tetkik edilmekte, fiiliyat geçirildiği takdirde genel anlamda insanlığın özelde de İslam coğrafyasının karşılaştığı sorunların çözümünde üstlenebileceği kilit rolün mahiyetine dikkat çekilmektedir

🔖

Cite This Article

ŞAHİNALP, H. (2022). From Consultation to Solidarity: Shūrā as an Activation Code of Individual and Social Potentials. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 58 - Sayı: 1, 109–146. https://ajindex.com/articles/648581

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Acar, Mustafa, Ömer Demir. Sosyal Bilimler Sözlüğü. İstanbul: Ağaç Yayınları, 1992.
  2. Ağaoğulları, Mehmet Ali. Kent Devletinden İmparatorluğa. Ankara: İmge Kitabevi, 1994
  3. Akçam, Taner. İşkenceyi Durdurun! İnsan Hakları ve Marksizm. İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 1991.
  4. Aksu, Ali. “Asr-ı Saadet, Hulefâ-i Râşidîn ve Emevîler Döneminde Fikir Hürriyeti Üzerine Bazı Mülâhazalar (İstişare, Emri bi’l-Ma’ruf Nehyi ani’l-Münker ve Muhalefet Kavramları Bağlamında),” Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 5:2 (2001), ss.203-228.
  5. Akyüz, İsmail. “İslam’da Dinî Pratiklerin Toplumsal Dayanışmaya Etkisi,” JASS International Journal of Social Science 25-1 (2014), ss.461-482.
  6. Akyüz, Vecdi. Kur’an’da Siyasî Kavramlar. İstanbul: Kitabevi, 1998.
  7. Altıntaş, Ramazan. “İmam-ı Mâturîdî’de Din-Siyaset İlişkileri,” Milel ve Nihal 7:2 (2010), ss.53-66. Ammāra, Muḥammed. İslâm ve İnsan Hakları. Terc. Asım Kanar. İstanbul: Denge Yayınları, 1992. ----------. el-İslām ve Ḥuḳūḳu’l-İnsān: Ḍarūrāt. Lā Ḥuḳūḳ. El-Kuveyt: el-Meclisu’- l-Vaṭan li-s̠-S̠ekāfeti ve’l-Funūn ve’l-Ādāb, 1405/1985.
  8. Anay, Harun. “Celâleddin Devvânî Hayatı, Eserleri, Ahlâk ve Siyaset Düşüncesi,” Yayınlanmamış doktora tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul, 1994.
  9. Ardoğan, Recep. “İnsan Haklarına Saygının Yükseltilmesinde İslâmî Teolojinin Rolü, 144 Hacer Şahinalp Bābill, Maḥmūd. İslam’da Şûrâ. Terc. Nihat Armağan & Kemal Çobanbeyli. İstanbul: Fikir Yayınları, 1985. el-Baġdād, Aḥmed Mubārak. “Mâverdî’nin Siyasî Düşüncesinde İnsan ve Toplum,” terc. Mustafa Sarıbıyık, Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 5:2 (2003), ss.77-99. el-Buḫārī, Muḥammed b. İsmāīl Ebū Abdillah. el-Cāmiu’l-Musnedu’ṣ-Ṣaḥīḥu’lMuḫtaṣar. Tah. Muḥammed Zuheyr b. Nāṣir en-Nāṣir. Beyrut: Dāru Ṭavḳi’n-Necāh, 1422/2001.
  10. Birand, Kâmıran. “İnsanlığın Sırrı,” Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 9:1 (1961), ss.25-37. ----------. İlk Çağ Felsefesi Tarihi. Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi Yayınları,1987.
  11. Çuhadar, Mustafa. “Kur’an-ı Kerim’de İnsan,” Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3:2 (2014), ss.373-386.
  12. Dindar, Bilal. “Sokrates ve J. Poul Sartre Felsefesinde İnsan,” Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 1:1 (1986), ss.77-86.
  13. Doğan, Mehmet. Büyük Türkçe Sözlük. İstanbul, 2001.
  14. Durmuş, Zülfikar. “Sosyal Dayanışmanın Sağlanmasında Kur’an’ın Öngördüğü İdeal Model: Îsâr,” Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 3:1 (2003), ss.17-27.
  15. Düzgün, Şaban Ali. “İnsan Onuru Ve Toplumsal Yaşam İçin Et