SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2018 / Cilt: 8 - Sayı: 50

Ana-Babaya Bağlanma İle Öznel İyi Oluş Arasındaki İlişkide Temel Psikolojik İhtiyaçların Doyumunun Aracı Rolü

Müge AKBAĞ
Durmuş ÜMMET
Pages
59–85
Publication Date
2018-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bu bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmış; ileride yapılacak araştırmalara ve uygulamada alan uzmanlarına yönelik bazı önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada, genç yetişkinlerin ana-babaya bağlanmaları ile öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkide temel ihtiyaçların doyumunun aracı rolünün test edilmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul’daki devlet üniversitelerinin son sınıflarında öğrenimlerine devam eden ve mezun olup çalışmakta olan 365 (210 kadın, 155 erkek) genç yetişkin oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bu bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmış; ileride yapılacak araştırmalara ve uygulamada alan uzmanlarına yönelik bazı önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:öz-belirleme kuramı · temel psikolojik ihtiyaçların doyumu · öznel iyi oluş

Özet

Bu araştırmada, genç yetişkinlerin ana-babaya bağlanmaları ile öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkide temel ihtiyaçların doyumunun aracı rolünün test edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul’daki devlet üniversitelerinin son sınıflarında öğrenimlerine devam eden ve mezun olup çalışmakta olan 365 (210 kadın, 155 erkek) genç yetişkin oluşturmuştur. Araştırmanın veri toplama aşamasında İhtiyaç Doyumu Ölçeği, Öznel İyi Oluş Ölçeği ve Ana-Babaya Bağlanma Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Tekniği, Hiyerarşik Regresyon Analizi Tekniği ve Sobel Testi’nden yararlanılmıştır. Yapılan ön analizler, araştırmada ele alınan değişkenler arasında anlamlı ilişkiler olduğunu göstermektedir. Regresyon analizi sonuçları, genç yetişkinlerin öznel iyi oluş düzeylerinin hem anne hem baba için algılanan ilgi / kontrol davranışı ve üç temel psikolojik ihtiyacın (özerklik, yetkinlik ve ilişkili olma) doyumu değişkenleri tarafından anlamlı bir şekilde yordandığına işaret etmektedir. Aracı değişken analizi sonuçlarına göre ise, üç temel psikolojik ihtiyacın doyumunun annenin ilgi/kontrol davranışı ile genç yetişkinlerin öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkide “kısmi aracı rolü”nün olduğu gözlenmiştir. Babalar için sözkonusu değişkenin “tam aracılık rolü” nün olduğu sonucuna varılmıştır. Elde edilen bu bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmış; ileride yapılacak araştırmalara ve uygulamada alan uzmanlarına yönelik bazı önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

AKBAĞ, M., ÜMMET, D. (2018). Ana-Babaya Bağlanma İle Öznel İyi Oluş Arasındaki İlişkide Temel Psikolojik İhtiyaçların Doyumunun Aracı Rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 50, 59–85. https://ajindex.com/articles/64427

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Andersen, S. (2000). Fundamental human needs: Making social cognition relevant. Psychological Inquiry, 11, (4), 269-276.
  2. Aral, N., Bulut, Ş., Baran, G. ve Çimen, S. (2001). Çocuk gelişimi. İstanbul:
  3. Ya-Pa Yayın Pazarlama. Bakan, D. (1966). The duality of existence. Boston: Beacon Press.
  4. Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51, 1173-1182.
  5. Baumrind, D. (1991). Current patterns of parental authority. Developmental Psychology, 4, 1-103.
  6. Bowlby J. (1969). Attachment and loss: Vol.1. Attachment. New York: Basic Books. Bowlby J. (1973). Attachment and loss: Vol. 2. Separation: Anxiety and anger. New York: Basic Books. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  7. Pegem Akademi Yayıncılık. Carver, C. S. ve Scheir, C. (2000). Autonomy of self-regulation. Psychological Inquiry, 11 (4), 284-232.
  8. Cihangir-Çankaya, Z. (2009a). Öğretmen adaylarında temel psikolojik ihtiyaçların doyumu ve iyi olma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(3), 691-711.
  9. Cihangir-Çankaya, Z. (2009b). Özerklik desteği, temel psikolojik ihtiyaçların doyumu ve öznel iyi olma: Öz-belirleme kuramı. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(31), 32-31.
  10. Cihangir-Çankaya, Z. (2005). Öz belirleme modeli: Özerklik desteği, ihtiyaç doyumu ve iyi olma. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi,
  11. Ankara.
  12. Cihangir-Çankaya, Z. ve Bacanlı, C. (2003). İhtiyaç doyumu ölçeği uyarlama çalışması. VII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi Bildiri Özetleri Kitabı. Ankara:
  13. Pegem A Yayıncılık. Chirkov, V. ve Ryan, R. M. (2001). Parent and teacher autonomy support in Russian and U.S. adolescents: Common effects on well-being and academic motivation. Journal of Cross-Cultural Psychology, 32(5), 618-635.
  14. Crockenberg S., Lyons-Ruth K. ve Dickstein, S. (1993). The family context of infant mental health: II. infant development in multiple family relationships. In C. H. Zeanah (Ed.). Handbook of Infant Mental Health. New York: Guilford Press, s. 38-55.
  15. Çerik, Ş. (2002). Ailelerin gençlere karşı tutumları ve gençlerin ailelerinin tutumlarını algılayışlarına yönelik üniversite gençliği üzerinde bir araştırma. Ege Academic Review, 2(1), 21-24.
  16. Deci, E. L. ve Ryan, R. (1985). The general causality orientations scale: Self determination in personality. Journal o