Journals / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2017 / Cilt: 7 - Sayı: 47

Farkındalık Eğitim ve Uygulamalarının Terapistlerin Kişisel Yaşamlarına Etkisi: Bir Meta-Sentez Çalışması

Pages
117–134
Publication Date
2017-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu tür uygulamaların terapistlerin kişisel gelişim ve öznel iyilik haline olumlu katkılar sunduğu ancak söz konusu uygulamaların hayata geçirilme aşamasında ortaya çıkabilecek olası zorlukların hesaba katılarak alternatif müdahaleler ya da programlar geliştirilmesinin önemi dikkat çekmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışmanın amacı, ruh sağlığı alanında çalışan klinisyenlerin farkındalık uygulama ve eğitim deneyimleri ile bu uygulamaların kişisel iyilik hallerine etkisini inceleyen niteliksel çalışmaların sistematik bir şekilde bir araya getirilmesi ve bu çalışmaların bir meta sentezinin yapılmasıdır.Yöntem: Bu amaca uygun olarak Web of Science (SSCI, SCI, AHCI), Scopus, MEDLINE, PsycInfo ve PsycArticles veri tabanları belirlenen anahtar sözcüklerle (mindfulness; therapist; psychotherapist; counselor; counsellor) sistematik bir şekilde taranmış ve ilişkili olabilecek yayınlar seçilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Klinisyenlerin ya da klinisyen adaylarının farkındalık uygulamaları ve farkındalık eğitimini incelemeye yönelik olarak yürütülmüş 13 niteliksel araştırma çalışmaya dâhil edilmiştir.Söz konusu çalışmalar Timulak’ın (2009) önerdiği “niteliksel betimsel-yorumlayıcı analiz” yöntemi ile incelenmiş ve sonuçlar “ikincil bir niteliksel çalışma” olarak yani niteliksel çalışmaların nitel analizi şeklinde rapor edilmiştir.Bulgular: Çalışma sonucunda birincil niteliksel analizlere paralel olarak “farkındalık”, “kabul”, “bakım” gibi temalar öne çıksa da, birincil çalışmaların çok da üzerinde durmadığı önemli özellikler de gözlemlenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu tür uygulamaların terapistlerin kişisel gelişim ve öznel iyilik haline olumlu katkılar sunduğu ancak söz konusu uygulamaların hayata geçirilme aşamasında ortaya çıkabilecek olası zorlukların hesaba katılarak alternatif müdahaleler ya da programlar geliştirilmesinin önemi dikkat çekmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2009 Verileri
⚙️Variables:Farkındalık · Meta-Sentez · Terapist Gelişimi

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ruh sağlığı alanında çalışan klinisyenlerin farkındalık uygulama ve eğitim deneyimleri ile bu uygulamaların kişisel iyilik hallerine etkisini inceleyen niteliksel çalışmaların sistematik bir şekilde bir araya getirilmesi ve bu çalışmaların bir meta sentezinin yapılmasıdır.Yöntem: Bu amaca uygun olarak Web of Science (SSCI, SCI, AHCI), Scopus, MEDLINE, PsycInfo ve PsycArticles veri tabanları belirlenen anahtar sözcüklerle (mindfulness; therapist; psychotherapist; counselor; counsellor) sistematik bir şekilde taranmış ve ilişkili olabilecek yayınlar seçilmiştir. Klinisyenlerin ya da klinisyen adaylarının farkındalık uygulamaları ve farkındalık eğitimini incelemeye yönelik olarak yürütülmüş 13 niteliksel araştırma çalışmaya dâhil edilmiştir.Söz konusu çalışmalar Timulak’ın (2009) önerdiği “niteliksel betimsel-yorumlayıcı analiz” yöntemi ile incelenmiş ve sonuçlar “ikincil bir niteliksel çalışma” olarak yani niteliksel çalışmaların nitel analizi şeklinde rapor edilmiştir.Bulgular: Çalışma sonucunda birincil niteliksel analizlere paralel olarak “farkındalık”, “kabul”, “bakım” gibi temalar öne çıksa da, birincil çalışmaların çok da üzerinde durmadığı önemli özellikler de gözlemlenmiştir. Buna göre farkındalık odaklı eğitim ve uygulamaların zorlukları da ayrı bir tema olarak öne çıkmaktadır.Tartışma: Farkındalık odaklı eğitim ve uygulamalar hasta ve danışanlar için önemli olduğu kadar terapistler için de çeşitli açılardan önem arz etmektedir. Bu tür uygulamaların terapistlerin kişisel gelişim ve öznel iyilik haline olumlu katkılar sunduğu ancak söz konusu uygulamaların hayata geçirilme aşamasında ortaya çıkabilecek olası zorlukların hesaba katılarak alternatif müdahaleler ya da programlar geliştirilmesinin önemi dikkat çekmektedir.

