SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2016 / Cilt: 6 - Sayı: 45

Türkiye’de Kendini Toparlama Gücü Konusunda Yapılmış Araştırmaların İncelenmesi

Şerife IŞIK
Pages
65–76
Publication Date
2016-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; araştırmaların en çok 2010 ile 2014 yılları arasında yapıldığı, “Resilience” kavramının Türkçe karşılığı konusunda farklılıklar olduğu, bu kavramın Türkçe karşılığı olarak Psikolojik Sağlamlık, Psikolojik Dayanıklılık, Yılmazlık ve Kendini Toparlama Gücü kavramlarının kullanıldığı, araştırmaların büyük bir çoğunluğunda “risk faktörüne” yer verilmediği ve genellikle tarama modelinde gerçekleştiği, örneklem grubu olarak ergenler, üniversite öğrencileri ve yetişkinler üzerinde gerçekleştirildiği ortaya çıkmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, kendini toparlama gücü ile ilgili 2004-2014 yılları arasında Türkiye’de yapılmış lisansüstü tezleri ve ULAKBİM Ulusal Veri Tabanında indeksli dergilerde yayımlanmış araştırmaları incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada 56 lisansüstü tez ve ULAKBİM Ulusal Veri Tabanında indeksli dergilerde yayımlanan 21 araştırma incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; araştırmaların en çok 2010 ile 2014 yılları arasında yapıldığı, “Resilience” kavramının Türkçe karşılığı konusunda farklılıklar olduğu, bu kavramın Türkçe karşılığı olarak Psikolojik Sağlamlık, Psikolojik Dayanıklılık, Yılmazlık ve Kendini Toparlama Gücü kavramlarının kullanıldığı, araştırmaların büyük bir çoğunluğunda “risk faktörüne” yer verilmediği ve genellikle tarama modelinde gerçekleştiği, örneklem grubu olarak ergenler, üniversite öğrencileri ve yetişkinler üzerinde gerçekleştirildiği ortaya çıkmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2004-2014 Verileri
⚙️Variables:Kendini toparlama gücü · risk faktörleri · araştırma

Özet

Bu araştırmanın amacı, kendini toparlama gücü ile ilgili 2004-2014 yılları arasında Türkiye’de yapılmış lisansüstü tezleri ve ULAKBİM Ulusal Veri Tabanında indeksli dergilerde yayımlanmış araştırmaları incelemektir. Bu araştırma nitel araştırmalar kapsamında yer alan bir doküman incelemesi çalışmasıdır. Araştırmada 56 lisansüstü tez ve ULAKBİM Ulusal Veri Tabanında indeksli dergilerde yayımlanan 21 araştırma incelenmiştir. İncelemeler sonucu toplanan verilerin yüzdeleri ve frekansları hesaplanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; araştırmaların en çok 2010 ile 2014 yılları arasında yapıldığı, “Resilience” kavramının Türkçe karşılığı konusunda farklılıklar olduğu, bu kavramın Türkçe karşılığı olarak Psikolojik Sağlamlık, Psikolojik Dayanıklılık, Yılmazlık ve Kendini Toparlama Gücü kavramlarının kullanıldığı, araştırmaların büyük bir çoğunluğunda “risk faktörüne” yer verilmediği ve genellikle tarama modelinde gerçekleştiği, örneklem grubu olarak ergenler, üniversite öğrencileri ve yetişkinler üzerinde gerçekleştirildiği ortaya çıkmıştır.

🔖

Cite This Article

IŞIK, Ş. (2016). Türkiye’de Kendini Toparlama Gücü Konusunda Yapılmış Araştırmaların İncelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 45, 65–76. https://ajindex.com/articles/64473

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akalın, H. (2005). Türkçe sözlük (10. bs.). Ankara:
  2. Türk Dil Kurumu. American Heritage. (2000). The American heritage dictionary of the English Language (4th ed.). Houghton Mifflin Company. Angulo-Macias, G. (2007). Resiliency despite poverty in childhood. A review of the literature (Unpublished Doctoral Thesis). Alliant International University, California. Bartone, P. T. ve Hystad, S. W. (2010) Increasing mental hardiness for stress resilience in operational settings. P. T. Bartone, B. H. Johnsen, J. Eid, J. M. Violanti ve J. C. Laberg (Eds.), Enhancing human performance in security operations: International and law enforcement perspective içinde (s. 257–272).
  3. Springfield, II: Charles C. Thomas. Bissonnette, M. (1998). Optimism, hardiness, and resiliency: A review of the literatüre. http://www.reachinginreachingout.com/documents/Optimism%20Hardiness%20and%20Resiliency.pdf adresinden erişildi. Bonanno, G. A. (2004). Loss, trauma, and human resilience: Have we underestimated the human capacity to thrive after extremely aversive events? American Psychologist, 59, 20-28.
  4. Bonanno, G. A. ve Mancini, A. D. (2008). The human capacity to thrive in the face of potential trauma. Pediatrics, 121, 369-375.
  5. Caspi, A., McClay, J., Moffitt, T. E., Mill, J., Martin, J., Craig, I. W.,. Poulton, R. (2002). Role of genotype in the cycle of violence in maltreated children. Science, 297(5582), 851-854.
  6. Collishaw, S., Pickles, A., Messer, J., Rutter, M., Shearer, C. ve Maugan, B. (2007). Resilience to adult psychopathology following childhood maltreatment: Evidence from a community sample. Child Abuse and Neglect, 31, 211-229.
  7. Csikszentmihalyi, M. (2009). The promise of positive psychology. Psychological Topics, 18 (2), 203-211.
  8. DuMont, K. A., Widom, C. S. ve Czaja, S. J. (2007). Predictors of resilience in abused and neglected children grown-up: The role of individual and neighborhood characteristics. Child Abuse and Neglect, 31, 255-274.
  9. Elder, G. H., Van Nguyen, ve T. Caspi, A. (1985). Linking family hardship to children's lives. Child Development, 56, 361-375.
  10. Farbet, E. W., Schwartz, J. A. J.,Schaper, P. E., Moonen, D. J. ve McDaniel, J. S. (2000). Resilience factors associated with adaptation to hıv disease. Psychosomatics, 41(2), 140-146.
  11. Garmezy, N. (1991). Resiliency and vulnerability to adverse developmental outcomes associated with poverty. American Behavioral Scientist, 34(4), 416-430.
  12. Griffin, J. P., Jr., Holliday, R. C., Frazier, E. ve Braithwaite, R. L. (200