SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 55

Okul Doyumunu Artırmaya Yönelik Psiko-eğitim Programının Etkililiği

Seda ALTINOK KALKAN
Şeyma MIZRAK
Ayşe AYAZ
Gökçen AYDIN
Pages
987–1012
Publication Date
2019-12-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sonuçlara göre, öğrencilerin okul doyumlarını artırmaya yönelik oluşturulan altı haftalık psiko-eğitim programının, öğrencilerin okul doyumu düzeylerini artırmada önemli bir etkisinin olduğu söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin okul doyumunu artırmak için hazırlanan psiko-eğitim programının etkililiğinin test edilmesidir.
📊
Key Findings & Data:Çalışma grubu üç farklı okulda 4. ve 5. sınıfa devam eden 30 öğrenciden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu sonuçlara göre, öğrencilerin okul doyumlarını artırmaya yönelik oluşturulan altı haftalık psiko-eğitim programının, öğrencilerin okul doyumu düzeylerini artırmada önemli bir etkisinin olduğu söylenebilir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Okul doyumu · öznel iyi oluş · psiko-eğitim grubu

Özet

Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin okul doyumunu artırmak için hazırlanan psiko-eğitim programının etkililiğinin test edilmesidir. Çalışma grubu üç farklı okulda 4. ve 5. sınıfa devam eden 30 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak demografik bilgi formu ve “Çocuklar İçin Kapsamlı Okul Doyumu Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma deseni, zayıf deneysel desenlerden tek gruplu öntest-sontest modeli şeklinde belirlenmiştir. Araştırma verilerinin analizinde İlişkili Ölçümler İçin Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Programın uygulandığı tüm okullardan alınan ön-test ve son-test puanları birlikte analiz edildiğinde araştırmaya katılan öğrencilerin okul doyumu ölçeğinden aldıkları ön-test ve son-test puanları arasında anlamlı bir fark olduğu görülmektedir. Ayrı ayrı üç okulun ön-test ve son-test puanlarının analizlerinin tümünde de ön-test ve son-test arasında anlamlı fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuçlara göre, öğrencilerin okul doyumlarını artırmaya yönelik oluşturulan altı haftalık psiko-eğitim programının, öğrencilerin okul doyumu düzeylerini artırmada önemli bir etkisinin olduğu söylenebilir.

🔖

Cite This Article

KALKAN, S. A., MIZRAK, Ş., AYAZ, A., AYDIN, G. (2019). Okul Doyumunu Artırmaya Yönelik Psiko-eğitim Programının Etkililiği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 55, 987–1012. https://ajindex.com/articles/64368

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Aydın, A., Sarıer, Y. ve Uysal, Ş. (2012). Sosyoekonomik ve sosyokültürel değişkenler açısından PISA matematik sonuçlarının karşılaştırılması. Eğitim ve Bilim, 37, 164, 20-30.
  2. Baker, J. A. (1998). The social context of school satisfaction among urban, low-income, African-American students. School Psychology Quarterly, 13(1), 25–44. doi:10.1037/h0088970. Baker, J. A. (1999). Teacher-student interaction in urban at-risk classrooms: Differential behavior, relationship quality, and student satisfaction with school. The Elementary School Journal, 100(1), 57-70. doi:10.1086/461943.
  3. Baker, J. A., Dilly, L. J., Aupperlee, J. L. ve Patil, S. A. (2003). The developmental context of school satisfaction: Schools as psychologically healthy environments. School Psychology Quarterly, 18(2), 206. doi:10.1521/scpq.18.2.206.21861. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (12.Baskı). Ankara:
  4. Pegem Yayıncılık. Durmaz, A. (2008). Liselerde okul yaşam kalitesi (Kırklareli İli Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi.
  5. Döş, İ. (2013). Mutlu okul. Eğitim ve Bilim, 38(170), 266-280.
  6. Erkan, S. ve Kaya, A. (Ed.) (2015). Deneysel olarak sınanmış grupla psikolojik danışma ve rehberlik programları. Ankara:
  7. Pegem Yayıncılık. Eryılmaz, A. (2009). Ergen öznel iyi oluş ölçeğinin geliştirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(4), 975-989.
  8. Ferguson, Y. L., Kasser, T. ve Jahng, S. (2011). Differences in life satisfaction and school satisfaction among adolescents from three nations: The role of perceived autonomy support. Journal of Research on Adolescence, 21(3), 649-661. doi:10.1111/j.1532- 7795.2010.00698.x. Friedman, B. A., Bobrowski, P. E. ve Geraci, J. (2006). Parents' school satisfaction: ethnic similarities and differences. Journal of Educational Administration, 44(5), 471-486. doi:10.1108/09578230610683769. Friedman, B. A., Bobrowski, P. E. ve Markow, D. (2007). Predictors of parents' satisfaction with their children's school. Journal of Educational Administration, 45(3), 278-288. doi:10.1108/09578230710747811. Gould, J. A. (2009). The relationship between family structure and parental involvement in the education of middle-school students and the students' satisfaction with school. Unpublished Doctoral Dissertation, Central Michigan University. Huebner, E. S. (1994). Preliminary development and validation of a multidimensional life satisfaction scale for children. Psychological Assessme