🔖

Cite This Article

GÜLÜM, İ. V. (2017). Farkındalık Eğitim ve Uygulamalarının Terapistlerin Kişisel Yaşamlarına Etkisi: Bir Meta-Sentez Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 47, 117–134. https://ajindex.com/articles/64460

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Baer, R. A. (2003). Mindfulness training as a clinical intervention: A conceptual and empirical review. Clinical Psychology: Science and Practice, 10(2), 125–143.
  2. Baijal, S., Jha, A. P., Kiyonaga, A., Singh, R. ve Srinivasan, N. (2011). The influence of concentrative meditation training on the development of attention networks during early adolescence. Frontiers in Psychology, 2, 1-9. doi:10.3389/fpsyg.2011.00153 Baker, E. K. (2003). Caring for ourselves: A therapist’s guide to personal and professional well-being. Washington, DC: American Psychological Association. Boellinghaus, I., Jones, F. W. ve Hutton, J. (2013). Cultivating Self-Care and Compassion in Psychological Therapists in Training: The Experience of Practicing Loving-Kindness Meditation. Training and Education in Professional Psychology, 7(4), 267-277. doi:10.1037/a0033092 Braun, V. ve Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. doi:10.1191/1478088706qp063oa Brown, K., Ryan, R. M. ve Creswell, J. (2007). Mindfulness: Theoretical foundations and evidence for its salutary effects. Psychological Inquiry, 18(4), 211–237. doi:10.1080/10478400701598298 Brown, K.W. ve Ryan, R. M. (2004). Perils and promise in defining and measuring mindfulness. Clinical Psychology:Science and Practice, 11, 242-248.
  3. Chambers, R., Lo, B. C. Y. ve Allen, N. B. (2007). The impact of intensive mindfulness training on attentional control, cognitive style, and affect. Cognitive Therapy and Research, 32, 303-322. doi:10.1007/s10608-007- 9119-0
  4. Chrisman, J. A., Chambers Christopher, J. ve Lichtenstein, S. J. (2009). Qigong as a mindfulness practice for counseling students: A qualitative study. Journal of Humanistic Psychology, 49(2), 236-257. doi:10.1177/0022167808327750 Christopher, J. C. ve Maris, J. A. (2010). Integrating mindfulness as self-care into counselling and psychotherapy training. Counselling & Psychotherapy Research, 10(2), 114-125. doi:10.1080/14733141003750285 Christopher, J. C., Chrisman, J. A., Trotter-Mathison, M. J., Schure, M. B., Dahlen, P. ve Christopher, S. B. (2011). Perceptions of the Long-Term Influence of Mindfulness Training on Counselors and Psychotherapists: A Qualitative Inquiry. Journal of Humanistic Psychology, 51(3), 318-349. doi:10.1177/0022167810381471 Christopher, J. C., Christopher, S. E., Dunnagan, T. ve Schure, M. (2006). Teaching self-care through mindfulness practices: The application of yoga, meditation, and qigong to c