SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2016 / Cilt: 6 - Sayı: 46

Adler Yaklaşımında Aile Danışmanlığı

Nazlı Büşra AKÇABOZAN
Zeynep HATİPOĞLU SÜMER
Pages
87–101
Publication Date
2016-10-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmanın, ailelerle çalışan uzmanların ve halen bu alanda eğitimini sürdüren bireylerin dikkatini Adler aile danışmanlığı yaklaşımına çekeceği ve bu yaklaşımla ilgili ileride yapılacak kuramsal ve uygulamalı araştırmalar için kaynak oluşturacağı düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Adler aile danışmanlığı yaklaşımı, aile danışmanlığı kuramları içerisinde köklü bir geçmişe sahiptir.
📊
Key Findings & Data:Bireylerin davranışlarının, amaçlarının ve sorunlarının kendi aile sistemleri içerisinde anlaşılabileceğini vurgulayan Adler aile danışmanlığının kuramsal çerçevesi ve uygulamaları alanyazında uzun yıllardır tartışılmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmanın, ailelerle çalışan uzmanların ve halen bu alanda eğitimini sürdüren bireylerin dikkatini Adler aile danışmanlığı yaklaşımına çekeceği ve bu yaklaşımla ilgili ileride yapılacak kuramsal ve uygulamalı araştırmalar için kaynak oluşturacağı düşünülmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Adler yaklaşımı · aile danışmanlığı · aile

Özet

Adler aile danışmanlığı yaklaşımı, aile danışmanlığı kuramları içerisinde köklü bir geçmişe sahiptir. Bireylerin davranışlarının, amaçlarının ve sorunlarının kendi aile sistemleri içerisinde anlaşılabileceğini vurgulayan Adler aile danışmanlığının kuramsal çerçevesi ve uygulamaları alanyazında uzun yıllardır tartışılmaktadır. Ancak bu yaklaşımın Türkiye’deki uygulamalarına ilişkin çalışmaların yetersiz olduğu görülmektedir. Bu nedenle, bu çalışmanın temel amacı, Adler aile danışmanlığı yaklaşımının temel ilkelerinin ve amaçlarının, danışma süreci basamaklarının, kullanılan uygulamaların ve tekniklerin gözden geçirilmesi ve Türk kültürü açısından uygulanabilirliğinin tartışılmasıdır. Bu çalışmanın, ailelerle çalışan uzmanların ve halen bu alanda eğitimini sürdüren bireylerin dikkatini Adler aile danışmanlığı yaklaşımına çekeceği ve bu yaklaşımla ilgili ileride yapılacak kuramsal ve uygulamalı araştırmalar için kaynak oluşturacağı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

AKÇABOZAN, N. B., SÜMER, Z. H. (2016). Adler Yaklaşımında Aile Danışmanlığı. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 46, 87–101. https://ajindex.com/articles/64467

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Abramson, Z. (2007). Adlerian family and couples therapy. The Journal of Adlerian Theory, Research and Practice, 63(4), 371-386.
  2. Adler, A. (1954). Understanding human nature. (W.B. Wolfe, Çev.). Greenwich: Fawcett Publications. (Orijinal yayın tarihi, 1927).
  3. Adler, A. (1957). The progress of mankind. The Journal of Individual Psychology, 13(1), 9-13. (Orijinal yayın tarihi, 1927).
  4. Adler, A. (1964). Social interest: A challenge to mankind. (J. Linton ve R. Vaughn, Çev.). New York: Capricorn Books. (Orijinal yayın tarihi, 1933).
  5. Adler, A. (1986). Social influences in child rearing. Individual Psychology: Journal of Adlerian Theory, Research ve Practice, 47(3), 317-329. (Orijinal yayın tarihi, 1914).
  6. Alessi, J. (1987). Encouraged parents-encouraging leaders: The key to successful parent study groups. The Journal of Individual Psychology, 43(2), 196-201.
  7. Ansbacher, H. L. ve Ansbacher R. R. (1956). The Individual Psychology of Alfred Adler: A systematic presentation in selections from his writings. Oxford: Basic Books. Ansbacher, H. L. (1991). The concept of social interest. Individual Psychology: Journal of Adlerian Theory, Research ve Practice, 47(1), 28-46.
  8. Aycan, Z. ve Eskin, M. (2005). Relative contributions of childcare, spousal support, and organizational support in reducing work–family conflict for men and women: The case of Turkey. Sex roles, 53(7-8), 453-471.
  9. Bitter, J., R., Christensen, O. C., Main, F. O. ve Nicoll, W. G. (2011). An interrupted conversation: An interview with Dr. Oscar C. Christensen. The Journal of Individual Psychology, 67(3), 327-336.
  10. Bitter, J. B. ve Main, F. O. (2011). Adlerian family therapy: An introduction. The Journal of Individual Psychology, 67(3), 175-185.
  11. Bitter, J. R. (1991). Conscious motivations: An enhancement to Dreikurs’ goals of children’s misbehavior. The Journal of Individual Psychology, 47(2), 210-221.
  12. Bowen, M. (1978). Family treatment in clinical practice. New York: Jason Aronson. Broderick, C. B. ve Schrader, S. S. (2013). The history of professional marriage and family therapy. A. S. Gurman ve D. P. Kniskern ( Ed.), Handbook of family therapy içinde (s. 3-41).
  13. New York, NY: Routledge Campbell, N. A. ve Sutton Jr, J. M. (1983). Impact of parent education groups on family environment. Journal for Specialists in Group Work, 8(3), 126-132.
  14. Capuzzi, D. ve Gross, D. R. ( Ed.). (2014). Counseling and psychotherapy: Theories and interventions (5. Baskı). John Wiley & Sons. Carlson, J. ve Fullmer D. (1992). Family