SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2017 / Cilt: 7 - Sayı: 48

Psikolojik Danışmanların Etkili Nitelikleri ile Danışma Öz-Yeterlik Düzeyleri Arasındaki İlişki

Ercan YAYLA
F Ebru İKİZ
Pages
0–0
Publication Date
2017-10-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Mezun olunan programa göre psikolojik danışma öz-yeterlik düzeylerinin farklılaşmadığı görülürken, etkili psikolojik danışman nitelikleri farklılaşmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, psikolojik danışmanların etkili psikolojik danışman nitelikleri ve psikolojik danışma öz-yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Değişkenlerin cinsiyete, yaşa, öğrenim durumuna, çalışılan kuruma, meslekte çalışma süresine ve mezun olunan programa göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Mezun olunan programa göre psikolojik danışma öz-yeterlik düzeylerinin farklılaşmadığı görülürken, etkili psikolojik danışman nitelikleri farklılaşmaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Etkili psikolojik danışman nitelikleri · psikolojik danışma öz-yeterliği · psikolojik danışman

Özet

Bu çalışmanın amacı, psikolojik danışmanların etkili psikolojik danışman nitelikleri ve psikolojik danışma öz-yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Değişkenlerin cinsiyete, yaşa, öğrenim durumuna, çalışılan kuruma, meslekte çalışma süresine ve mezun olunan programa göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmektedir. Araştırmanın örneklemini 100’ü kadın 66’sı erkek olmak üzere toplam 166 psikolojik danışman oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak Etkili Psikolojik Danışman Niteliklerini Değerlendirme Ölçeği, Psikolojik Danışma Öz-Yeterlik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 programı kullanılarak Mann Whitney-U testi, Kruskal Wallis-H testi ve Spearman Brown Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Bulgulara göre, psikolojik danışmanların etkili psikolojik danışman nitelikleri ile psikolojik danışma öz-yeterlikleri arasında istatistiksel olarak düşük düzeyde pozitif yönde anlamlı ilişki vardır. Etkili psikolojik danışman nitelikleri ile psikolojik danışma öz-yeterlik düzeyleri cinsiyete, yaşa, çalışılan kuruma ve meslekte çalışma süresine göre farklılaşmamaktadır. Etkili psikolojik danışman nitelikleri ile psikolojik danışma öz-yeterlik düzeyleri öğrenim durumuna göre farklılaşmaktadır. Mezun olunan programa göre psikolojik danışma öz-yeterlik düzeylerinin farklılaşmadığı görülürken, etkili psikolojik danışman nitelikleri farklılaşmaktadır.

🔖

Cite This Article

YAYLA, E., İKİZ, F. E. (2017). Psikolojik Danışmanların Etkili Nitelikleri ile Danışma Öz-Yeterlik Düzeyleri Arasındaki İlişki. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 48, 0–0. https://ajindex.com/articles/64447

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Aksoy, V. ve Diken, H. (2009). Rehber öğretmenlerin özel eğitimde psikolojik danışma ve rehberliğe ilişkin öz yeterlik algılarının incelenmesi. İlköğretim Online, 8(3), 709-719.
  2. Arslan, Ü. (2017). Türkiyede ve dünyada psikolojik danışman eğitimi ve etik. F. E. İkiz (Ed.), Meslek etiği ve yasal konular içinde (s. 293-331). İstanbul:
  3. Lisans Yayıncılık. Asarlı, Z. (2012). Okullarda çalışan psikolojik danışmanların okul psikolojik danışmanı öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi,
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  5. Bakar, A. R. (2011). Malaysian counselors’ self-efficacy: Implication for career counseling. International Journal of Business and Management, 6(9), 141-147.
  6. Bandura, A. (1995). Self-efficacy in changing socities. Cambridge: Cambridge University Press.
  7. Bilgiç, H. (2011). Rehber öğretmenlerin (psikolojik danışmanların) öz yeterlilikleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi,
  8. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya. Bodenhorn, N. ve Skaggs, G. (2005). Development of the school counselor self-efficacy scale. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 38(1), 14-28.
  9. Bond, T. (2016). Psikolojik danışmanlıkta etik ve yasal konular (B. Yeşilyaprak, Çev.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri (10. bs.). Ankara:
  10. Pegem A Yayıncılık. Cashwell, T. H. ve Dooley, K. (2001). The impact of supervision on counselor self efficacy. The Journal of Supervision in Psychotherapy and Mental Health, 20(1), 39-47.
  11. Corey, G. (2008). Psikolojik danışma, psikoterapi kuram ve uygulamaları (T. Ergene, Çev.). Ankara:
  12. Mentis Yayıncılık. Corey, G., Corey, M. S. ve Callanan, P. (1998). Issues and ethics in the helping professions. Pacific Grove, CA: Brooks Cole. Cormier, W. H. ve Cormier, L. S. (1991). Interviewing strategies for helpers (3. bs.). Pacific Grove, California: Brooks/Cole Publishing Company. Çil, İ., Tokat, M. A., Türkan, Y. S. ve Doğan, N. (2014). Temel eğitim kurumlarında e-rehberlik ve danışmanlık karar destek sistemi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 34-56.
  13. Demirel, Y. (2013). Psikolojik danışman öz-yetkinlik ölçeğinin hazırlanması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi,
  14. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  15. Durmuş, A. (2015). Psikolojik danışmanların öz-yeterlikleri ile iş doyumu ve yaşam doyumları arasındaki ilişki (Yayımlanmamış yüksek li