Journals / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2017 / Cilt: 7 - Sayı: 48

Aşk Biçemleri, İlişki Doyumu ve Yalnızlık: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Çalışma

Pages
0–0
Publication Date
2017-10-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu durum yalnızlık duygusunun, toplulukçu kültürlerde aşk ve romantik ilişkiden görece bağımsız olabileceğinin bir işareti olarak değerlendirilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yalnızlık, bireylerin iyi oluşunu olumsuz etkileyen fakat aşk ve ilişki doyumu ile azalan bir durum olarak değerlendirilmektedir çoğunlukla.
📊
Key Findings & Data:Ancak son dönemde romantik ilişkilerin yalnızlık duygusunu ortadan kaldırmayabileceğini gösteren çalışmalar aşk ve yalnızlık ilişkisine farklı bir bakış açısı getirmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu durum yalnızlık duygusunun, toplulukçu kültürlerde aşk ve romantik ilişkiden görece bağımsız olabileceğinin bir işareti olarak değerlendirilmektedir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Aşk Biçemleri · İlişki Doyumu · Yalnızlık

Özet

Yalnızlık, bireylerin iyi oluşunu olumsuz etkileyen fakat aşk ve ilişki doyumu ile azalan bir durum olarak değerlendirilmektedir çoğunlukla. Ancak son dönemde romantik ilişkilerin yalnızlık duygusunu ortadan kaldırmayabileceğini gösteren çalışmalar aşk ve yalnızlık ilişkisine farklı bir bakış açısı getirmektedir. Bu çalışmada da üniversite öğrencilerinin aşk biçemlerinin yalnızlığı doğrudan ve ilişki doyumları aracılığı ile yordayıp yordamadığını değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalında öğrenim gören 125 öğrenciye UCLA yalnızlık ölçeği, ilişki doyumu ölçeği ve aşka ilişkin tutumlar ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde faktör analizi ve yapısal eşitlik modellemesi kullanılmıştır. Sonuçlar tutkulu aşkın yalnızlığı azalttığını, ilişki doyumunu artırdığını, oyun gibi aşkın yalnızlığı artırdığını, ilişki doyumunu düşürdüğünü, ilişki doyumunun da yalnızlığı azalttığını göstermektedir. Bununla birlikte, tutkulu aşk, oyun gibi aşk ve ilişki doyumunun yalnızlık üzerindeki etkisinin oldukça zayıf olduğu görülmektedir. Bu durum yalnızlık duygusunun, toplulukçu kültürlerde aşk ve romantik ilişkiden görece bağımsız olabileceğinin bir işareti olarak değerlendirilmektedir.

🔖

Cite This Article

TÜRK, E. G., YILDIZ, A. D. (2017). Aşk Biçemleri, İlişki Doyumu ve Yalnızlık: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Çalışma. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 48, 0–0. https://ajindex.com/articles/64450

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Andersson, L. (1982). Interdisciplinary study of loneliness-with evaluation of social contacts as a means towards improving competence in old age. Acta Sociologica, 25(1), 75-80.
  2. Bernardon, S., Babb, K., Hakim-Larson, J. ve Gragg, M. (2011). Loneliness, attachment and the perception and use of social support in university students. Canadian Journal of Behavioral Science, 43(1), 40-51.
  3. Brennan, T. (1982). Loneliness at adolescence. L. Peplau ve D. Perlman (Ed.), Loneliness: A Sourcebook of Current Theory, Research and Therapy içinde (s. 269-290). NY: John Wiley & Sons. Büyükşahin, A. ve Hovardaoğlu, S. (2004). Çiftlerin aşka ilişin tutumlarının Lee’nin çok boyutlu aşk biçimleri kapsamında incelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, 19(54), 59-72.
  4. Corral, S. ve Calvete, E. (2000). Machiavellianism: Dimensionality of the mach IV and its relation to selfmonitoring in a Spanish sample. The Spanish Journal of Psychology, 3(1), 3-13.
  5. Curun, F. (2001). The effects of sexism and sex role orientation on romantic relationship satisfaction [Cinsiyetçilik, cinsiyet rolü yöneliminin ilişki doyumu üzerine etkileri] (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  7. Cutrona, C. (1982). Transition to college: Loneliness and the process of social adjustment. L. Peplau ve D. Perlman (Ed.), Loneliness: A Sourcebook of Current Theory, Research and Therapy içinde (s. 291-309) NY: John Wiley & Sons. Demir, A. (1989). UCLA Yalnızlık ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Psikoloji Dergisi, 6(22), 1-6.
  8. Diener E. ve Lucas R. E. (2000). Explaining differences in societal levels of happiness: relative standards, need fulfillment, culture, and evaluation theory. Journal of Happiness Studies, 1(1), 41-78.
  9. Galinha, I. C., Oishi, S., Pereira, C. R., Wirtz, D. ve Esteves, F. (2014). Adult attachment, love styles, relationship experiences and subjective well being: Cross-cultural and gender comparision between Americans, Portuguese and Mozambicans. Social Indicators Research, 119(2), 823-852.
  10. Grote, N. ve Frieze, I. (1998). Remembrance of things past: Perception of marital love from its beginnings to the present. Journal of Social and Personal Relationships, 15(1), 91-109.
  11. Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L. ve Black, W. L. (1998). Multivariate data analyses. NJ: Prentice Hall. Hazan, C. ve Shaver, P. R. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3), 511-524.
  12. Hendrick, S., H